tag:blogger.com,1999:blog-38255133163127568222011-09-27T10:31:15.385+05:30.................කස්තිරමට සහ සීරුමාරුවට පෙරhashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.comBlogger431100tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-6767460910947965092010-07-05T11:55:00.002+05:302010-07-05T12:29:58.270+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TDGClUpx-4I/AAAAAAAAAoU/uduw4tM54Kk/s1600/Suicide.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 272px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5490312998452067202" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TDGClUpx-4I/AAAAAAAAAoU/uduw4tM54Kk/s400/Suicide.jpg" /></a><br />රටක් ලෙස ගත් කළ ඕනෑම අවස්ථාවක ජනප‍්‍රිය රැල්ල හා එය ප‍්‍රශ්ණ කරන පිරිස ලෙස දෙකොටසක් පවතී. පවතින ජනප‍්‍රිය රැල්ලේ ප‍්‍රබලත්වය මත එය ප‍්‍රශ්ණ කරන පිරිස නොහොත් විසම්මුතික මතධාරීන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය අඩු වැඩි වන බවද දක්නට ලැබේ. ජනප‍්‍රිය රැල්ල නොහොත් පවත්නා බල හවුල හැම විටම මෙම විසම්මුතික මතය නොඉවසන අතර එය මර්ධනය කිරීම තුළින් තමන්ට කඬේ යන්නන් පමණක් ඉස්මතු වන සමාජයක් නිර්මාණය කර ගැනීමට උත්සහ දරයි. මෙය මනෝවිද්‍යාත්මකව මිනිසා තුළ පවතින ආශාවක් වන බැවින් ඕනෑම මට්ටමකදී මෙය යථාර්ථයක් වන බව අපට ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමට නොහැකිය.<br /><br />ගමේ පන්සලේ දායකයන් අතරින් නායක හාමුදුරුවන්ව නොසෑහෙන්න වර්ණනා කරන දායක/දායිකාවන්ට මහත්වූ සැලකිලි ලැබෙන අතර කුමන හෝ ආකාරයකින් පන්සලේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය ප‍්‍රශ්ණ ගැමියන්ට පිරිතක් කියා ගන්නට අවශ්‍ය වුවත් එහි යවන්නේ පන්සිල් වත් කටපාඩම් නැති කුඩා සාමණේර නමකි. පාසලේ ගුරුතුමා සමග හවසට සෙට්වෙන හෝ පෞද්ගලික පන්තියකට ගෙදරට ගෙන්වන පුද්ගලයාගේ පුතාට මහත්වූ සැලකිලි ලැබෙන අතර ගුරුතුමාගේ ඉගැන්වීම ගැන ප‍්‍රශ්ණ කරන පුද්ගලයාගේ පුතාට ඈණුමක් ගියත් ගුටි කන්නට සිදුවේ. පාසලේදී හා පන්සලේදී පමණක් නොව, ආයතනය තුළද තත්වය මෙයයි. බොස්ගේ තුරුල්ලට වී කියන කියන දේට වනන (හිස) පුද්ගලයාට උසස්වීම් පමණක් නොව කීයකින් හරි පඩියද වැඩි කර දෙන අතර බොස්ගේ අණුවන ක‍්‍රියා ප‍්‍රශ්ණ කරන පුද්ගලයාට සිදුවන්නේ ගෙදර ගොස් බිස්නස් එකක් කර ගැනීමටය.<br /><br />ඔබැවින් පන්සලට, පාසලට හා ආයතනයට පොදුවූ මේ ධර්මතාවය ලොව ඕනෑම තැනකට පොදු වන අතර ජාත්‍යන්තර තලයේදීද බලවත් රාජ්‍යයට කඬේ යන රටවල් වලට නොලැබෙන සහයක් නැත්තා සේම ඔවුන්ට ඇගිල්ලක් දික් කරන රාජ්‍යයකට ෂොට් එක දීමටද ඔවුන් සැදී පැහැදී සිටිති. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පාලන තන්ත‍්‍රය මෙය විවිධාකාරයෙන් ජනතාවට කීමට උත්සහ දරයි. ‘අපි ජාත්‍යන්තරයට කඬේ යන්නේ නෑ. ඇමරිකාව කියන කියන දේ කරන්න අපි සූදානම් නෑ.’ යනුවෙන් විවිධ ලෙස මෙය කියති. ඒ හරහා ඔවුන් කීමට උත්සහ ගන්නේ ඇමරිකාවට, යුරෝපයට කඬේ යෑමට තමන් සූදානම් නැති බවයි. මෙහි සත්‍යයක් ඇත. මන්ද අපට රාජ්‍යයක් ලෙස ජාත්‍යන්තරය තුළ විසම්මුතික මතයක් දැරීමට බැරි නැති නිසාය. ඒ සදහා අපට අයිතියක් ඇත. නමුත් ඒ සමගම අප රටේ අභ්‍යන්තරය දෙසද බැලිය යුතුය. ජාත්‍යන්තරය ප‍්‍රශ්ණ කරමින් එක්සත් ජාතීන්ට විසම්මුතික මතය ගැන පුරසාරම් දොඩන අපි රට තුළ පවතින විසම්මුතික මතයට කර ඇත්තේ කුමක්ද යන්න අමතක කිරීම වැරදිය.<br /><br />ධනවාදී ලිබරල් ජාත්‍යන්තරයේ ජනප‍්‍රිය රැල්ලට අභියෝග කිරීමට සමාජවාදී ප‍්‍රවේශයක් ගත් කරුණු දක්වන ශ‍්‍රී ලංකාව ඒ සමගම සංවේදී විය යුත්තේ රටතුළ පවතින සමාජවාදී ප‍්‍රවේශයක් ගත් ජනප‍්‍රිය රැල්ලට අභියෝග කරන ධනවාදී ලිබරල් විසම්මුතිය ගැනය. මේ අනුව ශ‍්‍රී ලංකාව මේ මොහොතේ අභියෝග කරමින් සිටින ජාත්‍යන්තරය හා මර්ධන කරමින් සිටින විසම්මුතික මතය සමපාත වන බවක් පෙනේ. එහි සම්බන්ධතාවය මනාවට විද්‍යාමාන වන්නේ විසම්මුතිය මර්ධනය තුළින් ජාත්‍යන්තරයට මාතෘකා නිර්මාණය වීමත්, ජාත්‍යන්තරයේ යෝජනා දේශීය විසම්මුතියේ මාතෘකා බවට පත්වීමත් යන කරුණු දෙක තුළිනි. මේ අනුව මෙතෙක් පොරටෝක් දුන් GSP ය හා මූල්‍ය අරමුදලේ වාරික ලබාගැනීම උදෙසා තිස්සනායගම්ට ජනාධිපති සමාව දීමටත්, හදිසි නීති රෙගුලාසි ලිහිල් කිරීමටත්, සංහිදියා කොමිසමක් නමට හෝ පත් කිරීමටත් රජයට සිදුවන්නේ මේ නිසාය. එවිට ජාත්‍යන්තරට මෙසේ පවසයි. ‘කරපු වැඩ නං හොදයි. ඒත් මේ ලිස්ට් එකේ තියෙන 15ත් කරන්න ඕනේ.’ මෙය අසන දේශීය විසම්මුතිය ‘හූ..... හූ...... අපි එදා කියපුවා දැං කරන්න වෙලා නේද’ කියමින් කෝචොක් දමති. මේ හරහා ඉහත කී සම්බන්ධතාවය මනාවට පැහැදිලි වේ.<br /><br />මෙම සම්බන්ධතාවය දැකීමෙන් පසුව අප ඊලගට බැලිය යුත්තේ ආණ්ඩුව, විසම්මුතිය හා ජාත්‍යන්තරය ගණුදෙනු කරන ආකාරය ගැනය. ආණ්ඩුවේ ජනප‍්‍රියතාවයේ හිනිපෙත්තේ පසුවන මේ මොහොතේ ඔවුන්ට තිබෙන ආඩම්බරකම නිසාම දේශීය විසම්මුතිය ගැන කිසිදු තැකීමක් නොකරන බවනම් පෙනෙන්නට තිබේ. ඒ හේතුව පමණකුත් නොව, විසම්මුතිය යැයි දේශීයව මහා බලවේගයක් බිහිනොවීමත් මෙයට තවත් හේතුවකි. ආණ්ඩුවේ මර්ධනය හමුවේ රට හැර ගිය සිවිල් ක‍්‍රියාකාරීන් හා ඔලූව හංගාගත් අනෙක් අය මේ තත්වයට ඍජුවම වගකිව යුතු වේ. එවිට පවතින්නේ විපක්ෂයේ පහණින් එළිය බලන විසම්මුතික මතයක් නිසා එහි කොළපාට ගා කුඩුවෙන්න ගැසීම ඒ තරම් අපහසු දෙයක් නොවන්නේය. ඒ අනුව ආණ්ඩුව හා විසම්මුතික මතධාරීන් අතර කිසිදු ගණුදෙනුවක් නොවන අතරම යම් හෙයකින් හඩක් නැගූ විසම්මුතිකයන්ටද සිදුවන්නේ ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට හෝ නීතියේ දරුණුම වගන්ති යටතේ නොපෙනෙනා අනාගතයක් දක්වා යකඩ කූරු ගනින්නටය. නමුත් මුළු ආදායමට වඩා ජාත්‍යන්තරයට ණය හා පොලී ගෙවන රාජ්‍යයට ජාත්‍යන්තරයෙන් මිදීමට නොහැකි නිසා ඔවුන් නගන ප‍්‍රශ්ණ වලට උත්තර බැදීම මග හැරීමට නොහැකිය. යුධ සමයේදී ජාත්‍යන්තරයට වැඩි කුළුපග කමක් නොදැක්වූ ආණ්ඩුව මැතිවරණ සමයේදී රටේ ජනතාවට දුන් පොරටෝක් වල තරමින් එය මැනීමට යෑම නම් කීපගුණවකින් අතිශ්‍යෝක්තියක් වන බවත් අප දැනගත යුතුය. කෙසේ වුවද යුධ සමයේදී ජාත්‍යන්තරය මගහැර සිටි ශ‍්‍රී ලංකාවට දැන් ජාත්‍යන්තරය සමග යම් ගණුදෙනුවකට යෑමට සිදුව තිබේ. එහිදී GSP ය, මූල්‍ය අරමුදල හා එක්සත් ජාතීන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය හමුවේ ශ‍්‍රී ලංකාව අන්ත අසරණ තත්වයකට පත්ව ඇති බව නම් පැහැදිලිය.<br /><br />දැන් තත්වය ලේසි නැති බව ආණ්ඩුවට මෙන්ම අපටද තේරේ. නමුත් ආණ්ඩුවට එදා හෝ අද නොතේරෙන විසම්මුතියේ වටිනාකම මේ හරහා මනාවට පැහැදිලි වේ. ආණ්ඩුව දැන් රටතුළ ක‍්‍රියාත්මක වන්නට විසම්මුතික මතයකට ඉඩතබා නැත. ජාත්‍යන්තර සංවිධාන වලට පහර දී එළවා ගත්තේ යුධ ජයග‍්‍රහණයේ උමතුවෙන් කිරිබත් කෑ ජනතාවට අතුරු පසක් දෙන්නට සිතාගෙනය. රටතුළ සිටි සිවිල් ක‍්‍රියාකාරින්ට මරණ තර්ජන එල්ල කර රට පන්නා ගත්තේ හෝ තමන්ගේ පැත්තට සෙට් කරගත්තේ ප‍්‍රභාකරන්ට කරපු දේම උඹලටත් කරනවා කියා නොකියා කීමෙන්ය. දයාසිරි ඇරෙන්නට එජාපයේ සිටි හඩක් තිබූ සියල්ලන්මත්, ජවිපෙ සීනුවේ තිබූ යකඩ ගුලියත් ගලවා ගත්තේ විසම්මුතියට පාර්ලිමේන්තුව තුළ හා දේශපාලන වේදිකාවේ කට අරින්නට තිබූ හැකියාවද අහිමි කරමිනි. මෙසේ සමස්ථ විසම්මුතියම නිහඩ කර මහරජාණෙනි කියමින්, කවමින් - පොවමින් - ආතල්ද දෙමින් තමන් හුරතල් කරන ආචාර්‍ය මහාචාර්‍ය වරුන්ගේ (ආචාර්‍ය කම නැත්තේ කිහිපයකට පමණක් වන නිසාය.) දෝතේ නැලවෙන මහින්ද මහ රජතුමා නොදන්නා එක කරුණක් තිබේ. එනම් ඔහු විසින් නිහඩ කර දැමුවේ ඔහුට ලොකුම උදව්ව කරන පිරිස කියාය.<br /><br />මෙසේ කී සැනින් ඔබට ප‍්‍රශ්ණයක් නැගෙනු ඇත. මදක් සිතන්න. රටතුළ තිබූ විසම්මුතික මතය යනු හැමවිටම ජනප‍්‍රිය රැල්ලට දෙවැනි වූවකි. යම් හෙයකින් එය අභියෝගයක් වන්නේ නම් කළ යුත්තේ කළමනාකරණය කිරීම පමණකි. නමුත් ශ‍්‍රී ලංකාවේදී කළාක් මෙන් එය මුලිනුපුටා දැමීම යනු විකල්ප මතයකට රටතුළ කිසිවක් කිරීමට නොහැකි කිරීමක් වන්නේය. එය මහා මෝඩ ක‍්‍රියාවකි. මන්ද එවැනි ක‍්‍රියාකාරීත්වයකට රටතුළ ඉඩක් තිබුණේ නම් ආණ්ඩුවට වඩා දහස් ගුණයකින් ප‍්‍රබල ජාත්‍යන්තරයේ ඍජු බලපෑම මේ තරම් දරුණු වන්නේ නැත. මන්ද ඔවුන්ට දේශීය විසම්මුතිය හරහා ප‍්‍රවේශයක් පවතින නිසාය. ඒ අනුව ජාත්‍යන්තරයේ වෙස් ගත් දේශීව විසම්මුතියක් සමග ගණුදෙනු කිරීම හරහා මෙවන් මහා පීඩනයක් ආණ්ඩුව මත බලපෑම් නොකරන තැනට කටයුතු සූදානම් කරගන්නට තිබුණි.<br /><br />එපමණක්ද නොව, ආණ්ඩුව පත්කරනු වස් ඡන්දය දුන්නද බඩු මිල, ගෑස් මිල, පිටි මිල, වැනි පීඩනයන් හමුවේ පාලකයන් සමග තරහක් ඇති කරගන්නා ජනතාවට වෙනදා මෙන් ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන විසම්මුතිකයන් දෙස බලා තම ඇරියස් පියවා ගැනීමටද හැකියාවක් නැත. මන්ද වෙනදා මෙන් බඩු මිල වැඩිවූ විට පාරට බසින්නට කෙනෙකු දැන් නැත. එබැවින් ජනතාවට පෙර තිබූ මහා විරෝධතා දෙස බලා පිටකර ගත් වේදනාව දැන් පිටකර ගැනීමට ක‍්‍රමයක් නැත. මෙහි අවසන් ප‍්‍රතිඵලය විය හැක්කේ 70-83 හෝ 88 ජනතාව ඇරියස් පියවා ගත් ආකාරය විය හැකිය.<br /><br />මේ අනුව ආණ්ඩුව විසින් සිදුකොට ඇත්තේ ආණ්ඩු විරෝධීන් විසින් සිදු කළ යුත්තක් බවද කිව යුතු වන්නේය. මන්ද හැමවිටම විරුද්ධවාදීන් යනු කරදරයක් සේම ඊට එහා ගිය කරදරයක් මගහරවා දෙන්නන් පිරිසක් යන්න ආණ්ඩුව අමතක කර ඇති නිසාය. විරුද්ධවාදීන්ගේ අවාසිදායක බලපෑම කෙටිකාලීනය. නමුත් ඔවුන් හරහා ජනිත වන වාසිදායක බලපෑම දිගු කාලීනය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-676746091094796509?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-6269934066019640102010-06-20T14:16:00.002+05:302010-06-20T14:23:16.677+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TB3W5O42qRI/AAAAAAAAAoE/EUit6jAOpZI/s1600/Rodin-The-Kiss.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484776199944579346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 256px; CURSOR: hand; HEIGHT: 341px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TB3W5O42qRI/AAAAAAAAAoE/EUit6jAOpZI/s400/Rodin-The-Kiss.jpg" border="0" /></a><br /><div>ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් කොමිසම යනු දත් නැති කොටීයෙක් යැයි බොහෝ දෙනා කතාවට කියනවා අපට ඇසී ඇත. නමුත් දැන් තත්වය වෙනස්ය. වෙනස් වී ඇත්තේ කොටියාට දත් ලැබීමෙන් නම් නොවේ. කොටියා දැන් හිටියාටත් වඩා බලූ වී ඇත. මේ තත්වය තුළ පෙර තිබූ ජනවහර පහත ආකාරයෙන් වෙනස් විය යුතු යැයි අප යෝජනා කිරීමට කැමැත්තෙමු.<br /><strong>”දැන් දතුත් නෑ. කොටියත් නෑ.”</strong><br /><br />මානව හිමිකම් කොමිසම නම් කොටියාට ඉස්සර සිටම දත් නොතිබූ බව නම් අප දැන සිටියෙමු. ඒ අනෙකක් නිසා නොව ඔවුන්ට කරන්නට දෙයක් නොතිබූ නිසාය. ඔවුන් මේ තත්වයට පත්ව සිටියේ සීමා කිරීම් කිහිපයක් නිසා බව අප තේරුම් ගත යුතුය. සීමා කිරීම් යැයි කියූ සැනින් ඔබගේ සිතට නැගෙනවා ඇත්තේ මූලික අයිතීන්, විධායක හෝ පරිපාලන, වැනි සීමා කිරීම් හරහා බලයක් නැති නිර්දේශ නිකුත් කිරීම ආදියයි. ඒවාත් මෙම සීමා කිරීම් වලට අයත් වුවද ඊටත් එහා බරපතල සීමා කිරීම් වූයේ ආණ්ඩුවේ බලපෑම් නම් සීමාවන්ය. මේ තුළ ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවක පැවැත්ම කඩා බිද දමා ජනාධිපති අතින් අභිෂේක ලබන කොමසාරිස්වරයෙකු බිහිවීම තුළින් ඉන් ඉදිරියට ඇති සමස්ථ ක්‍රියාවලියම හා එහි ස්වාධීනත්වය සින්නක්කර ලියා ගැනීමට පත්වන ආණ්ඩුවට හැකි විය.<br /><br />එපමණක්ද නොව කොමිසමට මුදල් වෙන්කිරීම පවා සිදුවන්නේ ආණ්ඩුව හරහා නිසා කොමසාරිස් විසින් එක දමා ගන්නා ප්‍රමාණය අනුව මුදල් හා අනෙකුත් පහසුකම තීරණය විය. මෙවන් තත්වයක් තුළ බිහිවන්නේ සමහර රාජ්‍ය ආයතන වලටත් වඩා ආණ්ඩුවට කඬේ යන වහයක් විනා ස්වාධීන කොමිසමක් නම් නොවන බව අප අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ.<br /><br />අප ඉහත කතා කළේ අතිශය පරාධීන තත්වයක තිබූ ස්වාධීන යැයි කියාගන්නා කොමිසම ගැනය. මීට අමතරව මානව හිමිකම් අමාත්‍යංශයක්ද ශ්‍රී ලංකාවේ විය. එය සත්වෙනි මහින්ද විසින් අටවෙනි මහින්දට තෑගි දුන් අමාත්‍යංශයයි. එම අමාත්‍යංශයේ කාර්‍යය වූයේ මානව හිමිකම් රැකීම නොවන බව කිවහොත් ඔබට පුදුමත් සිතෙනු ඇත. නමුත් එය සත්‍යයකි. එම අමාත්‍යංශයේ කාර්‍යය වූයේ මානව හිමිකම් ප්‍රවර්ධනය කිරීම පමණි. නමුත් සත්‍යය ලෙසම ගත් කළ යුධ සමයේදී ජාත්‍යන්තරයෙන් එන ප්‍රශ්ණ භාරගැනීමට හා ඒවාට උත්තර බැ`දීමට පමණක් මෙම අමාත්‍යංශය භාවිතා වූ බවද නොරහසකි.<br /><br />මේ අනුව ගත්කළ ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් ක්‍රියාත්මක වූ ප්‍රධානම ආයතන දෙකක් වූයේ කොමිසම හා අමාත්‍යංශයයි. ඉන් අමාත්‍යංශය කිසිම විටෙක ආණ්ඩුව ප්‍රශ්ණ නොකළ අතර කොමිසම ඉතා සීමිත වපසරියක පරීක්ෂණ පැවැත්වූ අතර එහි අවසන් නිර්දේශ කිසිම වටිනාකමක් නැති තත්වයක තිබුණි.<br /><br />මේ වූකලී මෙතෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වූ මානව හිමිකම් යාන්ත්‍රණයන් දෙකකි. අනෙක් කාරණය කතා කරන්නට පෙර මේ යාන්ත්‍රරණයන් හරහා ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාවෙගේ මානව හිමිකම් සුරක්ෂිත වන්නට ඇත්දැයි අප ඇසුවොත් ඔබගේ පිළිතුර කුමක් වේවිද? ------ එය සත්‍යයකි. මෙතෙක් කොමිසම හරහා නිකුත් කර ඇති කිසිම වැදගම්මකට නැති නිර්දේශ දහස් ගණන එයට හොදම සාක්ෂියයි. මේ අනුව පැවති යාන්ත්‍රරණය බල රහිත, ස්වාධීනත්වයක් නැති ඒවා බව පැහැදිලිය. නමුත් දැන් තිබෙන යාන්ත්‍රරණ ගැන ඇසුවොත් ඔබ ඊටත් වඩා පුදුම වේවි. මන්ද මේ මොහොත වන විට එම යාන්ත්‍රරණයන් දෙකවත් ක්‍රියාත්මක නොවන නිසාය. එනම දැන් මානව හිමිකම් අමාත්‍යංශයක් නැත. කොමිසමට කොමසාරිස්වරු පත්කර නැත. එසේ නම් පෙර කී කතාව කොයිතරම් නම් සාධාරණදැයි ඔබට වැටහෙනු ඇත.<br /><strong>”දැන් දතුත් නැත. කොටියත් නැත.”</strong><br /><br />කොහේ හෝ වරදක් ඇති බව පෙනේ. නමුත් ඒ රාජ්‍යයේද, ආණ්ඩුවේද, කොමිසමේද, අමාත්‍යංශයේද යන්න ගැටළු සහගතය. නමුත් මේ වචන වලින් සමන්විත රාමුවෙන් එළියට විත් අප මෙවන් සාකච්ඡාවක් ගොඩ නැගීමට සිතන්නෙමු. මානව හිමිකම් යන්න ලෝකය ආරම්භයේදී තිබුණේ නැත. එතැන තිබුණේ කැළේ නීතියයි. ‍ප්‍රබලයා විසින් දුබලයා පරාජය කිරීම හරහා සියල්ල තීරණය විය. මෙලෙස පාලනය වූ ගෝත්‍රික සමාජය පසුකර ඉදිරියට එන පාලිතයන්ට මෙහි ඇති වරද තේරෙන්නට හා දැනෙන්නට පටන් ගත් තැන පාලකයන්ට අභියෝග කර ජීවිතට පරදුවට තබා නිදහස සොයන්නට විය.<br /><br />වහල් හිමියාගේ බූදලයක් වූ වහලා ඉන් මුදවා ගැනීමට වහල් නායකයෙක් වූ ස්පාටකස් ක්‍රි.පූ 73දී කළ කැරැල්ල යනු මිනිස් නිදහසේ වැදගත් සිදුවීමකි. ක්‍රි.ව 1215දී පල්ලියේ හා ජනතාවගේ එකතු වීමක් හරහා කළ සටන නිසා රජුට මැග්නාකාර්ටාවට අත්සන් නොකර ඉන්නට බැරිවිය. 1628 දී ක්‍රොම්වේල් ඇරඹූ ගොවි විප්ලවය හරහා ”ජනතාවගේ ආණ්ඩුවක්” යන සංකල්පය ලොවට බිහිවිය. 1763දී ඇමරිකන් නිදහස් සටන හරහා බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ පීඩනයෙන් ඇමරිකානු ජනතාව නිදහස් විය. නිදහස, සහෝදරත්වය, සමානත්වය පදනම් කරගත් ප්‍රoශ විප්ලවය හරහා ලූවී රජ පෙළපතේ කුරිරු පාලනය නිමා කර සිවිල් ජනතාව ජයගන්නා ලදි. මෙහි පදනම සැකසූ ප්‍රoශ දාර්ශනිකයන් ”සෑම මිනිසෙක්ම උපතින් සමානය” යන්න ලෝකයට දායාද කොට මානව හිමිකම් උදෙසා අවශ්‍ය මූලික තර්කය සකසා දුන්හ. 1816 දී ආර්ජන්ටිනාවද ඉන්පසුව චිලියද, බොලීවියාවද නිදහස් සටන් හරහා ජයගත්හ. 1871 දී පළමු වරට පීඩිත ජනතාව විසින් ආණ්ඩුවක් ලෙස පැරිස් කොමියුනය පිහිටවූහ. 1917 දී ඔක්තෝබර් විප්ලවය හරහා ලොව පළමු සාර්ථක නිර්ධන පංති සටන ජය ගන්නේ සාර් රජ පාලනය පරාජය කරමින්ය. එසේම චීන, වියට්නාම, කියුබානු, විප්ලව ආදයද සිදුවිය. එහෙම් හිංසාවාදී අභියෝග පමණක් නොව 1857 සිට 1947 දක්වා තිබූ ඉන්දියානු නිදහස් අරගලයේ ප‍්‍රධාන භූමිකාවක් රග දැක්වූ මහත්මා ගාන්ධීගේ අවිහිංසාවාදී අභියෝග ක්‍රමයක්ද මේ ඉතිහාසයට විශේෂත්වයක් එක් කළේය.<br /><br />මෙවන් වීර ඉතිහාසයක් මානව හිමිකම් කෙරෙහි පවතී. මෙම වීරත්වයේ තුළ අභිමානයෙන් විද්‍යාමාන වන කරුණක් තිබේ. ඒ අනෙකක් නොව. මෙම ජයග්‍රහණයන් සියල්ල ලබා ගත්තේ පවත්නා පාලන තන්ත්‍රයට අභියෝග කිරීමෙන් බවය. එනම් මානව හිමිකම් යනු පාලකයන්ට අභියෝග කර දිනාගත්තක් විනා පාලකයා විසින් දායාද කර දුන්නක් නොවන බවයි. එය ස්පාටකස්ගේ සිට අප දක්වාම අත්දුටු සත්‍යයකි. මේ අනුව පෙනෙන්නේ මානව හිමිකම් යන්න පාලකයාට කරදරයක් නිසා සැම විටම පාලකයා ඊට හරස් වන බවයි. මානව හිමිකම් හී මෙම වීරත්වය අප නොදකින හෝ අමතක කළ පැත්තකි. එසේම එලෙස අභියෝග කර ලබාගත් දෙය පාලකයා සමග කරට අත දමාගෙන රැක ගැනීමට හැකිද යන්න අප අනෙක් අතට ප්‍රශ්ණ කළ යුත්තක් වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ තිබූ කොමිසම හා අමාත්‍යංශය ගැන සිහිකරන විටය. අප පෙර කී පරිදිම මානව හිමිකම් වලට මෙවන් විරු ඉතිහාසයක් තිබෙන්නේම පාලකයන් එයට එරෙහි වන තරම නිසාය. නමුත් එලෙස විරුද්ධ වන පාලකයන් සමග සෙට් වී සිට ජනතාවගේ හිමිකම් රැකීමට හැකියැයි සිතීමම මෝඩකමක් නොවන්නේද?<br /><br />මේ අනුව අභියෝග කර ලබාගත් මානව හිමිකම් සෙට්වී රැකීමට යෑම අප මෙසේ ප්‍රශ්ණ කර සිටින්නෙමු. සෙට්වී රැකීමේ තරම කෙතරම්ද යන්න ලංකාව දෙස බැලීමේදී පැහැදිලි වේ. ව්‍යවස්ථා ප්‍රකාරව මූලික අයිතීන් යැයි කොටසක් දක්වා ඇත. නමුත් එය රකිනු වස් පවතින (ස්වාධීන යැයි කියාගන්නා) කොමිසමට කොමසාරිස් පත්කරන්නේද, ආණ්ඩුවේ වැරදි සෙවීමට යෑමට වාහන ලබා දෙන්නේද, අනෙකුත් සියළු වියදම් සදහා මුදල් වෙන් කරන්නේද විධායක ජනාධිපතිය. අමාත්‍යංශයට ඇමතිවරයා පත්කරන්නේද, මුදල් වෙන් කරන්නේද විධායක ජනාධිපතිය. තවමත් ක්‍රියාත්මකව පවතින (නමුත් අයිතිවාසිකමක් ගැන කතා කිරීමට ලක්ෂ ගණනක් වැයකළ යුතු - මෙය සාමාන්‍ය ජනතාවට කෙතරම් අපහසුදැයි ඔබම දන්නවා ඇත) ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට අගවිනිසුරු ඇතුළු විනිසුරුවරු පත් කරන්නේද විධායක ජනාධිපතිමය. මේ විධායක ජනාධිපති යනු අසමසම බලය හිමි පාලකයාය. ඔහු සහ සාර් අතර වෙනසක් නැති තරම්ය. ඔහු සහ ලූවී රජු අතර ඇති සමානකම් අනන්තය. ඔහු හා ජෝන් රජු අතර ඇත්තේ කාලයේ වෙනස පමණි. මේ බව කියන්නේ අප නොවේ. රටේ ජනතාවයමය. මන්ද ජනතාව ඔහු අමතන්නේ සත්වෙනි මහින්ද රජු කියාය. සමහරුන් කියන්නේ දියසෙන් කුමරා කියාය.<br /><br />තත්වය එසේ නම් ලංකාව තුළ මානව හිමිකම් යන්න කොයිතරම් විහිළුවක්දැයි ඔබටම පැහැදිලි වනු ඇත. ප්‍රoශයේ ජනතාව ලූවී රජු මරා සොයාගත්, රුසියාවේ ජනතාව සාර් රජු මරා ලබාගත්, අයිතීන් රැකගනු වස් ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාව මහින්ද රජු විසින් කොමසාරිස්වරු පත්කරන තුරු මගබලා සිටිති. එබැවින් මේ හරහා අප අවමන් කරමින් සිටින්නේ මානව හිමිකම් වලටද, ඒවා සොයාගන්නට සටන් කළ ස්පාටකස් වැනි විරුවන්ටද, නැතිනම් අද ජීවත් වන අපගේ යහපත උදෙසා දිවිපිදූවන්ටද යන්න නැවතත් සිතා බැලිය යුතුය. කෙසේ වුවද කොමසාරිස්වරයෙක් පත්කර අමාත්‍යංශයක් ඇතිකර ඇමතිවරයෙක් පත්කරන තුරු සහ ස්වාධීනත්වය උදෙසා 17 ක්‍රියාත්මක කරන තුරු දත නියවමින් බලා හිදින ඔබටත් වෙන වැඩක් නැති නිසා මෙයවත් කල්පනා කරන්නැයි අඩව්වේ අප ආරාධනා කරන්නෙමු.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-626993406601964010?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-74272669723377147372010-06-01T16:04:00.002+05:302010-06-01T16:10:08.841+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TATjWJHbLDI/AAAAAAAAAn8/InPfW0AzoB4/s1600/Sajith_Premada.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477753016333052978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 225px; CURSOR: hand; HEIGHT: 302px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/TATjWJHbLDI/AAAAAAAAAn8/InPfW0AzoB4/s400/Sajith_Premada.jpg" border="0" /></a><br /><div>සජිත් දැන් දැන් ප්‍රේමදාස යුගයක් ගැන කතා කරයි. සිරස පක්ෂ අර්බුධයක් ගැන කෑ ගසා ඇතිවුණ තැන බහිරව දෝෂයක් ගැන දොඩවයි. සාමාන්‍ය යූඑන්පී කාරයාගේ මුවගින් සජිත්, දයාසිරි, බුද්ධික, මනූෂ වැනි නම් නිතර නිතර ගිලිහෙයි. මේ කිමෙක්ද? මේ අන් කිසිවක් නොව 1994 සිට දිගින් දිගටම (එක් අවස්ථාවකදී ඇරෙන්නට) ලත් පරාජයන් හරහා එජාප පාක්ෂිකයා තුළ ජනිත වූ වේදනාවයි.<br />කුමක් හෝ සිදුවන බව නම් සත්‍යයකි.<br /><br />- විටෙක එය සමස්ථ ව්‍යුහයේම වෙනසක් විය හැකිය. (නමුත් අඩව්වේ අප මේ විසඳුමට වැඩි බරක් තබන්නේ නැත. ඒ අපගේ විග‍්‍රහාත්මක බුද්ධියේ තරම නිසා මිස අප යූඑන්පී කාරයන් හෝ රනිල් වාදීන් නොවන නිසාය.)<br /><br />- තවත් විටෙක එය අංශු මාත‍්‍රයකුදු නොවීමටද ඉඩ ඇත. (මන්ද රටේ ජනතාව හිතේ දුක පහවන තුරු රනිල්ට බැනීමෙන් හා සිරස ප‍්‍රවෘත්ති බැලීම හරහා සියළු ආශා සංතෘප්ත කරගැනීමෙන් පසු තවදුරටත් වෙනසක් කිරීමට අවශ්‍යය නැති නිසාය.)<br /><br />- මේ අවස්ථා දෙකම නොවුවහොත් ඒ අතර මැද අවස්ථාවක් වන, සද්දෙ වැඩි අයට පොඩි පොඩි තනතුරු කීපයක් දීම නම් අඩව්වේ අපට අනුව වැඩි සම්භාවිතාවයක් සහිත විසඳුම වන්නේය. (උපනායක, ජාතික සංවිධායක වැනි තනතුරු නිර්මාණය කර දොළදුක් නිවීමට අතීතයේ සිටම එජාපය දක්ෂතාවයක් දක්වා ඇති බව ඔබත් දන්නවා ඇති.)<br /><br />විසඳුම කුමක් වුවද අප තවදුරටත් අනාගත වාක්‍යය කියන්නාගේ භූමිකාව බදාගෙන නොසිට විචාරාත්මක ප‍්‍රවේශයකින් මෙම දේශපාලනික ප‍්‍රපංචයන් ආමාන්ත්‍රරණය කළ යුතුය යන්න අඩව්වේ අප දරණ මතයයි. එසේම අප විසින් ඔබට කරන ආරාධනයත් එයයි. </div><br /><div><br />මෙම මාතෘකාව විචාරාත්මක තලයකට ගෙන එන විට අප මුලින්ම හඳුනාගත යුතු වන්නේ පක්ෂ ප්‍රතිසංවිධානයක අවශ්‍යතාව මතුවූයේ කෙසේද කියාය. මෙය මුලින්ම කරලියට ගෙනෙන්නේ සිරසයි. පසුගිය වසර 16ක පරාජයන් ප්‍රස්ථාර ගත කර ජනතාවගේ දෑස් ඉදිරිපිට දිගහරින සිරස තම විවේචනය, වේදනාව සිරකරගෙන සිටි යූඑන්පී කාරයාගේ කටින්ම එළියට ගැනීමට සමත් වෙයි. කවුරුත් කෙසේ කීවත් මෙය සිරසේ උවමනාවකට වුණ දෙයක් පමණක් නොව. මන්ද පක්ෂය ගැන බිඳකුදු විවේචනයක් නොතිබුණ ජනතාව තුළින් ප්‍රතිසංවිධාන කතාවක් කියවා ගැනීමට කිසිදා සිරසට නොහැකි වනු නියතය. එබැවින් මෙය ඒක පාර්ශවික සිරසේ ප්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂකට ඇතිවූ අමාරුවක් යැයි ලඝු කොට දැකීමට අප ප්‍රතික්ෂේප කරමු. ඒ මන්ද, අප හැම දන්නා පරිදි මෙය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ජනතාව තුළ මතුවෙමින් තිබුණ විරෝධයක් වුණ නිසාය. </div><br /><div><br />නමුත් ජනප්‍රිය මතධාරාවෙන් විකල්පව ගමනක් යන සිරස වැනි නාලිකාවක් මේ කරන්නේ ජාතික රූපවාහිනිය කරන විග්‍රහය නම් නොවන බවත් අප තේරුම් ගත යුත්තේය. පක්ෂය නන්නත්තාර කර ආතල් එකක් ගැනීමට හෝ බහුතර පෞද්ගලික මාධ්‍යය මෙන් මහින්දට සෙට්වී එක දමාගැනීමට සිරසට අවශ්‍යය නැත. එබැවින් මේ සම්බන්ධ අපගේ තර්කය වන්නේ, යුද්ධය-ඡන්දය වැනි හොට් ගේම් නිමවී ඇති මේ මොහොතේ ටෙලිනාට්‍යයක් සොයා චැනල් මාරු කරන යූඑන්පී කාරයා (නැතහොත් මෙතෙක් සිරස ප‍්‍රවෘත්ති බැලූ පාරිභෝගිකයා) තව දුරටත් තමන් කෙරෙහිම රඳවා ගැනීමට පක්ෂය තුලින්ම හොට් ගේම් එකක් සෙට් කරදී තම ප්‍රවෘත්ති පැය මාකට් කරගැනීමක් යන්නය. ඒ හරහා සිදුවන කුමන හෝ වෙනසක් තුළ අනාගත ලාභ ප්‍රයෝජනද ඇස්තමේන්තු කර නැතැයි කියා අප කියන්නේද නැත. </div><br /><div><br />සිරස හරහා උත්තේජනය වූ හෝ පක්ෂයේ වෙනසක් අපේක්ෂා කරන හෝ යූඑන්පී කාරයාගේ මීළඟ තේරීම බවට සජිත් පත්වන්නේ වෙනත් විකල්පයක් නැති තැනද යන්න අප මීළඟට විග්‍රහ කරගත යුතුය. වෙනත් විකල්ප නැතුවාම නොවේ. කරූ, ජොන්, ජේෂප්, රවී වැනි ජ්‍යෙෂ්ඨයන් සිටිති. නමුත් සජිත්ගේ නම ජනතාව මතුරන්නේ කුමක් නිසාද? මෙය අන් කිසිවක් නොව. යූඑන්පී කාරයාගේ සිතේ හටගත් අවිඥානික තත්වයකි. මන්ද දිගින් දිගටම පරාජයන්ගෙන් හෙමබත්වූ ඔවුන් දැන් ප්‍රාතිහාර්‍යයක් බලාපොරොත්තු වෙති. මෙහිද වැරැද්දක් ඇතැයි කීමට අපට බැරිය. ඒ එයටද සාධාරණ හේතු ඇති නිසාය.</div><br /><div><br />1. තවත් අවුරුදු 6කට ඡන්දයක් නැති නිසා ආණ්ඩුව වෙනස් කිරීමට අපට බැරිය. </div><br /><div>2. පවතින ආණ්ඩුව වැනෙන සුළු එකක් නොවන අතර, 2/3ත් දැන් නිර්මාණය කරගෙන හමාරය. </div><br /><div>3. මහින්දට ද්‍රෝහි වේ යැයි සිතූ GSP+, IMF වැනි සිද්ධිත් මහින්දගේ පැත්තටම කැරකීම. </div><br /><div><br />මෙවැනි තත්වයක් තුළ සාමාන්‍ය යූඑන්පී කාරයා ප්‍රාතිහාර්‍යයක් විනා අන් කුමක් විශ්වාස කරන්නද?<br />මේ අවිඥානික ප්‍රාතිහාර්‍යමය ආශාව සංතෘප්ත කරගැනීමට ඔවුන් විසින් නිර්මාණය කරගන්නා කතාවේ කතා නායකත්වයට විශ්වකර්මයෙක් අවශ්‍ය වේ. එහිදී ජනතාවගේ තේරීම වන්නේ සජිත්ය. ඊට හේතුව එක්කෝ ඉතිහාසයේ මෙලෙස දුටු විශ්වකර්මයෙක් වූ ප්‍රේමදාස නිසාය. නැත්නම් සජිත් හම්බන්තොට විශ්වකර්මයා බවට පත්ව ඇති නිසාය. ඒත් නැත්නම් එජාපයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයන්ගේ දුර්වලතාවයන් දකින නිසාය. මේ කුමන හේතුවක් මත වුවද ජනතාව ගත් මේ අතාර්කික තීරණය හරහා ඔවුන් අපේක්ෂා කරන්නේ සජිත් නම් විශ්වකර්මයා විත් ප්‍රාතිහාර්‍යයක් තුළින් මහින්ද රෙජිමය බිඳදා දේශපාලන බලය යූඑන්පීයට හරවා ගනු ඇත කියාය. මෙය සමස්ථ යූඑන්පී කාරයාගේ පමණක් නොව, විසම්මුතික මතයක් දරන්නා වූත් ජනප්‍රිය ධාරාව ප්‍රශ්ණ කරන පිරිසගේත් අවිඥානික ආතල් එක බවට පත්ව හමාරය. </div><br /><div><br />එබැවින් මෙහෙව් හීන කතන්දරය ප්‍රශ්ණ කිරීම ඔබගේත් ඔහුගේත් ස්වප්නගත ප්‍රිතිය බිඳීමක් බව අප දනිමු. නමුත් පොළවේ පැලවෙන යථාර්තය හා සිහිනය සැමවිටම අහස පොළව මෙන් දුරස් බව ඔබත් දන්නා නිසා අප මේ විශ්වකර්මයා හා ප්‍රාතිහාර්‍යය ගැන නොවිමසා හැරිය නොහැකි තැනක සිටින බව පිළිගත යුතුය.<br />මේ විශ්වකර්මයා ගැන විමසා බලන කල පසුගිය වසර ගණනාව පුරාම ඔහු සද්ද නොකර නිද්‍රාගත දේශපාලන දිවියක් ගෙවා ඇත්තේය. ඒ මන්දැයි මුලින්ම විමසිය යුතුය. ඔහු දැන් නම් නිදි නැත. ජාතික ජීවයක් රැගෙන, පියාමෙන් ඇගිලි වලින් උඩපනිමින්, ගිරිය කැඩෙන තරමින් කෑ ගසමින් යූඑන්පී කාරයන් අවධි කරමින් යයි. මේ සද්දය මීට දමන්නට බැරිවූයේ ඇයිදැයි වත්මන් යූඑන්පී කාරයා මේ විශ්වකර්මයාගෙන් නොඅසයි. නමුත් අප මුලින්ම අසන ප්‍රශ්ණයද එයයි. එයට පිළිතුරක් ඔහුගේ තියා ඔහුගෙන් ප්‍රාතිහාර්‍යයක් අපේක්ෂා කරන යූඑන්පී කාරයාගේවත් කටින් පිට නොවනු නැත. නමුත් දෙපළගේම සිත් තුළ අප මේ දිගහරින තිත්ත ඇත්ත සගවා තබා ඇත. එම තිත්ත ඇත්ත නම් පක්ෂය මෙතෙන්ට වැටෙන තුරු ඔහු බලා සිටියාය යන්නයි. එනම් මේ පරාජයන් සියල්ල හා අසාර්ථකතා සියල්ල ඔහු අපේක්ෂා කළාය යන්නයි. ඒ අනුව බලන කළ පොදුවේ යූඑන්පී කාරයා විසින් මේ තෝරාගත් විශ්වකර්මයාත් රාජිත, බන්දුල, ලොකුගේ වැනිම පක්ෂයට ෂොට් එක අපේක්ෂා කළ අයෙක්මය. නමුත් ඔහුගේ එකම වෙනස වන්නේ එස්.බී මෙන් හදිසි නොවී නායකත්වය තමන්ගේ පැත්තට හැරෙන තුරු ඉවසීමට සමත් වීමයි. </div><br /><div><br />එලෙස නායකත්වය උරුම කරගන්නට සිතූ සජිත්ගේ ජාතික නායකත්වයේ හැකියාවද අප නොවිමසා බැරිය. සජිත් හම්බන්තොට පන්සල් වල පෙරපාසල් විවෘත කරමින් සහ පෙරපාසල් උත්සව වලදී පොත්පත්, බැංකු ගිණුම් ආදිය ලබා දෙමින් දුප්පත් ගැමියා තුළ සිටින ඡන්ද දායකයා තමා කෙරෙහි නම්මවා ගැනීමට උපන් හපනෙකි. ඒ ඔහුගේ එකම දේශපාලන ක්‍රියාවයි. නමුත් ගමේ පෙර පාසල් දියුණු කිරීම සහ රටක් දියුණු කිරීම යනු දෙකකි. එබැවින් සජිත්ගෙන් ප්‍රාතිහාර්‍යයක් බලාපොරොත්තු වන යූඑන්පී කාරයා මීළඟට සිතිය යුත්තේ සජිත් සතුව ජාතික නායකත්ව ලක්ෂණ තිබේද යන්න ගැනය. </div><br /><div><br />එපමණක්ද නොව සජිත් නියෝජනය කරන මතවාදී ධාරාවද අප විග්‍රහ කරගත යුතුය. පොදුවේ එජාපය දක්ෂිණාංශික - ධනවාදී ප්‍රවේශයක් ගත් පක්ෂයක් බව සත්‍යයකි. රනිල්ගේ නායකත්වය තුළ බටහිර හිතවාදී මුහුණුවරක්ද මනාව එයට එක්වී ඇත. නමුත් සජිත් ආමන්ත්‍රණය කරන්නේ දුප්පත් ජනතාවටය. කතා කරන්නෙ එදා වේල කෑම ගැනය. ගමේ ගොවියා ගැන ලොකු කැක්කුමක් ඇති බව උඩ පනින තාලයෙන්ම පෙනෙයි. (මේවායේ කිසිඳු වරදක් ඇතැයි අප කියන්නේ නැත.) මේ හරහා නැවත අප මතකය දිව යන්නේ 88න් ඇරඹුණු ප්‍රේමදාස යුගයටය. එහි පදනම වූයේ දුප්පත්කමින් තොරවූ සමාජයක් යන්නයි. මෙයින් පෙනී යන්නේ සජිත් නැවතත් උත්සහ ගන්නේ පේ‍්‍රමදාස ප‍්‍රවේශය හරහා මහින්දට ඉතා කිට්ටු වූ මතවාදයකට යූඑන්පීය ගෙනයෑමටය. දිනෙක එය සිදුවුවහොත් සජිත් පොඩි මහින්ද කෙනෙකු බවට පත්වේ. යූඑන්පීය විජාතික බටහිර කුමන්ත්‍රණ මඩ සෝදාහළ සිංහළ ජාතිකත්වයෙන් ඔද වැඩුණු සහ බෞද්ධ පිරිත් නූලෙන් පව් සමා කළ සාධු පක්ෂයක් බවට පත් වනු ඇත. </div><br /><div><br />අප දුප්පතාට සැලකීම ගැන හෝ සිංහළ බෞද්ධ කම ගැන හෝ තර්කයක් ගොඩනැගීමට උත්සහ ගන්නේ නැත. අප උත්සහ ගන්නේ මේ ප්‍රවේශය හරහා අනාගතයේ ඇතිවිය හැකි අනතුර ගැනය. එය එක් අතකින් අනතුරකි. තවත් අතකින් අහිංසක යූඑන්පී කාරයා කබලෙන් ලිපට වැටීමකි. තේරෙන සිංහලෙන් කීවොත් නුදුරු අනාගතයේ යූඑන්පී යට ලැබෙන අවස්ථාව නැවතත් මගහරවා ගැනීමකි. ඒ අන් කිසිවක් නොව, වත්මන් ආණ්ඩුවේ ඇතිවන ගැටීමක් තුළින් මෙය පුපුරා යෑමට ඇති ඉඩකඩ දැන් දැන් ප්‍රදර්ශන තලයකට පත්වෙමින් තිබේ. ඒ අනුව එයට බාහිරින් තිබෙන විකල්පය විය යුත්තේ යූඑන්පීයයි. නමුත් යූඑන්පී යත් පොඩි මහින්ද කෙනෙක් අතට පත්වී අන්ත ජාතිවාදී ප්‍රවේශයක් හරහා මුල සිට ගොඩ නැගෙන තත්වයකට පත්ව සිටිය හොත් එක්කෝ වන්නේ සිදුවන බෙදීම තුළින් කැඩීඑන පිරිස සජිත් හා දයාසිරි වැනි පොඩි වුන් යටතේ නොසිට වෙනමම සිටීමට ගොස් ඇණ ගැනීම හරහා නැවතත් මහින්දට ආණ්ඩු බලය විතැන්වීමය. නැතහොත් සිදුවන්නේ බාහිරින් විශ්වාසදායී සහයෝගයක් නොපෙනෙන කළ කඩාගෙන යෑමේ ආශාව සිත තුළම සිරකරගෙන නාමල්ට ඔලූව වනමින් හපන්න බැරි අත ලෙවකෑමටය. </div><br /><div><br /><strong>ඒ අනුව අඩව්වේ අපගේ යෝජනාව වන්නේ පක්ෂ ප‍්‍රතිසංවිධාන අවශ්‍යතාවය ස්වායත්වය පක්ෂයේ විචල්‍යතාවයන් සමග පමණක් ගලපා තීරණය කළ යුත්තක් නොවන බවයි. එය අතීතය මෙන්ම අනාගතය සමගත්, පක්ෂ අභ්‍යන්තරය සමග මෙන්ම බාහිර දේශපාලන විචල්‍යතාවයන් සමගත් සමපාත කර මනා විගහයකින් පසුව කළ යුත්තක් බවයි. නැතිව කාගේවත් හිරි ඇරගැනීමට පක්ෂ ප්‍රතිසංවිධානයක් කළාට වැඩක් නැත.</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-7427266972337714737?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-49131556040510645652010-03-26T21:11:00.002+05:302010-03-26T21:16:38.564+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6zWxLNZrxI/AAAAAAAAAn0/SarTZuWB1P8/s1600/IN10_TAMILS_16883f.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 468px; DISPLAY: block; HEIGHT: 342px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5452969389149761298" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6zWxLNZrxI/AAAAAAAAAn0/SarTZuWB1P8/s400/IN10_TAMILS_16883f.jpg" /></a><br />අප මුලින්ම බාහිර සතුරා පිළිබඳ සංකල්පය යනු කුමක්දැයි විග‍්‍රහ කර ගනිමු. ගැටුම් නිරාකරණය තුළ එන මෙම සංකල්පයේදී කියැවෙන්නේ අප හැම විටම බාහිරින් සතුරෙක් නිර්මාණය කරගැනීමට උත්සහ දරන බවයි. ඒ අනුව අප අනන්‍යතාවයක් නිර්මාණය කරගන්නා අතර එයට එකඟ නොවන අනෙකා අපේ සතුරා ලෙස සලකා ඔහුට එරෙහිව ක‍්‍රියා කිරීම අපගේ පොදු ලක්ෂණයක් බව මෙහිදී කියැවේ. උදාහරණයක් ලෙස අප පාසලේ වාර විභාගයේදී අසල පුටුවේ වාඩි වී සිටින මිතුරා දකින්නේ සතුරෙකු ලෙසය. ඔහු මට වඩා ළකුණු ගන්නවාට මම කැමති නැත. එනිසා කෙසේ හෝ ඔහුට වඩා ළකුණු ලබාගෙන ඔහුව අභිබවා යෑම මගේ අරමුණ වේ. ඒ මොහොතේ මගේ බාහිර සතුරා ඔහුය. නමුත් මගේ පන්තිය යන සන්ධර්භයෙන් සැලකූ විට මගේ පන්තියේ සියලූ සිසුන් මිතුරන් වන අතර අනෙක් පන්තියේ සිසුන් සතුරන් ලෙස සලකනු ලබයි. මෙය අපේ වසර හා ඉහළ වසර ලෙස බෙදෙන තැනදී අපේ බාහිර සතුරා වන්නේ අපට ඉහළ වසරේ සිසුන් සියලූ දෙනාය. පාසලේදී මෙලෙස බාහිර සතුරා පිළිබඳ සංකල්පය ක‍්‍රියාත්මක වී පන්ති පිටින් අඬ දබර වන අවස්ථා දැකිය හැකිය. නමුත් වාර්ෂික මහා ක‍්‍රිකට් තරඟයේදී බාහිර සතුරා වන්නේ අප පාසලේ අය නොව අනෙක් පාසලේ අයයි. එවිට අප පාසලේ සියලූම දෙනා මගේ කණ්ඩායමට අයත් වන අතර අනෙක් පාසලේ සෑම දෙනාම සතුරන් ලෙසන් විග‍්‍රහ වේ. පලාත් තරඟ වලදී මේ තත්වය මගහැරින අප පලාත නියෝජනය කරනු ලබන කණ්ඩායම ජයග‍්‍රහණය කරනු වස්, පලාතේ සියලූ පාසල් වලින් ආ ක‍්‍රීඩකයන් කෙරෙහි සහයෝගය ලබා දෙන්නෙමු.<br /><br />මේ ආකාරයට අප ජීවත් වන සන්ධර්භය මත ඒ ඒ අවස්ථාවේදී අප විසින් බාහිර සතුර නිර්මාණය කරගනු ලබයි. මෙය කිසිවකු විසින් නිර්මාණය කර දිය යුත්තක් නොවන්නේ අප සංවේදී වන පරාසය තුළදී අපේ සවිඥනිකත්වය අනුව එය අප විසින්ම නිර්මාණය කරගන්නා බැවිනි. මෙලෙස බාහිර සතුරෙක් නිර්මාණය කර ගැනීමේ වාසි සහ අවාසි යන දෙඅංශයම තිබේ. බාහිර සතුරෙක් නිර්මාණය කරගැනිමෙන් මම හෝ අපේ කණ්ඩායමේ අභ්‍යන්තර උනන්දුව, ශක්තිය හා කණ්ඩායම් හැඟීම ආදිය ඉහළ යන අතර නිරන්තරයෙන් මතුවන තරඟකාරීත්වය තුළ නිර්මාණශීලී යමක් බිහිවීම මෙහි ඇති ප‍්‍රධානම වාසිසහගත තත්වය වන්නේය. නමුත් මෙම බෙදීම නිසා දහසක් පොදු ලක්ෂණ ඇති දෙපිරිසක් එක් වෙනස් කමක් වෙනුවෙන් පිල් බෙදී විරසක වීමත් තරඟකාරීත්වය ජයගැනීමට නිශේධනාත්මක ප‍්‍රවේශයන් භාවිතා කිරීමත් නිසා භයානක ප‍්‍රතිඵල ඇති වීමත් මෙහි ඇති භයානක තත්වයන් වන්නේය. කෙසේ වුවද මෙහි ඇති අවාසි සහගත තත්වයන්ට වඩා වාසිසහගත තත්වයන් වැඩි නිසා මෙය යෝග්‍යයැයි කීමට හැකියාවක් නැතත් සත්වයාට පොදුවූ ලක්ෂණයක් නිසා සෑම පුද්ගලයෙකු තුළත් සෑම සන්ධර්භයක් තුළත් ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී.<br /><br />ඉහතදී හඳුනාගත් සංකල්පමය තත්වය විග‍්‍රහ කර ගැනීමට අප දැන් උත්සහ ගනිමු. මෙහිදී දැකගත හැකි විශේෂ තත්යක් වන්නේ අප යම් මොහොතක නිර්මාණය කරගෙන සිටින සතුරා අනුව අප සිටින සන්ධර්භය තේරුම්ගත හැකි වේ ය යන්නයි. අප පන්තියේ අනෙක් ළමයෙක් සතුරා ලෙස තෝරාගනී නම් එහිදී අප සිටින්නේ පන්තියේ බිත්ති හතරට කොටුවූ මානසිකත්වයකය. නමුත් අප වෙනත් පාසලක සිසුන් සතුරන් ලෙස තෝරාගෙන ඇත්නම් අප ඊට වඩා දියුණු මානසිකත්වයක සිටින බව පෙනේ. මේ ආකාරයට මෙම තත්වය රටක් කෙරෙහිද සමපාත කර බැලීමෙන් එම රට කුමන මට්ටමකට අයත් වේ දැයි නිශ්චය කරගත හැකිය. ඇමරිකාව වෙනත් ග‍්‍රහලෝක සමග තරඟකරන විට ශ‍්‍රී ලංකාව තම රටේම සිටින දෙමළ ජනතාව සතුරා කරගෙන තරඟ වදිමින් සිටියි. මේ අනුව ඇමරිකාවට සාපේක්ෂව අප පසුවන තරාතිරමේ පටු බව ඔබට මනාව වැටහෙනු ඇත.<br /><br />අප ශ‍්‍රී ලංකාවෙන් මදක් ඔබ්බට ගොස් බංග්ලාදේශය දෙස බැලූවත්, නේපාලය දෙස බැලූවත් අප‍්‍රිකා හෝ ලතින් ඇමරිකා රාජ්‍යයන් දෙස අපට දැකගත හැකි පොදු ලක්ෂණය වන්නේ රට අභ්‍යන්තරයේම පවතින අර්බුධයන්ය. ඒ අනුව ‘ඔවුන් තම බාහිර සතුරා නිර්මාණය කරගෙන තිබෙන්නේ රට තුළමය. ත‍්‍රස්තවාදී ගැටුම්, බෙදුම්වාදී අරගල ලෙස හෝ ගෝත‍්‍රික ගැටුම් ලෙස පවතින මෙම අභ්‍යන්තර අර්බුධයන් වල අවසන් ප‍්‍රතිඵලය වන්නේ රටේ ජනතාව රට තුළටම කොටුවූ පටු මානසිකත්වයක් සහිත දියුණු අතින් තම කුඩා සතුරාව පමණක් අභිබවා යන්නට හැකි තත්වයකට ඕනෑ කමින්ම පත්වීමයි. ඒ අනුව මේ රටවල පොදු ලක්ෂණය වන්නේ නොදියුණු රාජ්‍යයන් ගණයට අයත්වී තිබීමයි.<br /><br />නමුත් අප දියුණු යැයි කියනා රාජ්‍යයන් වෙත අවධානය යොමුකළ හොත් ඔවුන් රටතුළට කොටුවූ මානසිකත්වයෙන් මිදී බොහෝ විට අන්තර් රාජ්‍යය කණ්ඩායම් ලෙසත්, ජාත්‍යන්තර හෝ විශ්වීය මානසිකත්වයකින් තරඟ කරන්නන් ලෙසත් වෙන්කර හඳුනාගත හැකි වේ. අප යුරෝපීය රාජ්‍යයන් දෙස අවධානය යොමුකළ හොත් ඔවුන් අනෙක් රටවල් හා කරට කර තරඟයකට පිවිස සිටින්නේ තාක්ෂණය හෝ ආර්ථිකය වැනි අංශ හරහාය. මෙම නිරායුධ බාහිර සතුරා සමග සටන් කිරීමේදී එම රාජ්‍යයන් ම්ලේච්ඡ ගෝත‍්‍රික හැසිරීම් වලින් මිදී අනෙකාට ඇහුංකන් දීම, අනෙකා පිළිගැනීම හා මතවාදීමය තලයේදී ජයගැනීමට උත්සහ ගැනීම වැනි දියුණු ක‍්‍රමවේදයන් මෙම සටන් සඳහා යොදා ගනිති. එසේම අප මෙහිදී විශේෂයෙන්ම බැලිය යුත්තේ බාහිර සතුරන් කවුරුන්ද කියාය. ජපානය අදවන විට තරඟ වදින්නේ සමස්ථ ලෝකයම සමගය. කාර්මික නිශ්පාදන අතින් ලෝකය ජයගැනීම ඔවුන්ගේ අරමුණය. ආසියාන් සංවිධානයට අයත් නව කාර්මීකරණය වූ රටවල් තම බාහිර සතුරා ලෙස දකින්නේ යුරෝපා සංගමය වැනි අති දියුණු රාජ්‍යයන්ගෙන් සමන්විත එකතුවකි. ඇමරිකාව දෙස බැලූවොත් තත්වය මීට හාත්පස වෙනස්ය. ඔවුන් රට අභ්‍යන්තරයෙනුත්, අන්තර් රාජ්‍යය මට්ටමිනුත්, කලාපීය මට්ටමිනුත් මිදී අද වන විට තරඟ වදින්නේ විශ්වීය තලයේය. නාසා ආයතනය ආදිය හරහා වෙනත් ග‍්‍රහලෝක හා ග‍්‍රහවස්තු තම බාහිර සතුරා බවට පත්කරගෙන වා ජය ගැනීමට වෙර දරමින් සිටී.<br /><br />මේ අනුව බාහිර සතුරා පිළිබඳ සංකල්පය ක‍්‍රියාත්මක තලයේදී භාවිතා වන මට්ටම අනුව රටක සංවර්ධනයේ තරම හඳුනාගත හැකිය යන්න ඔබට පැහැදිලි වනු ඇත. මේ ආකාරයට බාහිර සතුරා පිළිබඳ සංකල්පය රටක දියුණුවට බාධා කරන්නේ හෝ සහය දෙන්නේ කෙසේද යන්න තවමත් ඔබට ප‍්‍රශ්ණාර්ථයක් වන්නටද බැරි නැත. එනිසා අප ඒ පිළිබඳව මෙසේ විග‍්‍රහ කරන්නෙමු.<br /><br />අප බාහිර සතුරා ලෙස යමෙකු තෝරාගත් පසු අපගේ පරම අරමුණ ඔහුව අභිබවා කෙසේ හෝ ජයගැනීමය. එනිසා අප තෝරාගත් බාහිර සතුරා පරාජය කරනු වස් ඔහුට වඩා සාර්ථක වීමට උත්සහ දරයි. ඒ අනුව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනතාව දෙකට බෙදී අනෙකා සතුරා ලෙස දකින නිසා අප දියුණු වන්නේ අනෙකාට වඩා මිස ඉන්දියාවට වඩා නොවේ. නමුත් රුසියාව දියුණු වන්නට බලන්නේ ඇමරිකාවට වඩාය. ජපානය ලෝකයටම වඩා කාර්මික අතින් දියුණු වීමට උත්සහ දරයි. ඇමරිකාව විශ්වයටම වඩා ඉදිරියෙන් සිටීමට වෑයම් කරයි. ඒ නිසා මෙකී රාජ්‍යයන් බාහිරින් නිර්මාණය කරගන්නා සතුරාගේ මට්ටම මත තම දියුණුව අත්පත් කර ගනියි.<br /><br />මේ අනුව ගැටුම් නිරාකරණයේ එන බාහිර සතුරා පිළිබද සංකල්ප ප‍්‍රකාරව සමහර රාජ්‍යයන් දියුණුවක් අත්පත් කරගෙන නැගී සිටින්නේත් තවත් සමහරක් නොදියුණු රාජ්‍යයන් ලෙස පරාජය ලබන්නේත් මේනිසාය. නිර්මාණය කරගන්නා බාහිර සතුරාගේ තරම අනුව අපගේ මානසිකත්වය සකස් වන බව මෙහිලා ගම්‍යමාන වන සත්‍යයි. එනිසා මෙය එදිනෙදා ජීවිතයට අදාලව වුවද විග‍්‍රහ කරගත හැක. ඒ අනුව අප නිවස තුළින් හෝ කාර්‍යයාලය තුළින් බාහිර සතුරා සොයා ගනීනම් අප සිටින්නේ ඉතා පටු මානසිකත්වයක බව වටහාගත යුතුය. එබැවින් ඔබේ නිශ්ඨාවට ගැලපෙන බාහිර සතුරෙකු නිර්මාණය කරගැනීමෙන් ඔබේ ජීවිතයේ සාර්ථකත්වය ළඟාකරගත හැකි බව පැවසීමට කැමැත්තෙමු.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-4913155604051064565?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-72042929579507090532010-03-22T19:51:00.001+05:302010-03-22T20:00:56.936+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6d-1Bd3qtI/AAAAAAAAAns/7HZOg4FTIFg/s1600-h/2136Sirasa_Attack_22_03_2010_J.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 262px; DISPLAY: block; HEIGHT: 492px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451465323347159762" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6d-1Bd3qtI/AAAAAAAAAns/7HZOg4FTIFg/s400/2136Sirasa_Attack_22_03_2010_J.jpg" /></a><br /><div><strong>අද සවස සිසර ප‍්‍රධාන කාර්‍යාලයට එල්ල කළ මුග්ධ ප‍්‍රහාරය අඩව්ව මේ මොහොතේ පිළිකුලෙන් හෙළා දකින බව ප‍්‍රකාශ කරන්නෙමු.</strong><br /><br />සිරස ආයතනය අභියෙසට කැළණිය ඩිපෝවට අයත් ලංකා ගමනා ගමන බස්රථයකින් පැමිණෙන මෙම මැර පිරිස (දේශපාලන ආධාරකරුවන් ලෙස කීම තවත් නිවැරදිය.) නිදහසේ බැස විත් පාරේ ඇති විශාල ප‍්‍රමාණයේ ගල් අහුලා සිරස ආයතනය දෙසට පහර දෙන්නට විය. 50කට අධික පිරිසක් මෙම අධම ප‍්‍රහාරයට සම්බන්ධ වන අතර ඔවුන් මහමග සිට සිරස ආයතනය දෙසට පහර දෙන වේලාව අතර තුර කිසිඳු නීතිය රකින ආයතනයක් විසින් එය වැලැක්වීමට පියවරක් ගන්නේ නැත. ඉන් පසුව අදහස් දක්වන සිරස ආයතනයේ කාර්‍ය මණ්ඩලය පවසා සිටියේ තමන් විසින් දිගින් දිගටම පොලීසියට මෙය දැනුම් දුන්නද ක්ෂණික ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොගත් බවයි. අවසානයේදී ජීප් රථයකින් පැමිණෙන පොලීසිය විසින් මැර පිරිස පන්නා ගොස් 16 දෙනෙක් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදි.<br /><br />ඉහත දැක්වූයේ අද සවස සිරස මාධ්‍ය ආයතනය වෙත එල්ල ප‍්‍රහාරයේ සිද්ධිය කෙටියෙනි. නමුත් මේ පසුපස ඇති ඛේදනීය තත්වය සහ නොහික්මුණු ගැමුණුගේ විකාරය අප නැවතත් විමසා බැලිය යුතු වන්නේය. මන්ද මාධ්‍ය නිදහස යනු රටක ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ අත්‍යාවශ්‍ය අංගයක් නිසාය. නමුත් මහ දවල් අධි ආරක්ෂිත කලාපයන් අසලදී රාජ්‍යයට අයත් බස් රථයකින් විත් අඹ ගසකට ගල් ගසන්නාක් මෙන් ආතල් ගනිමින් මාධ්‍ය ආයතනයකට මැර ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කරන මේ රට ගැන අපිට සිතිය හැක්කේ මොනවාද? මෙය අපට සාමාන්‍යකරණය වූ දෙයකි. අනෙක් අතට සිරසටද මෙය අමුත්තක් නොවේ. ඔවුන් මෙය බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි දෙයක් මෙන් ක‍්‍රියාකර ඇත. නමුත් මේ දේවල් විමසා බලන කළ මෙය මැරයන්ගේ පාරාදීසයක් නොවේ දැයි සිතෙයි.<br /><br />මීට පෙරද සිරසට කැළණියේ ගැමුණු ඇමතිතුමන් විසින් කළ පහර දීමක් නිසා අධිකරණයෙන් නියෝග කළේ නැවතත් එවැනි දේවල් නොකරන ලෙසටය. ඊට පෙරද තම අහිංසක පුතාගේ වීරක‍්‍රියාවක් නිසා නිතර නිතර උසාවි ගිය ගැමුණුතුමා එහි ගිය සිරස වාර්ථාකරුවන්ට කුණුහරපයෙන් පවා බැන වැදී එළවා ගත්තේය. මේ සිද්ධි අධිකරණයේ හෙළා දැකීමට ලක්වූ නිසා ඉන්පසු දිනක රාත‍්‍රියේ සිරස ගිනි ගැනීමට ලක් විය. මේ ආකාරයට සිරස හා කැළණිය අතර සමීප සම්බන්ධයක් පසුගිය කාලය පුරාවටම පැවතුණි. ඊට පසු අද සිදුවූ සිදුවීම නැවතත් කැළණිය බස්රථයකින් පිරිසක් විසින්ම සිදුකර ඇත.<br /><br />තත්වය මෙයයි. දැන් ඇත්තේ විපක්ෂය විසින් මෙය හෙළා දැකීමටත් ආණ්ඩුව විසින් එය විදේශීය කුමන්ත‍්‍රණයක් කියා හෝ සිරසම ගහගත්තා කියා උඩ පැන පැන කෑගැසීමටත් පමණි. නමුත් මීට පෙර අවස්ථාවේදී රජයේ ඇමතිවරයෙක් ඇසුවේ ”ඔච්චර වැඩ දාන සිරසට ඕක වීඩියෝ කරගන්න බැරිවුණේ ඇයි?” කියාය. නමුත් දැන් ඒ කතාව කීමට බැරිය. මන්ද මෙවර සියලූ දෙනාම මනාවට හඳුනාගත හැකි ලෙස වීඩියෝ ගතවී ඇත. එනිසා අවශ්‍ය නම් පොලීසියට කැළණියට ගොස් ඔවුන් අත්අඩංගුවට ගත හැක. නැත්නම් ඔවුන්ගේ මුහුණු රවුම් කර කර රූපවාහිනියේ පෙන්විය හැකිය. එපමණක්ද නොව පෙර අවස්ථාවේ මෙන් නොව, රෑ වෙනුවට අධික ෆෝම් වීම නිසා මහ දවල් ආ බුදුන්ගේ දේශයේ අහිංසක දරුවන් 16ක් මෙවර පොලීසියට නොඅල්ලා සිටීමට නොහැකිවී ඇත. එනිසා කලින් ප‍්‍රහාරයට වඩා මේ අවස්ථාවේදී අවශ්‍ය තරම් සාක්ෂි තිබේ.<br /><br /><strong>නමුත් අප බලා සිටින්නේ මෙම මැර ප‍්‍රහාරයට එරෙහිව ගන්නා ක‍්‍රියාමාර්ගයන් මීට පෙර අවස්ථාවට වඩා දශමයකින් හෝ වෙනස් වේවිද කියාය. </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-7204292957950709053?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-1377043074322978382010-03-21T01:24:00.003+05:302010-03-21T01:36:05.552+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6UqkCCQqCI/AAAAAAAAAnk/9EvlplG-7Z4/s1600-h/stop-head282x291trans.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 379px; DISPLAY: block; HEIGHT: 336px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450809722511861794" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6UqkCCQqCI/AAAAAAAAAnk/9EvlplG-7Z4/s400/stop-head282x291trans.gif" /></a><br /><div><em><span style="color:#999999;"><strong>බල්ලා සිටින්නේ ආරක්ෂාවටය. බූරුවා සිටින්නේ බර අදින්නටය. (පවුල් බර නොව. මන්ද එය අදින්නේ අහිංසක ගෙහිමියා නිසාය.) නමුත් බල්ලා හෝ බූරුවා යම් හෙයකින් තම නියමිත රාජකාරියෙන් මිදී අනෙකාගේ රාජකාරිය භාරගත හොත් බල්ලාටත් වන්නේ ජනප‍්‍රවාදයේදී ගෙහිමියාගෙන් ගුටිකෑ බූරුවාට අත්වූ ඉරණමම අත්විඳින්නටය. මෙම පැරණි සිංහල ජනකතාවේ හා ඒහා බැඳී තිබෙන්නාවූ ”බල්ලාගේ වැඬේ බූරුවා කරන්නට යෑම” යන්නෙහි ගැබ්ව ඇති සරල වූත් නොපෙනෙනා ගැඹුරකට යන්නා වූත් යථාර්තය අප එක් විහිළුවකින් ඉවත හළ නොහැකි වන්නේය.</strong></span></em><br /><br />අප සිවිල් සමාජය ගැන කතා කිරීමට පළමුවෙන් සිහි එල්ඹවා ගතයුතු පළමු කාරණය වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ ඇත්තේ එන්.ජී. ඕ කිහිපයකින් සහ ජීවිකාව උදෙසා සිවිල් සමාජය භාවිතා කරනා චරිත කිහිපයකින් පමණක් සමන්විත වූ සිවිල් සමාජය යැයි කියාගන්නා වූ ගැන්සියක් පමණක් බවටයි. (මෙය වෙනමම කතා කළ යුතු දැවැන්ත අර්බුධයක් බැවින් එම කතිකාවට මෙතකින් තිත තබන්නේ අපේ කතාවෙන් පිට නොයෑමේ අවශ්‍යතාවය පිටය.) එබැවින් අප මෙතැන් පටන් කතා කරන්නේ සමස්ථ සිවිල් සමාජය ගැනම බව කරුණාවෙන් සලකන්න. දැන් අප මුලින්ම විමසා බැලිය යුතු වන්නේ සිවිල් සමාජය හා දේශපාලන සමාජය අතර ඇති වෙනසයි. නමුත් අඩව්ව ඔබට මෙවන් යෝජනාවක් කිරීමට කැමතියි. අප සිවිල් හා දේශපාලන යන්න අප භාවිතා කරන සන්ධර්භය අනුව වෙනස් වන නිසා අප එක් එක් කොණයන් වල සිට මෙය මනාව තේරුම් බේරුම් කර ගැනීම සාර්ථකයි යන්න.<br /><br />අප මුලින්ම දේශපාලන සන්ධර්භයේ සිට බලමු. දේශපලන සන්ධර්භය හරියට අච්චාරුවක් බඳුය. අප එසේ කීවාය කියා ඔබ අවි අමෝරා ගත යුතු නැත. මන්ද අප මේ කතා කරන්නේ වත්මන් ශ‍්‍රී ලංකාවේ වේදිකාගත වී තිබෙන දේශපාලන චරිත, සිද්ධි සහ කතිකාවන් ගැන බැවිනි. සත්‍යය ලෙසම දේශපාලන සන්ධර්භය තුළදී සියල්ල ගණන් බලන්නේ මනාප ගණන මත, ලැබෙන අමාත්‍ය ධූරය මත හෝ කොන්ත‍්‍රාත් වල වටිනාකම මතය. <strong><em>එබැවින් දේශපාලන සන්ධර්භය තුළ සිට බලන කළ සිවිල් සමාජය යනු දේශපාලනඥයන්ගේ මනාප ටිකය. ඒ අනුව අවුරුදු පහකට වරක් කතිරය ගසා ගැනීමට අවශ්‍ය තරමේ ආතල් එකක් දුන් විට සිවිල් සමාජය නම් හරක් රැල සැනසෙති. මේ වූ කලී දේශපාලන සන්ධර්භය තුළ පවත්නා සිවිල් සමාජය ගැන වූ අවසන් විග‍්‍රහයයි. මෙහි ඇති විශේෂත්වය වන්නේ දේශපාලනඥයන් දකින ආකාරයට සමස්ථයම දේශපාලනිකය. සිවිල් කියා දෙයක් නැත. එනිසා සිවිල් සමාජය යනු දේශපාලන අනන්‍යතාවයක්ම සහිත දේශපාලන සමාජය විසින් ඕනෑ ඕනෑ පැත්තට කැරකවිය හැකි බෝලයක් බඳු දෙයකි.</em></strong> එබැවින් සිවිල් සමාජය විසින් හැසිර විය යුතු දේශපාලන සමාජය අද වන විට කනපිට හැරී ඇත. ඒ අනුව බල්ලා විසින් නැට්ට වනනවා වෙනුවට නැට්ට විසින් බල්ලා වනන තැනට පත්වී ඇත.<br /><br />දැන් අප සිව්ල් සමාජ සන්ධර්භයක සිට බලමු. ඇත්තටම ශ‍්‍රී ලංකාවේ සමස්ථ සිවිල් සමාජයම අක‍්‍රීයය. එහි ප‍්‍රාණයක් නැත. සිවිල් යැයි අනන්‍යතාවයක් එයට නැත. නමුත් කොළඹට හා නාගරික ප‍්‍රදේශ කිහිපයකට වන්නට සිවිල් සමාජය යැයි කියාගන්නා අතලොස්සක් අති ක‍්‍රියාශීලීව සිටිති. (මේ නාමමාත‍්‍රික සිවිල් සමාජය නිසා සැබෑ සිවිල් සමාජය අක‍්‍රීය වූවාද, නැතහොත් අක‍්‍රීය වූ සැබෑ සිවිල් සමාජය නිසා මේ නාමමාත‍්‍රික සිවිල් සමාජය අති ක‍්‍රියාශීලී වූවාද යන්න තීරණය කිරීමට අඩව්ව ඔබට භාරකරයි.) <em><strong>නමුත් අප සැබෑ සිවිල් සමාජය අනුව බලන කල ඔවුන්ට අනුව දේශපාලනය යනු අත නොගැසිය යුතු දෙයකි. මන්ද එය ඔවුන්ගේ විඥනයට එහා ගිය තත්වයක් වන නිසාය. එබැවින් ඔවුන් දේශපාලනය දකින්නේ ඔවුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයට (සිවිල් සමාජයේ චලනයන්ට) කිසිම ගැලපීමක් හෝ අදාලත්වයක් නැති අමුතුම දෙයක් ලෙසය. එබැවින් සිවිල් සමාජය අතින් බලන කල අවසාන විග‍්‍රහයේදී කියැවෙන්නේ සිවිල් සමාජය හා දේශපාලන සමාජය යනු ගොනයි මීමයි බඳු හාත්පස දේවල් දෙකක් බවයි.<br /></strong></em><br />ඉහත විග‍්‍රහයන් දෙක අනුව බලන කල කතාව පැහැදිලිය. දේශපාලන සන්ධර්භයක සිට බලන කළ සිවිල් සමාජය නම් වූ බල්ලාගේ සහ දේශපාලන සමාජය නම් වූ බූරුවගේ වැඩි වෙනසක් නැත. නමුත් සිවිල් සමාජ සන්ධර්භයේදී මෙම කියැවීම වෙනස්ය. බල්ලා සහ බූරුවා පැහැදිලිව වෙනස් බව ඔවුන් දකිති. එපමණක්ද නොව, බල්ලා බල්ලාගේ තැනත් බූරුවා බූරුවාගේ තැනත් සිටිය යුතු බවද ඔවුන් තරයේ කියා සිටිති. <em><strong>නමුත් දේශපාලන සන්ධර්භයේදී වැඩි වෙනසක් නැති මේ සතුන් දෙදෙනා අතරින් දේශපාලන බර අදින බූරුවා බල්ලාද තමන්ගේ වැඬේට හවුල් කරගත හැකි බව සිතයි. බල්ලාටද අවුලක් නැත. මුර කරන්නේ රෑට බැවින් මුල් අවස්ථාවේදී දහවල් බූරුවාට පොඩි සපෝට් එකක් දීමට ඌ නොපැකිලෙයි. අනෙක් අතට රකින්නට දෙයක් තිබිය යුත්තේය. කිසිවක් නැති නිවසක රකින්නට දෙයක් නැත. එබැවින් නිවසට බඩු අදින බූරුවාට සෙට් වීමට බල්ලාට වගකීමක්ද පැනනගින්නේය. නමුත් අනික් බල්ලන් දැක අහිතක් සිතාවි යැයි වටහා ගන්නා බල්ලා මෙයට සහජීවනය, සහයෝගය වැනි ප‍්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි මාතෘකාවක්ද යොදාගැනීමට ඉඩ ඇත. මෙසේ ටික දිනක් යන විට බූරුවා බල්ලා අමතා මෙසේ අසයි. ”මල්ලි මට දැං මේ පුළුං ගෝනි ගෙනියලා එපා වෙලා ඉන්නේ. ඒවා එච්චර බරත් නැති නිසා උඹට බැරිද ඒවා භාරගන්න”. කලිං මාතෘකාවට මේ පුළුං සිද්ධියත් ගැලපිය හැකි බැවින් බල්ලා එයද භාරගනී. මේ ආකාරයට බර ඇදීමද කරගෙන යන විට ඒ ක‍්‍රියාවට ආවේනික ආතල් එකට හුරුවන බල්ලා පසු දිනෙක බූරුවා අමතා මෙසේ කියයි. ”අයියා දැං මට බර අදින එක හොඳට හුරුයි. අද ඔයා නිදා ගන්න. මම මේ බර ටික අදින්නං. හෙට ඔයා අදිනකං මම නිදා ගන්නං”. මේ තැනට පත්වූ පසු බූරුවා ගැන කෙසේ වෙතත් අප බල්ලා ගැන විමසා බැලිය යුතුවේ.</strong></em> මන්ද බූරුවාගේ වැඬේ කිසිඳු අඩුවක් නැතිව සිදුවේ. නමුත් අප බල්ලාගේ වැඬේ ගැන කල්පනා කළහොත් එයට බඩු හම්බවී අවසන් බව අපට වැටහෙනු ඇත. නමුත් බූරු සන්ධර්භයේ සිට බලන්නේ නම් තවමත් බල්ලා විසින් අනෙක් බල්ලන් ඉදිරියේ සාධාරණීකරනය වනු වස් භාවිතා කළ මාතෘකාවට තවමත් ඔහු අදාල බව පෙන්නා සිටිය හැක. එපමණක්ද නොව, මෙම ෂිෆ්ට් ක‍්‍රමය මාසයකට වරක් දක්වා දිගුකරගතත් බල්ලාට මැක්කා සිස්ටම් එක හරහා තම සුජාතභාවය දක්වා සිටීමට හැකි බවද අප අමතක නොකළ යුතුය. නමුත් ප‍්‍රශ්ණය ඇත්තේ එතන නොවේ. බල්ලාගේ වැඬේ බූරුවාට කරන්නට සිදු වීමයි ප‍්‍රශ්ණය. නමුත් බූරුවාට බල්ලා ඒ වැඬේ කියා නැත. ඌ කීවේ නිදියන්න කියාය. එනිසා බූරුවා නිදිය. බල්ලා බර අදියි. අද රෑ ගේ ආරක්ෂා කරන්නේ පොලීසියෙන්ද ?<br /><br />මේ අද අප මුහුණ දී සිටින සැබෑ ඛේදවාචකයයි. දේශපාලන සන්ධර්භයේ සිට සිවිල් සමාජය කියවන්නට උත්සහ ගන්නා සිවිල් සමාජය යැයි කියා ගත් අතලොස්සකගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය නිසා සිවිල් සමාජය නන්නත්තාර වෙමින් තිබීමයි. අප තේරුම්ගත යුතු වන්නේ අක‍්‍රීය සිවිල් සමාජයක් ඇති ශ‍්‍රී ලංකාව වැනි රටක ක‍්‍රියාකාරී අතලොස්ස සතුව යුතුකම් දෙකක් පවතී.<br /><br /><strong>1. අක‍්‍රීය සිවිල් සමාජය වෙනුවෙන් සක‍්‍රීයව පෙනී සිටීම.<br />2. අක‍්‍රීය සිවිල් සමාජය සක‍්‍රීය කිරීමට උර දීම.<br /></strong><br />එසේම ඔවුන් සතුව යුතුකම්ද දෙකක් පවතී.<br /><br /><strong>1. අක‍්‍රීය සිවිල් සමාජය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමේදී අනාගතයේදී සක‍්‍රීය වන සත්‍යය සිවිල් සමාජයට සාධාරණීකරනය කළ හැකි ක‍්‍රියාමාර්ග පමණක් ගැනීම. (නැතහොත් සිදු වන්නේ මව්කුසේදීම ඔවුන්ගේ සුජාතභාවය කෙලෙසීමකි.)<br />2. අක‍්‍රීය සිවිල් සමාජය සක‍්‍රීය කිරීමට සුදුසු ක‍්‍රමවේදයන් පමණක් භාවිතා කිරීම. (මෙය ප්‍රොජෙක්ට් එකක් බවට පත්කර ගත හොත් සිදුවන්නේ සතියකින් අවදිවීමට සිටි සිවිල් සමාජය නින්දේදීම මරා දැමීමකි. එවිට කිසිදාක ඔවුන් අවදිවන්නේ නැත.)<br /></strong><br />ඔබැවින් වත්මන් සිවිල් සමාජය යැයි සක‍්‍රීයව සිටිනා අතලොස්සට ඇත්තේ ලේසි පහසු කාර්‍යයක් නොවේ. ඔවුන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය වර්ථමානය හා අනාගතය සමග බැඳී පවතී. ඔවුන් නිවැරදි දේ නොකළොත් මියැදෙන්නේ නාමමාත‍්‍රික සිවිල් සමාජය වන ඔවුන් නොව, තවමත් අවදි නොවූ සැබෑ සිවිල් සමාජයයි.<br /><br />තත්වය මෙතරම් දරුණුය. එනිසා අප වත්මන් සිවිල් සමාජයේ ක‍්‍රියාත්මක වීමේදී පවතින ගැටළුව විමසා බලමු. සිවිල් සමාජය සක‍්‍රීය කිරීම යුතුකම කරගත් ඔවුන් සිවිල් සමාජ චලනයන් දැකිය යුතු වන්නේ සිවිල් සමාජ සන්ධර්භයක සිටය. <em><strong>නමුත් ඔවුන් තවමත් අවධි වී නැති සිවිල් සමාජය දක්නා ආකාරයෙන් දේශපාලන සමාජය බොහෝ ඈතින් තබා ගත යුතු යැයි අප කියන්නේ නැත. එනිසා ඔවුන් ගාමක බලවේගයක් ලෙස එහි ඇති සමීපතාවය ජනතාවට පහදා දීම කළ යුත්තකි. නමුත් සිවිල් සමාජය හැටියට දේශපාලන සමාජයේ චලනයන්ට මැදිහත් විය යුතු සීමාව ඔවුන් මනාව දැනගත යුතුය. නැතිනම් සිදුවන්නේ රකින්නට දෙයක් තිබෙන්න එපායැයි කියා බර අදින්නට ගිය බල්ලාට වුණ දෙයයි. </strong></em>(වත්මනේ සිටින ගායකයන්ට, නළුවන්ට, නිළියන්ට හා ක‍්‍රීඩක ක‍්‍රීඩිකාවන්ට සිදුවී තිබෙන්නේත් බල්ලාට වූ ඇබැද්දියයි. නමුත් එය මෙයට වඩා වෙනස් වන්නේ ඔවුන් කලාවේ හෝ ක‍්‍රීඩාවේ කිසිවක් රැකගැනීමට කියා ඡන්දය ඉල්ලන්නට නොයෑම නිසාය.)<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>කෙසේ වුවද අඩව්වේ අවසාන ඉල්ලීම වන්නේ නැවතත් අප පෙර කී මාතෘකාවමය. සිවිල් සමාජය දැන්වත් නවතින්න. අපට සිවිල් සමාජයක් ඉතුරු කරන්න.</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-137704307432297838?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-35743923313202035992010-03-18T16:58:00.001+05:302010-03-18T17:03:58.474+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6IPaS4WO5I/AAAAAAAAAnc/fGVMFUlM75Q/s1600-h/Unasicecream-sm.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 284px; DISPLAY: block; HEIGHT: 394px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5449935443490913170" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S6IPaS4WO5I/AAAAAAAAAnc/fGVMFUlM75Q/s400/Unasicecream-sm.jpg" /></a><br />අප ව්‍යවහාරයේදී බබා යැයි කියන්නේ කුඩා දරුවන්ටය. ඔවුන් දැනුමෙන් මෝරා ගොස් නැත. ඉතාමත් ලපටිය. කෙතරම් ලපටිද යත් බින්දුවක් වත් කපටි නැත. ඒ නිසාමදෝ ඔවුන්ව රැවට්ටීම ඉතාමත් ලේසිය. සාමාන්‍යයෙන් බබාලාව වැඩියෙන්ම රවට්ටන්නේ අම්මලාය. පාරේ යන විට සෙල්ලම් බඩු දකින බබාලා අම්මලාගේ අතේ එල්ලි එල්ලී අඬන්නේ එකක් ඇරන් දෙන්න කියාය. නමුත් අම්මලා ඒවාට සිය ගණන් වියදම් නොකර ෂේප් වීමට හොඳ හැටි දනිති. අම්මලා කරන්නේ එතරම් පිරිවැයක් නැති වෙනත් ලාභ දෙයක් දී දරුවා රැවැට්ටීමයි. ඒ අනුව සෙල්ලම් බඩු ඉල්ලන බබාලාගේ කටේ දෙකේ අයිස් එකක් ගහන අම්මා කරන්නේ අර අහිංසක බබා රැවැට්ටීමක් පමණක් නොව, මෙම ලිපියේ කියැවෙන පිරිසට ආදර්ශයක්ද ලබා දීමකි.<br /><br />අඩව්ව අද අල්ලන්නට යන්නේ බබා අඩව්වක් දැයි ඔබ සිතන්නට පුළුවන. නැත. අප අද අල්ලන්නේ ජනතාව බබාලාට අන්දන්න මහන්සි වෙන මැතිවරණ කොමසාරිස්ගේ නිරුවත දිගහරින අඩව්වකි. මැතිවරණ කොමසාරිස් සිතන්නේ රටේ ජනතාව අප පෙරකී බබුන් මෙන් දෙක හතර නොතේරෙන ජීවීන් විශේෂයක් කියාය. එනිසා ආණ්ඩුවේ රෙදි හෝදන මැතිවරණ කොමසාරිස් විසින් රටේ බබාලාට රස කර කර උරන්නට දෙකේ අයිස් ලබා දීම මැතිවරණ කාලයේදී යස අගේට කරගෙන යයි.<br /><br />අප මෙම තත්වය මැතිවරණ සමයේ ජනතාවගේ හැසිරීම හා මැතිවරණ කොමසාරිස්ගේ ආතති තත්වයන් සමග සමපාත කර බැලිය යුතුය. සාමාන්‍යයෙන් මැතිවරණ උණුසුමක් දැනෙන්නට වන් විට රටේ ජනතාව පක්ෂ අනුව බෙදීම දක්නට ලැබෙන දෙයකි. මෙම පක්ෂ අනුව බෙදීමේදී අනෙකාගේ පාර්ශවය කරන වැරදි නිතර නිතර පෙනෙන්නේ ඔවුන් බුද්ධිමත් ඡන්දදායකයන් වීම නිසාම යැයි කියන්නට නොහැකි වුවත් එය නීතියේ හා සදාචාරයේ පැවැත්මට රුකුලක් වන තැනට පත්ව ඇත්තේය. එනිසා ජනතාව වැරදි දැකීම ගැන යමෙක්ට ප‍්‍රශ්ණ කරන්නට ඇති හිඩස අප අහුරවාලන්නෙමු. මැතිවරණ සමයක් එළඹෙන විට එතෙක් පැවති ආණ්ඩු පක්ෂය සහ විපක්ෂයේ ප‍්‍රධානම පක්ෂය ආදී වූ කොටස් දෙකකට ජනතාව බෙදී වෙන්වීම, දැකිය හැකි පැහැදිලිම ධ‍්‍රැවීකරණය වන්නේය. මෙලෙස පක්ෂ වලට බෙදෙන ජනතාව ඒ ඒ පක්ෂ වල ආධාරකරුවන් වී මැතිවරණ ප‍්‍රචාරණයට සහය දක්වති. නමුත් ආණ්ඩු පක්ෂයට මෙම ආධාරකරුවන්ට අතරව තවත් විශේෂ ආධාරකරුවන් පිරිසක් සිටිති. ඒ අනුව සමෘද්ධි නිලධාරීවරුන්ගේ සිට අමාත්‍යංශ ලේකම්වරු දක්වා සමස්ථ රාජ්‍ය සේවයේ නියුතු වූවන්ම ඔවුන්ගේ මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ඉත්තන් ලෙස භාවිතා වීම තවමත් වලක්වාගත නොහැකි වූ කාරණයක්ය. (සමහර විට එය වලක්වන්නට උත්සහ නොගත් කාරණයක් වන්නටත් බැරි නැත.) එය භයානක තත්වයක් වන්නේ රාජ්‍ය සේවකයන් වන මැතිවරණ කොමසාරිස්ගේ සිට පහළට සිටින මැතිවරණ රාජකාරි කරන පිරිසටත් ඉන් මිදීමට නොහැකි වූ විටය. මැතිවරණ ක‍්‍රියාවලියේ මෙහෙයවන්නාගේ භූමිකාව රඟපාන මැතිවරණ කොමසාරිස්තුමා සහ සමස්ථ මැතිවරණ කටයුත්ත දියත් කරන්නාවූ නිළධාරීන් පිරිසත් රාජ්‍ය සේවකයන් බව නම් සත්‍යයකි. නමුත් ඔවුන්ද පොදු රාජ්‍ය සේවකයාගේ ගොඩටම වැටුණු කළ ස්වාධීන මැතිවරණ මෙහෙයවීමක් ගැන ජනතාවට දැකිය හැක්කේ සිහිනක් පමණක් වන්නේය.<br /><br />මෙය මැතිවරණ කොමසාරිස්ගෙන් ඉවතට ගෙන පොලීසිය දෙස බැලූවද දක්නට ලැබෙන පොදු ධර්මතාවයකි. මැතිවරණ සමයේදී පොලීසිය සතුව විශාල වගකීමක් පවතින අතර අදවන විට එම දෙපාර්තමේන්තුවද ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරුන්ගේ කටවුට් ආරක්ෂා කරන්නාවූ බල්ලාගේ රාජකාරි භාරව කටයුතු කරති. පැවති ජනාධිපතිවරණයේදී නීති විරෝධී පෝස්ටර් ඉවත් කිරීම වෙනුවට පොලිස් ස්ථානාධිපතිගේ අනුග‍්‍රහයෙන් පොලීසියේ තාප්පයේම කටවුට් ගැසූ මේ දෙපාර්තමේන්තුව අභ්‍යන්තරයේම ජනාධිපතිතුමාට ඡන්දය දෙන ලෙස සඳහන් කළ ලිපි පවා හුවමාරුවී තිබුණි. ඒ අනුව මේ පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව කෙතරම් හොඳින් රාජ්‍ය සේවකයාගේ පොදු භූමිකාව රඟපෑවේද යත් මැතිවරණයේ අවසානයේදී මැතිවරණ කොමසාරිස්ගේ කතාවේදී විශේෂ ස්තූතිය පුද කරමින් පොලිස්පතිතුමාව අගයීමට ලක් කළේය. මෙය අප ඉදිරිපිට මැවෙන්නාවූ හිරිකිත දනවන විහිළුවක් වූ නමුත් රටේ ජනතාවගේ මනෙදාළ පිනෙන ආකාරයෙන් පාර්ශව කීපයක්ම ඇඟ බේරාගන්නා ඉතා උපක‍්‍රමික ක‍්‍රියාන්විතයක් වී හමාරය. එබැවින් අප මෙය මනාව හඳුනාගත යුතු යැයි අඩව්ව කල්පනා කරයි.<br /><br />මැතිවරණ කාලයේදී සුවිශාල බලතල හිමි වන්නේ මැතිවරණ කොමසාරිස්ටය. එනිසා ජනතාව වෙනුවෙන් ස්වාධීන වූත් සාධාරණ වූත් මැතිවරණයක් පවත්වා නිවැරදි මහජන මතය එළිදැක්වීමේ භාරධූර වගකීම පැටවෙන්නේ ඔහුගේ කරේමය. වත්මන් ව්‍යවස්ථාව ප‍්‍රකාරව නියමිත මැතිවරණ කොමිසම පත් නොකළ අවස්ථාවක එම වගකීම නිතැනින්ම මැතිවරණ කොමසාරිස්ට පැවරෙන්නේය. ඒ අනුව මැතිවරණ සමයේදී සියළු අපේක්ෂකයන් මැතිවරණ නීතියට පටහැනිව ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ නම් ඊට විරුද්ධව ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීමේ අයිතියත්, මාධ්‍යයන් හා මැතිවරණ ප‍්‍රචාරයන් නීතිවිරෝධීව ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ නම් ඒවා වැලැක්වීමේ අයිතියත් ඔහු සතුව පවතින්නේය. නමුත් අප දක්නා දෙයක් නම් මැතිවරණයක් ආසන්නයේදී මැතිවරණ කොමසාරිස් කරලියට පිවිසෙන අතර හෙතම ජයසූරිය මෙන් පළමු ඕවරයේදී හයේ පහරවල් දෙක තුනක් වනයි. ඒ අනුව මුල් සතියේදී මහා පෞරුෂයක් ආරූඩ කරගන්නා හෙතෙම පොර ටෝක් පිට පොර ටෝක් දෙයි. අපේක්ෂකයන් වත්කම් හෙලිකළ යුතු බවටත් අනවසර මැතිවරණ ප‍්‍රචාරණයන් නොකළ යුතු බවටත් හෙතෙම උඩ පැන පැන කෑගසයි. මෙය දකින ජනතාවට මාර ජොලියක් යයි. මන්ද යත් දේශපාලකයන්ට අවශ්‍ය ආකාරයෙන් නැටුම් නටන්නට නොහැකි වන බව සිතති. නමුත් ජනතාව නොදන්නවා වුණාට මෙය මැතිවරණයට පෙර ජනතාවට දුන් දෙකේ අයිස් එකකි. ඒ මන්ද යත් මෙලෙස ජනතාවගේ සිත් දිනාගත් කොමසාරිස්තුමා ටික දිනකින් ආණ්ඩුවට අවශ්‍යය කාර්‍යය නොපිරිහෙළා ඉටුකරන බැවිනි. නමුත් කොමසාරිස්තුමා හරි හොඳ යැයි සිතා සිටින ජනතාව ඔහු විසින් ඉන් පසුව සුද්ද කරන්නට යෙදෙන ආණ්ඩුවේ කුණු පිළිගන්නේ මැකෝගේ මේ දෙකේ අයිස් එකේ බලයෙන්ය.<br /><br />මුලින් මෙවන් නීති රීති පනවන කොමසාරිස්තුමා ඉන්පසුවද මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියන්නේ පෝස්ටර් කටවුට් භාවිතා කරන අපේක්ෂකයන්ට විරුද්ධව නීතිමය ක‍්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවයි. මේ කතා අසන ජනතාව තම සිහිනය දවල්ට පවා දකින්නට තරම් අඥන වන්නේ ආණ්ඩුව හා කොමසාරිස් අතර මහා ගැටුමක් ඇතිවී ඒ හරහා සැබෑ මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵලයක් බිහිවේවි සිතාය. නමුත් සිදුවන්නේ අනෙකකි. ජනතාවගේ අතට දෙකේ අයිස් එකක් දී පෙර මෙන්ම පෝස්ටර් හා කටවුට් රටපුරා ඇලවී ඇත. ඉන්ද නොනවතින මැකෝ පොලිස්පති වෙත ලිපියක් යවමින් කියා සිටින්නේ සියළුම පෝස්ටර් හා කටවුට් ගලවා ඉවත් කරන්න කියාය. ඉන්පසු කරලියට එන පොලිස්පති මාධ්‍යයන් ඉදිරියේ මැකෝට නොදෙවෙනි පොරටෝක් දෙන්නට පටන් ගනියි. නමුත් අවසානට සිදුවන්නේ ජනතා සිහින බොඳවීමකි. පෝස්ටර් ගලවනවා වෙනුවට පොලිස් භටයෝ ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රභලයින්ගේ කටවුට් දෙපසට වී තුවක්කු අමෝරාගෙන ගැලවිය යුතු කටවුට් බහිරවයන් සේ රකිති. මේවා දකින ජනතාව අනේ අපොයි කියා බොඳවූ සිහිනය (දෙකේ අයිස් එක අවසානයේ ඉතුරු වූ පොලිතීන් පැකට්ටුව) ගුලිකර දෝතින්ම විසිකර දමා හිතහදාගන්නේ ”අර අහිංසක නාකි මනුස්සයා මොනවා කරන්නද මුන්ගේ බලූකං වලට” කියා ආණ්ඩුවේ උපක‍්‍රමික ක‍්‍රියාන්විතය මල්ඵල ගන්වමිනි.<br /><br />ඉහතින් දක්වා ඇත්තේ අප මැතිවරණ කාලයේදී අත්විඳින සත්‍යය. නමුත් මේ කියන තරම් මැකෝ අහිංසක නාකියෙක්ද යන්නත් පොලීසිය ඔය තරම්ම නෝන්ජල්ද යන්නත් නැවතත් විමසා බැලිය යුතු කරුණකි. මැතිවරණ සමයේදී සිදුවන මැතිවරණ නීති කඩ කිරීම් වන්නේ අපට හැමදාම පෙන්වන වත්කම් හෙළි නොකිරීම හෝ පෝස්ටර් ගැනීම නොව ඊට එහා ගිය තවත් දහසක් දේවල් තිබේ. එයට සමෘද්ධි නිලධාරීන්ට කියා ගම්මට්ටමින් රැස්වීම් පැවැත්වීමේ සිට ඇමතිවරුන් ගම්වලට ගොස් උළු බෙදීම දක්වා කරන්නාවූ සියළු විගඩං අයත් වන්නේය. නමුත් ජනතාව මේ පිළිබඳව අවධි නොකරන මැකෝ ඇතුළු නිලධාරීන් ඒ වෙනුවට කරන්නේ ඉතාමත් ප‍්‍රාථමික නීති පිළිබඳව සීමා පනවමින් ජනතාවට බොරු ආතල් එකක් දීමයි. නමුත් මෙහි වාසිය නොමදව ලබනා පාලක පාර්ශවය අවසානයේදී තම සිතැඟි ඉටුකරගන්නේ ආතතියෙන් සිටි මැකෝ මහමැතිවරණය පවත්වා මිස ගෙදර නොයන බව කීමට තරම් දිරිගැන්වීමෙන්ය.<br /><br />මේ අනුව අප කියන්නේ වත්මන් මැතිවරණ නීතිය හෝ මැතිවරණ සම්ප‍්‍රදාය කියන තරම් දුර්වල නැති බවත් එය නිවැරදි ලෙස ක‍්‍රියාවට නොනගන හෙන්චයියන් විසින් ජනතාවට දෙකේ අයිස් දී පාලකයන්ට විශාල වාසියක් අත්කර දෙන බවත්ය. නමුත් පොර ටොක් දෙන මැතිවරණ සමයේ බලය ලත් නිලධාරියා වන මැකෝ පළමු සතියේදී ජයසූරිය මෙන් දිගට හරහට වනන්නටත් අවසාන සතියේදී නිසිබලධාරියෙක් වත් පත්කරගන්නට බැරි අහිංසක නාකියෙක් වන්නටත් හේතුව අප පැහැදිලි කරගත යුතු වන්නේය. ඒ අනුව අප තේරුම්ගත යුතු අනෙක් වැදගත්ම කරුණ වන්නේ වත්මන් මැතිවරණ ක‍්‍රමය තුළදී සමස්ථ රාජ්‍ය සේවකයාම පාලකයන්ගේ ඉත්තන් වන විට අඩුම තරමින් ඉන් මිදීමට මැතිවරණ කොමසාරිස් නම් නිලධාරියාටවත් නොහැකි බවයි. මෙම තත්වය තේරුම් නොගන්නා තාක් අපට සිදුවන්නේ මැකෝගේ දෙකේ අයිස් ලෙවකකා උඩබලාගෙන ඉන්නටය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-3574392331320203599?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-59073095230234750102010-03-06T13:18:00.004+05:302010-03-06T13:39:44.824+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S5IJn5akTdI/AAAAAAAAAnU/mHWItnbRShc/s1600-h/srilanka_parliament.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 480px; DISPLAY: block; HEIGHT: 322px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445425480476151250" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S5IJn5akTdI/AAAAAAAAAnU/mHWItnbRShc/s400/srilanka_parliament.jpg" /></a><br />ක‍්‍රමයෙන් උණුසුම් වෙමින් පවතින මැතිවරණ වේදිකාවේ මතු වෙමින් පවත්නා මාතෘකාවක් දෙසට අපගේ අවධානය යොමු කළ යුතු යැයි අඩව්ව කල්පනා කරයි. මෙහිදී අප මුලින්ම බැලිය යුතු වන්නේ ආණ්ඩුවේ මෙවර බලාපොරොත්තුව කුමක්ද යන්නය. ආණ්ඩුවේ අමාත්‍යවරුන් හා විමල් වැනි ඇමතිවරුන්ටත් එහා ප‍්‍රතිලාභ ලබන අතලොස්සක් වූ (නාමමාත‍්‍රික) මන්ත‍්‍රීවරුන් කියන ආකාරයට ආණ්ඩුව ජනතාවගෙන් මෙවර ඉල්ලන්නේ තුනෙන් දෙකක් දෙන්න කියාය. ඉල්ලන දෙයක් දෙන්න බලාගෙන ඉන්න ජනතාවට මෙය අමුතු ඉල්ලීමක් නොව. මන්ද ඔවුන් විමල්ට හා ඩලස්ට තුනම වුනත් පූජා කිරීමට සූදානම්ය. නමුත් සිදුවෙමින් පවත්නා අශිෂ්ට දේශපාලන කෙරුවාව ප‍්‍රශ්ණ කරන ජනතාවට මෙය තරමක කුතුහලයක් ජනිත කරවන්නකි. අප අද උත්සහ ගන්නේ මෙම කුතුහලය තරමක් දුරට අවුස්සා තේරුම් බේරුම් කරගැනීමටය.<br /><br />මේ ඉල්ලන තුනෙන් දෙක කුමක්දැයි අප තේරුම් ගත යුතුය. මෙහි තුන යනු පාර්ලිමේන්තුවේ සමස්ථ ආසන ගණන වන 225ය. දෙක යනු එම සමස්ථ ආසන ගණනින් 66.66% කි. එනම් ආසන 150කි. කතානායක වැනි මන්ත‍්‍රී ආසන ඉවත්ව ගත් කළ මෙය 149ක් හෝ 148ක් විය හැකිය. එසේ නම් අප දැන් බැලිය යුතු වන්නේ ආණ්ඩුවට මෙය ඉල්ලීමට තරම් හැකියාවක් ඇද්ද කියාය. සත්‍ය ලෙසම ආණ්ඩුවට එවන් හැකියාවක් නැත. මන්ද මීට මාසයකට පමණ පෙර පැවති ජනාධිපතිවරණයේදී එම තත්වය මනාවට නිරූපණය විය. එහිදී ආණ්ඩුව සතු වූයේ සමස්ථ ඡන්ද වලින් 57%ක් පමණි. ඒ අනුව මෙතෙක් ආණ්ඩුව විසින් හිමිකරගෙන සිටි ආසන 130ක පමණ ප‍්‍රමාණයම ඉහත ප‍්‍රතිඵල අනුව බැලූවද නැවත හිමිවීම සාධාරණීකරනය කරන්නෙකුට අඩව්වේ අප විරුද්ධ වන්නේ නැත.<br /><br /><strong><em>නමුත් ආණ්ඩුව මෙවර ඉල්ලන්නේ තුනෙන් දෙකකි. එනිසා ආණ්ඩුව කරන ඉල්ලීම ලේසියෙන් ජනතාව වෙතින් ලබාගත හැකි යැයි විශ්වාසයක් තැබිය නොහැකිය. ඒ අනුව මෙය ඉතා අත්‍යාවශය දෙයක් යැයි කියා ජනතාව රැවැට්ටීමේ ක‍්‍රමෝපායක් මේ වන විටත් ආණ්ඩු පාර්ශවයෙන් දියත් කරමින් තිබේ. ඒ සඳහා ඔවුන් භාවිතා කරන පදය වන්නේ ”ස්ථාවර ආණ්ඩුවක්” යන්නයි. නමුත් සත්‍ය ලෙසම ගත හොත් මෙය ජනතාව වෙත කරන ජෝක් එකකි. එසේ වුවත් මෙය ජෝක් එකක් යැයි කියා අපට පාඩුවේ සිටීමට නොහැක. මන්ද මේ පිටුපස ඉතාමත් භයානක දේශපාලන විපාකයන් සැඟවී ඇති නිසාය. ඒ වූකලී අනෙකක් නොව අසීමිත බලයක් සහිත ආණ්ඩුවක් සහ අත්තනෝමතික පාලකයෙක් බිහිවීම හරහා උද්ගත විය හැකි තත්වයන්ය. මෙම ප‍්‍රතිවිපාකයට අප මුහුණ දුන් හොඳම අත්දැකීම ඇත්තේ 1977දීය.</em></strong> එහිදී විපක්ෂයේ සිටි එක්සත් ජාතික පක්ෂයට මැතිවරණයේදී හයෙන් පහක බලයක් හිමිවිය. හයෙන් පහක් යනු තුනෙන් දෙකටත් එහා තත්වයකි. එම හයෙන් පහ ලද ජයවර්ධන ආණ්ඩුව එතෙක් තිබූ පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රමයට අමතර විධායක ජනාධිපති තනතුරක්ද ඇතිකර ජේ.ආර්ව එම පුටුවේ අසුන් ගැන්වීය. එපමණක්ද නොව 78 දී ඇති කළ මෙම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට නම් තුනෙන් දෙකක බලයක් අවශ්‍යය බවට සම්මත කරගත්හ. එතෙක් පැවති කේවල ක‍්‍රමය යටතේ මෙය ලබාගත හැකි දෙයක් වුවද එම ව්‍යවස්ථාවෙන්ම කළ මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ වෙනසත් සමගම සමානුපාතික ක‍්‍රමය යටතේ මෙය තනි ආණ්ඩුවකට කළ නොහැකි සිහිනයක් බවට පත්විය. කෙසේ වුවද ජයවර්ධන එකළ දැමූ සෙල්ලම් ගැන ලියන්නට එක් ලිපියක් නම් ප‍්‍රමාණවත් නැත. වෘත්තීය සමිති ක‍්‍රියාමර්ග වලට පිළියම ලෙස සේවකයන් ගෙදර යැවූ හෙතෙම තමන්ගේ අභිමතයට විරුද්ධව තීන්දු දුන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ රැකියා අහිමි කළේ ඒ හරහා සමස්ථ රාජ්‍යයේම ඒකාධිපති පාලකයා තමන් යැයි ජනතාවට එ්ත්තු ගන්වමිනි. 1982 පැවැත්විය යුතුව තිබූ මහමැතිවරණය වෙනුවට කළගෙඩි ලාම්පු සෙල්ලම දමා හයෙන් පහක බලයක් දෙකෙන් එකක බලයෙන් දීර්ඝ කරගත් හෙතෙම 77 ජනතාව දුන් ජනවරමට කළගුණ සැලකුවේ 83 කළු ජූලියෙන් සහ 88/89 තරුණ කැරලිවලින් ජීවිත දහස් ගණනක් බිළිගැනීමෙන්ය. මේ වූකලී ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් පිහිටවූ ජනතාව ලද දායාදයන්ය. නමුත් දැන් නැවතත් විමල්, ඩලස් හා චම්පික ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් ඉල්ලයි. අප දිය යුතුද නොදිය යුතුදැයි උභතෝකෝටිකයක පැටලී කල්පනා කරන්නෙමු.<br /><br />අප මෙම ප‍්‍රශ්ණය ලිහා ගැනීමට පෙර කල්පනා කර බැලිය යුතු දෙය වන්නේ ආණ්ඩුවේ අවශ්‍යතාවයන් තුනෙන් දෙක නැතිව කළ නොහැකිද කියාය. ආණ්ඩුව පවසන ආකාරයට ඔවුන්ගේ මූලිකම අවශ්‍යතාවය වන්නේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථව සංශෝධනය කරගැනීමය. දෙවැන්න ලෙස මැතිවරණ ක‍්‍රමය ගැන කතාවක් කීවද එයද ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථවේම කොටසකි. ඒ අනුව ඔවුන්ගේ මීළඟ තර්කය වන්නේ ස්ථාවර ආණ්ඩවක් නොමැති වුවහොත් ඇමතිවරු ගණන අඩුකළ නොහැක යන්නය. අප මේ තර්ක දෙකෙන් පළමු වැන්න මෙම ලිපියේදී විග‍්‍රහ කරගනිමු. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරගත යුතුද? මෙයට අපගේ පිළිතුරද ඔව් යන්නය. මන්ද මෙය මීට වසර 33කට පෙර නිර්මාණය වූවක් වන නිසා වත්මන් ලෝක ගමනත් සමග යෑමට අවශ්‍ය ලෙස අපගේ උත්තරීතර ලියවිල්ල වෙනස් කරගත යුතුවෙයි. ඒ අනුව එතැනදී අපට ගැටීමක් නැත. එසේනම් මෙය කරන්නේ කෙසේදැයි බැලිය යුතුය. ආණ්ඩුව කියන්නේ මේ සඳහා තුනෙන් දෙකක එකඟතාවයක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ අවශ්‍යය බැවින් තමන්ට එම තුනෙන් දෙක දෙන්න කියාය. නමුත් අප එයට එකඟ නැත. <strong><em>මන්ද ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමට තුනෙන් දෙකක් අවශ්‍යය බව ව්‍යවස්ථාවේම තිබුණද එය එකම පක්ෂයකින් අවශ්‍යය වන බවක් කොහෝවත් කියා නැත. ඒ අනුව ආණ්ඩුවේ තර්කයෙන්ම පෙනෙන්නේ එය අත්තනෝමතිකව කරන්නට යන බවකි. නමුත් සිදුවිය යුත්තේ එය නොවේ. කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත්කළ විට එය සාකච්ඡාවට භාජනය විය යුතුය. නැතහොත් එහි පවතින දුර්වලතාවයන් ගැන අනෙකුත් මහජන නියෝජිතයන්ට අදහස් දැක්වීමට අවස්ථාවක් නොලැබී යනු ඇත.</em></strong> එපමණක්ද නොව එම අදහස් දැක්වීම් වලට අනුව එය නැවත නිර්මාණය විය යුතුය. නමුත් තනි පක්ෂයක් අත බලය පවතින් විට එවැන්නක් අවශ්‍ය නැත. කෙටුම්පත ව්‍යවස්ථව බවට පත්වීම කාටවත් වලක්වන්නට බැරිය. මන්ද විමල්, ඩලස් පමණක් නොව මහාප‍්‍රාඥයන් වන ජී.එල් හෝ අමුණුගම වැන්නන් පවා රාජපක්ෂයන්ට විරුද්ධව කට හොල්ලන්නේ නැත. එසේ හෙල්ලූවොත් අර්ජුනකරණය ලක්වන බව ඔවුන් හොදින්ම දනිති. එනිසා සිදුවන්නේ ජේ.ආර්ගේ දෙවැනි කොටසයි. එදා ජේ.ආර් ගෙත් අද මහින්දගේත් කිසිඳු වෙනසක් නැත. ඇත්තේ නම් ඒ එකකි. එනම් ජේ.ආර් සාහිත්‍ය නොරිස්සුවෙක් වූ අතර ”සාහිත්‍යය කන්නද ඕයි” කියා හෙතෙම කෙලින්ම ඇසීය. නමුත් මහින්ද නොරිස්සන කිසිවක් එසේ ප‍්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නැත. ඔහු එය පපුවට ගසාගනිමින් බදාගනී. හැකිනම් දණගසා වඳියි. මේ වූකලී ඔවුන් අතර ඇති එකම වෙනසයි.<br /><br />රාජිතගේ පොරටෝක් කතාවද අප මේ සමග ගෙන විමසා බැලිය යුතුය. ඔහු කීවේ ආණ්ඩුවට තුනෙන් දෙක ගැනීමට නොහැකි වුවහොත් නැවතත් එජාපයෙන් මන්ත‍්‍රීවරුන් බිලිබා ගන්නා බවයි. මෙය ඔහුගේ වෙනත් කතා මෙන් කුණුගොඩට දැමිය හැක්කක් නොවන බව අපගේ අදහසයි. මන්ද මෙය විය හැක්කකි. රාජිත වාචාලකමට කීවේ අනෙකක් නොව ආණ්ඩුවේ විකල්ප තුරුම්පුවය. මෙයට වහා ක‍්‍රියාත්මක වූ එජාපය දින රහිත ඉල්ලා අස්වීමේ ලිපි එකතු කරන ලදි. නමුත් එය මතුවිය හැකි තත්වයට පිළියමක් නොව. මන්ද ආණ්ඩුවට එකතුවූවාට මේ මොහොතේ ආමාත්‍යධූර නොලැබෙන බව දන්නා එජාප මන්ත‍්‍රීවරුන් කරන්නේ එජාපයේ සිටම ව්‍යවස්ථාවට ඡන්දය දීමයි. එවිට අස්වීමේ ලිපිවලට කරන්නට දෙයක් නැත. (අප මෙම ලිපි ගැනීමට දැඩිව විරුද්ධ වන්නෙමු. මන්ද එය ජනතාවගේ හා නියෝජිතයන්ගේ අයිතීන් උල්ලංගණය කිරීමකි.) මෙලෙස බලන කළ පෙනෙන පැහැදිලි සිද්ධිය වන්නේ ආණ්ඩුවට තුනෙන් දෙකක් නොලැබුණද විපක්ෂයෙන් බාගැනීමක් මාර්ගයෙන් මෙය අනිවාර්‍යයෙන් කරගන්නා තැනට ආණ්ඩුව සැලසුම් සාදා හමාර බවය.<br /><br /><strong><em>මේ අනුව කෙටුම්පතෙහි ඇති ජනතාවට අහිතකර වාක්‍යයන්ට විරුද්ධව හඬනැගීමට විපක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරුන් සතු අයිතිය අහෝසි වී යනු ඇත. එය දරුණු ඛේදවාචකයකි. එපමණක්ද නොව එය ඔවුන්ට ඡන්දය දී පත්කළ ජනතාවගේ පාලන බලතලයන්ට පයින් ගැසීමකි. මේ අනුව ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගෙන් තුනෙන් එකකට (වැඩි පිරිසකට) තමන් පාලනය කරන්නට සෑදෙන නීතිය ගැන කතා කිරීමට ඇති අයිතිය අහිමිවී යයි. මෙය බරපතල තත්වයක් වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගෙන් තුනෙන් දෙකකටත් අඩු කොටසක් ඉතුරු සමස්ථයේ පාලන බලතලයන් යටකරගෙන තීරණ ගැනීම හරහා ජනතා පරමාධිපත්‍යය හෑල්ලූවට ලක්කිරීමක් සිදුවන් බැවිනි. එපමණක්ද නොව එහි ඇති ඛේදනීයම තත්වය වන්නේ එම අයිතිය අහිමි වන 40% යනු ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිටින බුද්ධිමතුන් බහුතරයක් නියෝජනය කරන කොටසයි. (හිටපු අගවිනිසුරු ඇතුළු සමස්ථ නීතීඥවරුන්ගෙන් විශාලම ප‍්‍රමාණයක් එහි සිටිති.) එතකින්ද නොනැවතී බැලූව හොත් නීතියට සමීපම නාගරික ජනතාව මේ පිරිසෙන් අතිබහුතරය නියෝජනය කරයි.</em></strong> මේ අනුව අනාගතයේ තුනෙන් දෙකක් ලබාගන්නට සිහින දකින ආණ්ඩුව බලාපොරොත්තු වන්නේ බළලූන් ලවා කොස් ඇට බාවා ගන්නටය. ඒ අනුව ග‍්‍රාමීය-අඩු අධ්‍යාපනයක් සහිත ජනතාව රවටා විශාල ජනවරමක් ලබා ඒ මගින් අත්තනෝමතික ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයකට මගපාදා ගනී. එහි විපාකය විය හැක්කේ නැවතත් ජයවර්ධන මොඩලයේ ඒකාධිපති ව්‍යවස්ථාවක්මය. සමහර විට ඊටත් එහා ගිය දුර්වලතාවයන් සහ අනවශ්‍යය බලයන් ඒකරාශීවූ ව්‍යවස්ථවක් විය හැකිය.<br /><br />මෙහි අතුරු ප‍්‍රතිඵලය වන්නේ විපක්ෂය රූකඩයක් බවට පත්වීමයි. මන්ද විපක්ෂයට මේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ කර්‍යභාරයක් නැත. විපක්ෂ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට කිසිවක් කරන්නට බැරිය. ඔවුන් කරන්නට ඇත්තේ එකම එක දෙයක් පමණි. එනම් විවාදයන්ට වචන සැපයීම පමණි. විවාදයක් ආරම්භ වූවිට විරුද්ධව අදහස් දක්වන්නට, කෑ ගසන්නට, හූ කියන්නට, කෙටුම්පත් ගිනිතියන්නට පමණක් ඔවුන්ට හැකි වනු ඇත. ඔවුන් එය කිරීමේ වරදක්ද නැත. මන්ද ඔවුන් ගැඹුරු අධ්‍යයනයක් කර එම කෙටුම්පතෙහි දුර්වලතා පෙන්නුවද, කෙතරම් විචාරශීලී ලෙස එය විශ්ලේෂණය කළද අවසන් ප‍්‍රතිඵලය වන්නේ තුනෙන් දෙකෙන් එම පනත හෝ යෝජනාව සම්මත වීමයි. එනිසා මෙම පාර්ලිමේන්තුවේදී විපක්ෂය යනු මපට් එකක් බවට පත්වේ. කෙසේ වුවද අවසන් විග‍්‍රහයේදී ශ‍්‍රී ලංකාව තනි පක්ෂයක අත්තනෝමතික බලයක් සහිත ඒකාධිපති පාලනයක් සහිත ආඥදායක රාජ්‍යයක් බවට පත්වනු ඇත.<br /><br /><strong><em><span style="color:#999999;">එම රාජ්‍යය තුළ විමල් බෙරය අතට ගනු ඇත. ජනතාව රූකඩ බවට පත්වේ. විමල් පද අල්ලයි. ජනතාව අල්ලන අල්ලන පදයට නටනු ඇත. සියල්ල එසේ සිදුවෙමින් යන අතර අප පැත්තකින් ඉඳ අඩව්ව අල්ලන්නෙමු. ඔබට සුභ අනාගතයක්..........</span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-5907309523023475010?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-43137358498296425462010-02-24T22:41:00.006+05:302010-02-24T23:14:32.119+05:30<blockquote><blockquote><strong><span style="color:#666666;"><em>අප මෙම සටහන තබන්නේ අඩව්ව කී අනාගත වාක්‍යයක ඔප්පු වීමේ තරම පෙන්වන්නයි. අඩව්වේ අප මෙම සටහන මීට පෙර මෙම අඩවියේම දක්වා ඇත්තේ 2009 ජූනි මස 5 වැනි දිනයේය. අපගේ ජූනි මස පළකිරීම් බලන ඔබට මෙම සටහන මේ ආකාරයෙන්ම දැකගත හැකි වන්නේය. නමුත් අප මෙම සටහන අඩව්වේම නැවත පළ කරන්නට අදහස් කළේ එදා අප කී දෙය අද කොතෙක් දුරට සිදුවී ඇත්ත යන්න තේරුම් ගැනීමටය. යුද්ධය නිම කිරීමේ ප‍්‍රීතියෙන් ජනතාව කිරිබත් කෑ සැටිත්, විපක්ෂ නායකයා රටින් එතෙරක සිට ජනාධිපතිතුමන්ට සුභ පැතූ සැටිත් ඒ වගේම ජනතා විමුක්ති<br />පෙරමුණ කොන්දේසි විරහිතව ආණ්ඩුවට කඬේ යමින් සිටි හැටිත් ඔබේ සිහියේ නගා ගෙන මෙය කියවන්නැයි අප ඉල්ලා සිටිමු. මන්ද මේ යුධ ජයග‍්‍රහණයත් සමග සමස්ථයම දේශපේ‍්‍රමීත්වය බදාගෙන සිටියද අපත් තවත් කීප දෙනෙකුත් පමණක් මෙසේ ප‍්‍රසිද්ධියේ එම බහුතරයේ දේශපේ‍්‍රමී කණ්ඩායමෙන් ව්‍යුක්තව තනිව හිඳ යතාර්ථය විස්තර කළ බව ඔබට නැවතත් සිහිපත් කළ යුතු නිසාවෙනි. නමුත් අද වන විට අප කී පරිද්දෙන්ම අපේ කණ්ඩායම ඉතා විශාල ප‍්‍රතිශතයකින් ඉහළ ගොස් ඇත. මේ තත්වය මත අප<br />අනාගතය දකින ආකාරය මෙයම බැව් ඔබට කීමට කැමැත්තෙමු. එදා අප කී දෙයින් බිඳකුදු අප ඉවත් වී නොමැත. අපගේ සටන එකම ඉලක්කයක් වෙතයි. අප කිරිබත් කන්නේත් ප‍්‍රීති ඝෝෂා නගන්නේත් සැබෑ ජයග‍්‍රණය ලැබූ දාටය. එය අපගේ නොව ජනතාවගේ ජයග‍්‍රහණයයි. </em><br /></span></strong></blockquote></blockquote><br />මේ එදා අප කී කතාව සහ එහි තිබූ රූපයන්මය.<br /><br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 290px; DISPLAY: block; HEIGHT: 369px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441862973998890562" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4VhiumN_kI/AAAAAAAAAnE/Xe2gv-JU6lM/s400/captsgeqab6928110614094gt0.jpg" /> "විශ්ව කීර්ති ශ‍්‍රී ත‍්‍රීසිංහලාධීශ්වර (හාමුදුරුවරු දෙන්නාගේ ගරු නාමය) මහින්ද මහරජතුමන් (ප‍්‍රසන්න රණතුංගගේ ගරු නාමය) විසින් ශී‍්‍ර ලංකාවෙන් ත‍්‍රස්තවාදය අතුගා දැමීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුවේදී සිංහනාදයක් කරන ලදි. එහිදී කියා සිටියේ අපට මෙතෙක් තිබුණේ අභිමානවත් අතීතයක් පමණක් බවත් නමුත් අද සිට අපට අභිමානවත් අනාගතයක්ද පවතින බවත්ය. මෙතකින් නොනැවතුණු මහින්ද නරිඳුන් (ආචාර්්‍ය මර්වින් සිල්වාගේ ගරු නාමය - මර්වින් සිල්වා ආචාර්‍ය යන්න ලියන්නේ ඉහත පරිදිය.) අද සිට ලංකාව තුළ සුළුජාතියක් හෝ මහජාතියක් නැති බව කියා සිටියේය. එසේම අපේ ජනපතිඳාණෝ (ඇතුගලගේ ගරු නාමය) කිවේ අද සිට සිටින්නේ මාතෘ භූමියට ආදරේ කරන පිරිසක් සහ මාතෘ භූමියට ආදරේ නැති පිරිසක් පමණක් බවයි.<br /><br />මෙහිදී මාගේ ස්ථාවරය නම් මම මාතෘ භූමියට ආදරේ නැති අයෙකු බවයි. එනම් මා ඉපදුනු සහ හැදුණු වැඩුණු මව් බිමට ආදරේ නැති බව නොවේ. මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් මවා දී ඇති මාතෘ භූමියට ආදරේ කරන පිරිස නම් වූ කණ්ඩායමට මා අයත් නොවන බවයි. එබැවින් ඔහු විසින් මවා දුන් අනෙක් එකම කණ්ඩායම වන මාතෘ භූමියට ආදරේ නොකරන පිරිස නම් වූ කණ්ඩායමට මා ඉබේම වැටී ඇත. එබැවින් අද සිට මා ශ‍්‍රී ලංකාවේ වෙසෙන සුළුජාතිකයෙකු වෙමි.<br /><br />නමුත් මේ සුළුජාතීන්ගේ කණ්ඩායමේ මට තනියක් නොදැනෙනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. ඒ මක්නිසාද යත් මාගේ කණ්ඩාමට තව විශාල පිරිසක් පැමිණීමට නියමිත බැවිනි. ඒ අතරින් මුලින්ම මාහා එක්වනු ඇත්තේ NGO කණ්ඩායමය.(ඩොලර් කාක්කන් යන ගරුනාමය ඔවුන්ට දී ඇත) දෙවනුව රනිල් වික‍්‍රමසිංහ ප‍්‍රමුඛ UNP කාරයන්ද මාගේ ගොඩට වැටෙනු ඇත. (පරදේසක්කාරයන් යන ගරුනාමය දී ඇත) මේ දෙපිරිස පැමිණීමෙන් පසුව, අනෙක් පිරිස එන තුරු ටික කලක් අපට මගබලා සිටීමට සිදුවනු ඇත. ඒ ඇයි කියනවානම් ඔවුන්ට ලේබල් එක වැදෙනුයේ මැච් එක සෙල්ලම් කරමින් යන අතරතුරදී වන බැවිනි.<br /><br />ටික කලක් යන තෙක් යුද්ධයේ ආතල් එක පක්ෂ බේදයකින් තොරව බෙදාගත්තද නැවත UNP කාරයන්ගේ අලි ගඳ දැනෙන්නට පටන් ගන්නේ බඩුමිල, අල්ලස්, දුෂණ, මැරකම්, මිනීමැරුම් හා අයිතිවාසිකම් ආදිය ගැන යම් මොහොතක කට හෙල්ලූ විටය. ඒ සැනින් මාතෘභූමියට ආදරේ කරන දේශපේ‍්‍රමී ජනතාව මේ ගුණමකුවන්ව බෙල්ලෙන් අල්ලා පශ්චාත්භාගයටද පයින් ගසා මාගේ කණ්ඩායමට ඇද දමනු ඇත. ඉන්පසුවද මහින්ද ප‍්‍රමුඛ දේශපේ‍්‍රමී කණ්ඩායම ආතල් පිට මැච් එක සෙල්ලම් කරමින් සිටින අතර තුරදී යුධ අපරාධ, ආයුධ ජාවාරම් වැනි යෝකර් එවන බුද්ධිමත් ජනතාවද මාගේ කණ්ඩායමටම තල්ලූ කර දමනු ඇත.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4VhtnhFwOI/AAAAAAAAAnM/zRvkoGT_UMg/s1600-h/17nov2005.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 392px; FLOAT: left; HEIGHT: 303px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441863161076891874" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4VhtnhFwOI/AAAAAAAAAnM/zRvkoGT_UMg/s400/17nov2005.jpg" /></a>මාගේ සුළුතර කණ්ඩායමට එන (දේශපේ‍්‍රමීන් විසින් යොමුකරනු ලබන) ක‍්‍රීඩකයන් මෙතකින්ද නොනවතිනු ඇත. පාර්ලිමේන්තුවේදී හදිසි නීතිය සාමාන්‍ය නීතියටත් වඩා සාමාන්‍ය කරගැනීමට කොතෙකුත් කඬේ ගියද යම් දිනෙක JVPය ඡන්දය නොදෙන තැනදී යම් හිරිකිතයකින් වුවද ඔවුනුත් මාගේ කණ්ඩාමට ගැනීමට සිදුවනු ඇත. එපමණක්ද නොව ඊලඟ මැතිවරණයට නාමයෝජනා දීමට යන විට PA+UNP+JNP+JHU හා TMVP යන සියල්ලේම මන්ත‍්‍රීවරු පොරකා ලිස්ට් එකට රිංගා ගැනීමට නොහැකි වූ විට හිතේ අමාරුව වැඩිවී කට පාලනය කරගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. එසේ වන මන්ත‍්‍රීවරු පමණක් නොව දැන් සිටින ඇමතිවරුන් පවා මාගේ කණ්ඩායමේ සාමාජිකයන් කරගැනීමට සිදුවනු ඇත.<br /><br />තවද මහින්ද රජතුමන්ට ඔටුනු පැලඳීමට හැකි පරිදි ඊලඟ ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනයට වැඩ ඇල්ලූ විට ඊට විරුද්ධව තීන්දු දෙන අගවිනිසුරු, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරු හා බහුතර නීතීඥයන්ද, ඒකාධිපති ව්‍යවස්ථාවකට එකඟ නොවෙන ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු හා මන්ත‍්‍රීවරුද එයට විරුද්ධව කථා කරන විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්‍යවරුද, ශිෂ්‍යයන්ද, වෘත්තීය සමිති සාමාජිකයන්ද, මාධ්‍යකරුවන්ද මාගේ ගොඩටම වැටෙනු ඇත.<br /><br />එබැවින් මේ මොහොතේ මා තනිවම ඉන්නා කණ්ඩායම තව නොබෝ දිනකින් ක‍්‍රමයෙන් 30% සිට 90% - 95% දක්වා වර්ධනය වනු ඇත. ඒ වන විටත් අපට දී තිබෙන නම ‘මාතෘභූමියට ආදරේ නැති’ යන්න වුවද අප තවදුරටත් සුළුතරය නොවන බවනම් ඉතා පැහැදිලිය.මේ අනාගත දිනයේදී සුළුතරය වනුයේ මහින්ද මහ රජතුමන්, අගබිසව ප‍්‍රමුඛ අන්තඃපුරය, පුත් කුමාරවරු හා සහෝදර කුමාරවරුනුත් ඇමති මණ්ඩලයත්ය. (මේ ඇමති මණ්ඩලය යනු දැන් සිටින ඇමති මණ්ඩලය නොවේ. එය ඊට වඩා වෙනස් වූවකි)<br /><br />මේ දින පැමිණි විට අතිබහුතර ජනතාව අපේ කණ්ඩායමේ නම වෙනස් කිරීමට තීරණයක් ගනු ඇත. එදාට අපි බහුතරය වනවා පමණක් නොව දේශපේ‍්‍රමීන්ද වන බව නොඅනුමානය."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-4313735849829642546?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-9188557032689703512010-02-22T23:30:00.004+05:302010-02-22T23:53:12.036+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4LKIBWw89I/AAAAAAAAAm8/I6jikUuMYig/s1600-h/DNA01.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 474px; DISPLAY: block; HEIGHT: 335px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441133538968662994" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4LKIBWw89I/AAAAAAAAAm8/I6jikUuMYig/s400/DNA01.jpg" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S4LJ9jLXh0I/AAAAAAAAAm0/aink0b5KtOA/s1600-h/DNA02.jpg"></a><br />වත්මන් දේශපාලන කරලිය යම් තක්කු මුක්කු ගතියකට පත්ව ඇතැයි අඩව්ව කල්පනා කරයි. මන්ද දේශපාලන වේදිකාවේ මතුවී ඇති බෙදීම් සහ අදහා ගත නොහැකි ඒකපාර්ශවික නිශ්ශබ්දතාවයක් නිසා ශ‍්‍රී ලාංකික ඡන්දදායකයා එක් අතකින් අපේක්ෂාභංගත්වයකටත් තවත් අතකින් ආත්මාර්ථකාමීත්වයකටත් එළඹ ඇති බවක් දක්නට ලැබේ. මේ අපේක්ෂාභංගත්වයට පත්ව ඇත්තේ ජවිපෙ සහ එජාපය එකට සිටගනු ඇතැයි සිහින දුටුවන්ය. ආත්මාර්ථකාමීත්වයකට එළඹ ඇත්තේ තම පක්ෂයට ලැබෙන ආසන ගණන ගැන ගණන් බැලූවන්ය. මේ අනුව වත්මන් විපක්ෂය නියෝජනය කරන්නේ අවස්ථාවාදීන් සහ අනුන්ගේ පහණෙන් එළිය බැලීමට තනන්නන් බව ජනප‍්‍රිය රැල්ල ප‍්‍රතික්ෂේප කරන විසම්මුතික මතධාරීන්ගෙන් අති බහුතරයගේ දේශපාලන කියැවීම වන්නේය. නමුත් අඩව්ව අද උත්සහ ගන්නේ හාහූවක් නැති වත්මන් දේශපාලන පෙරලියන්ගේ සාධනීය පැත්ත ගැන කඩතුරාවක් ඔබට විවර කර දීමටයි.<br /><br />තුනෙන් දෙකක සිහින දකින ආණ්ඩු පාර්ශවයේ තත්වය පිළිබඳව අප මෙහිදී කතා කිරීමට බලාපොරොත්තු නොවෙමු. අප උත්සහ ගන්නේ ජනාධිපතිවරණයේදී එකට සිට මේ මොහොත වන විට වෙනමම පෙරමුණු හරහා මැතිවරණ සටනට එළඹීමට බලාපොරොත්තු වන සහ එළඹීමට සිදුව තිබෙන විපක්ෂයේ ක‍්‍රියාකලාපය පැහැදිලි කරගැනීමටයි. අප මුලින්ම බැලිය යුත්තේ ජනාධිපතිවරණයේදී ජනප‍්‍රිය රැල්ලට අභියෝග කරමින් විපක්ෂව එකතු වූයේ කවුද කියාය. ඒ අනුව ශ‍්‍රී ලාංකික දේශපාලනයේ සුප‍්‍රසිද්ධම චරිත දෙකක් වන එජාපය සහ ජවිපෙ මෙහිදී එකතු වූයේ බොහෝ දෙනෙකුගේ ඇස් උඩයවමිනි. (මෙම හවුලේ වතගොත දිගහැරීමට මෙය සුදුසු අවස්ථාවක් යැයි නොසිතමු) මීට අමතරව සුළු ජාතීන් නියෝජනය කරන්නන් අතරින් ශක්තිමත්ම පක්ෂ දෙක වන මු.කෝ සහ ටී.එන්.ඒ පෙරකී හවුලට එකතු වූයේ මෙතෙක් ඉතිහාසයේ සෑදුනු පළල්ම හා ශක්තිමත්ම පෙරමුණ මෙය යැයි සෝමවංශගේ විරුධාවලියද හිමිකරගන්නා ගමන්ය. මෙතෙකින්ද නොනැවතී නීතීඥ විජයදාස රාජපක්ෂ, අර්ජුන රණතුංග, වැනි ආණ්ඩුවේ මන්ත‍්‍රීවරුන්ද, මඩකළපුව හා ත‍්‍රීකුණාමලය නගරාධිපතිවරු, සහ වතු අංශය නියෝජනය කළ ඇමතිවරු පවා එක්වී දිනෙන් දින ශක්තිමත් කළ මෙම පෙරමුණ මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වී ආණ්ඩුවට දැවැන්ත අභියෝගයක් එල්ල කළේය. නමුත් අවසන් ප‍්‍රතිඵලය වූයේ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ 57% ක ඡන්ද ප‍්‍රතිශතයක් සහිතව ජයග‍්‍රහණය කිරීමයි. අප පෙරකී ලෙසම මේ ප‍්‍රතිඵලයද විචාරය කිරීම අපගේ මාතෘකාවට අදාල නොවන්නේය.<br /><br />දැන් ඔබේ සිතේ නැගෙන ප‍්‍රශ්ණය වන ”එහෙනම් මොනවද මේ ලිපියට අදාල වෙන්නේ” යන්නට අප දැන් පිවිසෙමු. අප කතා කරන්නේ ජවිපෙ එජාපයෙන් වෙන්වී යන ගමනේ තිබෙන වාසි ගැනය. මෙහිදී අප මුල්ම සාධකය කරගන්නේ ජවිපෙ සහෝදරවරුන්ගේ මානසිකත්වයයි. බොහෝ සහෝදරවරුන්ගේ මුවින් කියැවුණු පොදු වාක්‍යයක් වන්නේ ”අපේ උන්ව මරපු එජාපෙට අපි කොහොමද ඡන්දය දෙන්නේ” වන්නයි. මෙහි සැඟවුණු සැබෑ යථාර්තයක් තිබේ.<strong><em> එය ඔබ හා අප මෙන් ක‍්‍රමයේ වෙනසක් දකින්නට උත්සහ කරන්නන්ට නොපෙනෙන අතීත මතකයන් ශක්තියක් කරගෙන පාප්ප බාල්දිය හා පරණ කොසු කැබැල්ලක් රැගෙන රෑ තිස්සේ පෝස්ටර් ගැසූ අපේ ගමේ ජෙප්පට දැනෙන දෙයකි. ඔවුන්ගේ දේශපාලනය මහින්දගේ ආධාරකරුවන්ගේ දේශපාලනයට වඩා හැතැප්ම ගණනක වෙනසක් පවතී. මන්ද ඔවුන්ට ආණ්ඩු බලයක් මේ ජීවිතේට ලැබෙන්නේ නැත. එනිසා අමාත්‍යංශ වල රැකියා හෝ කොන්ත‍්‍රාත් ගැන ඔවුන්ට සිහින නැත. එසේම පාර්ලිමේන්තුවේද දැවැන්ත බලයක් හිමිනොවේ. ඒ නිසා අඩුම තරමේ මැතිවරණයෙන් පසු මන්ත‍්‍රීවරයෙක් සමග පරණ ජීප් එකකවත් යන්නට ඔවුන්ට ලැබෙන්නේත් නැත. එබැවින් අප බැලිය යුත්තේ එහෙව් අල්පේච්ඡ පැතුම් සහිත සහෝදරවරුන් දේශපාලනයක් කරන්නේ මන්ද කියාය. සත්‍ය ලෙසම එම ආත්මාර්ථකාමී නොවූ මිනිසුන් පක්ෂය වටා රැස්කර තබන ප‍්‍රධානම ශක්ති ප‍්‍රභවය වන්නේ අතීතයේදී තමන් මර්ධනය කිරීමෙන් සහ තම සගයන් බල්ලන් මෙන් ලයිට් කනු වල එල්ලා මරා දැමීමෙන් තම සිත් තුළ ජනිත කරවූ වේදනාවයි. </em></strong>මෙය සමස්ථ ජවිපෙ ආධාරකරුවන්ගේ හේතුව නොවූවත් අතිබහුතරයට බලපාන ඍජු හෝ වක‍්‍ර හේතුව වන්නේය. තත්වය එසේ නම් අප එසැනින් සොයා බැලිය යුත්තේ මේ වින්නැහිය ඔවුන්ට කළේ කවුද කියාය. ඔවුන් දකින පරිදි එය සිදුකළේ රනිල්ද අසුන්ගෙන සිටි එජාපයේ ආණ්ඩුවය. මේ අනුව ජවිපෙ සහෝදරවරුන්ගෙන් ලොකු ප‍්‍රතිශතයක් තම ධනවාදී සතුරාට එරෙහිවන්නට නොහැකි තැන ඡන්දය භාවිතා නොකර සිටියෝය.<br /><br /><strong><em>අප මේ සාධකයම අනෙක් අතටත් යොමා බැලිය යුතුය. මන්ද 88/89 යුගයේ මියගියේ ජවිපෙ සහෝදරුවරුන් පමණක් නොව. එහිදී ජවිපෙ සහෝදරවරුන් අතින් මැරුම් කෑ එජාප පවුල් වල සාමාජිකයන් ගණනද අති විශාලය. ඔවුන්ගෙන් බහුතරය පොලීසියේ, හමුදාවේ හෝ වෙනත් රාජ්‍ය ආයතනයක සේවය කළවුන් විය. තත්වය එසේ නම් අපගේ පළමු සාධකයේ දෙවැනි පාර්ශවය වන එජාපයත් තම ඡන්ද වලින් යම් ප‍්‍රතිශතයක් අහිමි කරගත් බව ඔබට වැටහෙනු ඇත. ඒ දකුණේ තත්වය ගෙන බලන කල තත්වයයි. උතුරු නැගෙනහිරට වන්නටත් මෙය දරුණුවට බලපා ඇත. මන්ද දෙමළ ජනතාව යුද්ධයට පාර කැපූ ජවිපෙට කිසිදා ඡන්දය නොදෙති. එසේම යුද්ධයට නායකත්වය දී තම ජනතාව මරාදැමූ ජෙනරාල්ටත් ඔවුන් කිසිසේත් කැමති නැත.</em></strong> එය පහුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී මනාවට දිස්විය. එනිසා ජෙනරාල් හා ජවිපෙ නැති පෙරමුණකට හා ඔවුන්ට සහයෝගය දීමට එන සම්බන්ධන්ට ඔවුන් තම මනාපය පළ කරනු ඇත. එනිසා පළමු සාධකය අනුව ගෙන බලන කළ එජාපය නිසා ඡන්දය නුදුන් ජවිපෙ සහෝදරවරුන්ගේත් ජවිපෙ නිසා ඡන්දය නුදුන් එජාප පාක්ෂිකයන්ගේත් සියළු ඡන්ද ලබාගැනීමට මෙමගින් දෙපාර්ශවයටම ඉඩ ලබාදෙනු ඇත.<br /><br />අපගේ දෙවන සාධකය වන්නේ අහසට පොළව බඳු ජවිපෙ හා එජාපෙ ප‍්‍රතිපත්ති එක වේදිකාවකදී පොදු එකඟතාවයකින් එළිදැක්වීමට නොහැකි වීමෙන් පාක්ෂිකයා තුළ ඇතිවූ පාලූව මෙවර තුරන් වීමයි. <strong><em>අප දන්නා පරිදි එජාපෙ යනු ධනවාදී ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් පෙරටු කරගත් බටහිර හිතවාදී විදේශ ප‍්‍රතිපත්තියක් සහිතව යන ගමනක් ඇති පෙරමුණකි. නමුත් ජවිපෙ යනු සමාජවාදී ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් පෙරටු කරගත බටහිර ප‍්‍රතික්ෂේප කරන විදේශ ප‍්‍රතිපත්තියක් සහිත පක්ෂයකි. එනිසා මේ අහස පොළව බඳු ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති අනිවාර්‍යයෙන් දිගහැර පෙන්වීමට සිදුවන මෙම මැතිවරණයේදී ජනාධිපතිවරණයේදී මෙන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන කටපුරා කියමින් විදේශ ප‍්‍රතිපත්තිය පිටුව නොදමා හැරියා මෙන් කොලේ වසා ගැසීම් කළ නොහැකි බව නම් සත්‍යයකි. එනිසා එකම වේදිකාවක කිසිදාක ජවිපෙට හා එජාපෙට තම ආර්ථික හා විදේශ ප‍්‍රතිපත්ති කටඇර කිවහැකි නොවන්නේය. </em></strong>නමුත් මෙය මහමැතිවරණයක් වන බැවින් තම පක්ෂයේ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශය කිසිඳු අඩුවකින් තොරව තම පාක්ෂිකයාගේ මනෙදාළ පිරෙන පරිද්දෙන් දීම අනිවර්‍ය කාර්‍යයක්ද වන්නේය. ඒ අනුව මේ තත්වය යටතේ එජාපෙ පාක්ෂිකයන්ගේ රුචිකත්වය පරිදි ධනවාදී හා පූර්ණ විවෘත ආර්ථික ක‍්‍රියාවලියක් මූලික කරගත් ආර්ථිකය යළි නගා සිටුවීමේ හැකියාව ගැන අපේක්ෂකයන් වේදිකාවල් පුරා කියනු ඇත. එසේම ජවිපෙද තම පාක්ෂිකයන් සන්තෝෂ වන පරිද්දෙන් ජනාධිපතිවරණයේදී කියන්නට නොහැකි වූ සමාජවාදී හරයන් සහිත ආර්ථික ක‍්‍රමයන් ගැන වේදිකාවල් දෙවනත් කරනු ඇත.<br /><br />අප දකින තෙවැනි සාධකය වන්නේ මහින්දගේ පවුල්වාදය සහ දුෂණය ප‍්‍රතික්ෂේප කරන නමුත් එජාපයේ බටහිරගැති (ඔවුන් සිතන ආකාරයට) ප‍්‍රතිපත්ති වලට එකඟ නැති ඡන්ද ප‍්‍රමාණය ජෙනරාල් හා ජවිපෙ වටා රොක්කර ගත හැකි වීම. මෙවන් ඡන්දදායකයන් පිරිසක් අළුතින්ම රටේ බිහිවී ඇත. මොවුන් එක්කෝ මහින්දගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය නිසා ප‍්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් බිඳුන පිරිස විය හැකිය. නැත්නම් අලූත් මැස්සන් අසූචි ගොඬේ එල්ලීම නිසා ඉවතට විසිවූ පරණ මන්ත‍්‍රීවරුන්ගේ හා නාමයෝජනා අපේක්ෂාවෙන් කඬේ ගොස් ඇණගත් ආධාරකරුවන්ගේ බලපෑම මත ආණ්ඩුවට ෂොට් එකක් දීමට බලාපොරොත්තු වන්නන් විය හැකිය. <strong><em>මේ පිරිස දෙස බලන විට පෙනෙන ප‍්‍රධානම ලක්ෂණය වන්නේ මෙතෙක් ලංකාවේ මවා තිබූ සිහින ලෝකය වන සිංහල-බෞද්ධ ජාතිවාදය නම් තොටිල්ලේ නැලවෙමින් මානුෂීය මෙහෙයුම නම් රාමවික‍්‍රමගේ ටෙලිනාට්‍යයේ අවසානයේ කිරිබත් කා බඩපුරවා ගත් අය වීමයි. එබැවින් මොවුන්ගේ දිවවල් තාමත් රනිල් රටපාවාදුන්නා වැනි දෑ හිටිගමන් කියන්නේ කට බොරුකීවත් දිව එසේ නොකරන නිසාය. එබැවින් එකවරම එජාපය සමග සිට ගැනීමට මොවුන්ට ශක්තියක් නැත. නමුත් ජවිපෙ සමග එතරම් පරහක් මොවුන්ගේ සිත්වල නැත. මන්ද ආණ්ඩුව යුද්ධ කරන තැනට ගෙන ගියේත් යුධ සමයේ ආණ්ඩුවට සම්පූර්ණ සහයෝගය දුන්නේත් ජවිපෙ සහෝදරවරුන්ය. එපමණක් නොව ඔවුන්ට තවත් ශක්තියක් ඇත. ඒ එදා තමන්ගේ වීරයා වූත් මහින්ද තමන්ට මෙන්ම ෂොට් එක දී එලවා දැමූ ජෙනරාල්වරයාය. ඒ අනුව මොවුන්ට සෙට්වී කතාකිරීමට මහාපොදු සාධකයක්ද ඇත.</em></strong> එබැවින් මොවුන්ට කිසිඳු හිරිකිතයකින් තොරව මේ ජවිපෙ හා ජෙනරාල් සිටින නැවට නැගිය හැකිය. මෙම සාධකය හරහා පෙන්වූ පිරිස හා පෙරකී ජවිපෙ ස්ථීර ඡන්ද පදනම භාවිතා කර හැකි සෑම දිස්ත‍්‍රික්කයකින්ම අසුනක් දිනා ගැනීමට ජවිපෙ බලාපොරොත්තුවේ. ඒ අනුව එලෙස ජවිපෙට එන ආසනය නරකට හිටින්නේ එජාපෙට නොවේ. මන්ද මේ ආසනයට දායකවන්නන් එජාපෙය සිටියේ නම් ඡන්දය නොදෙන නිසාය. එවිට එහි වාසිය ලබා ගන්නා ආණ්ඩුවට මේ අවස්ථාවේදී මෙය හරහට සිටින්නේය.<br /><br />මේ අනුව ඉහතදී අප පෙන්වා දුන්නේ සන්ධානගත නොවී වෙන්ව ඉල්ලීමේ වාසියයි. මෙහි අවාසි තත්වයන්ද නැතුවාම නොවේ. නමුත් සියළු තත්වයන් සලකා බලන කළ අඩව්වේ අපගේ ස්ථාවරය වන්නේ මේ අවස්ථාවේ විපක්ෂය තුළ පවතින බෙදීම අවාසියට වඩා වාසියක් සලසන බවයි. රනිල් ජනාධිපතිවරණයට නොඑන තැන රනිල් ගැන කියා කිඹුල් කඳුළු හැලූ ඩලස්ලා දැන් විපක්ෂයේ බෙදීම ගැනත් අඬන්නට පටන්ගෙන ඇත. විපක්ෂය බෙදී වෙන්වීම ගැන ඇඬෙන විමල්ලාට නොපෙනුනාට ආණ්ඩුවද බෙදී වෙන්වී ඇත. ඔය කිඹුල් කඳුළු එතැනදී සතුටු කඳුළු වන්නේ ඇයි දැයි අප විමසා බැලීම වටී. <strong><em>ආණ්ඩුව සමග සිටි ඩග්ලස් දේවානන්දගේ ඊ.පී.ඞී.පී ය උතුරේ තරඟ කරන්නේ වෙනමය. නැගෙනහිර බලය සහිත කරුණාරත්නගේ ටී.එම්.වී.පී ය නැගෙනහිර තරඟ කරන්නේත් තනිවමය. තත්වය එසේ නම් අප දැන් විමසා බැලිය යුත්තේ මේ ගැන ඩලස්ලා නාඩන්නේ ඇයි කියාය. ඕනෑම දෙක හතර තේරෙන පොඩි එකෙකුට වුවද ජනාධිපතිවරණ ප‍්‍රතිඵලය දුටුවිට පෙනෙන දෙයකි මහින්දට උතුරු නැගෙනහිර ජනතාව බින්දුවක්වත් කැමති නැති බව. තත්වය එසේ නම් ආණ්ඩුවේ නම ගාගෙන ඩග්ලස්ලාට ලැබෙන ඡන්ද ටිකත් නැතිකරගත යුතු නැත. එනිසා ආණ්ඩුව සමග පොඩි අවුලක් දමා ගත් බවක් පෙන්නා තනිවම ගියහොත් දෙමළ ජනතාව රවටා ටී.එන්.ඒ එකට යන ආසන කීපයකට ෂොට් එක දීගන්නට හැකි බව ඔවුහු සිතති.</em></strong> ඒ ඔවුහු කියුවේ ඩග්ලස්ලාට නොව නැවතත් මහින්දට, බැසිල්ට, ඩලස්ට හා විමල්ටමය. නැගෙනහිර සම්බන්ධයෙන්ද තත්වය එසේමය. එනිසා ආණ්ඩුව සමග නොයන බවක් පෙන්නා තමන්ගේ දෙමළ මූණු ටිකට ඡන්දය බාගෙන පාර්ලිමේන්තුවේදී ආණ්ඩුවේ තුනෙන් දෙකේ දානයට සම්මාදම් වන්නට හැකි බව ඔවුහු සිතති. මේ අනුව අප දකුණේ ඡන්දදායකයා ගැන සිතා එජාපෙ අතහැර ජවිපෙ වෙනම යෑමේ වාසි සහගත තත්වය කීවා සේම උතුරේදී හා නැගෙනහිරදී ඩග්ලස් හා කරුණා ආණ්ඩුව අතහැර යෑමේ හොඳ මෙයයි.<br /><br />කෙසේ වුවද අද විපක්ෂයේ තිබෙන බෙදීම රටට පෙන්වන ආකාරයේ අහඹු හෝ ආත්මාර්ථකාමී එකක් නොවන බව අප තේරුම් ගත යුතුය. එය රාජිත හා විමල් එකට කරට අතදාගෙන පවුල් කන සන්ධාන ආණ්ඩුවේ සදාචාරාත්මක භාවයට එහාගිය තාර්කිකත්වයක් මත ගොඩනැගුණු ප‍්‍රතිඵලදායක බෙදීමක් බව අඩව්වේ අප පාඨකයන් වෙත සතුටෙන් කීමට කැමත්තෙමු.<br /><br />කෙසේ වුවද අවසාන වශයෙන් අප මතක තබාගත යුතු දෙය වන්නේ මෙය මහමැතිවරණයක් යන වගයි. එනිසා වැඩි ආසන සහිත පිරිස ආණ්ඩුව පිහිටුවති. ඉතුරු සියලූ පක්ෂ විපක්ෂව සිටිය යුතුය. මේ අනුව එකට එකතු වී ඡුන්දය ඉල්ලූවද වෙනමම ඉල්ලූවද අවසානයේ තමන් සතුවන ආසන ගණන අනෙකුත් පක්ෂ සමග මුසු කිරීමට දක්වන පෙළඹීම මත තම පක්ෂය සිටින්නේ ආණ්ඩු පාර්ශවයේද විපක්ෂයේද යන්න තීරණය කෙරේ. එනිසා වෙනමම ඉල්ලීමෙන් සිංහල ජාතිවාදී අසූචි නොගාගන්නා ඩග්ලස් හා කරුණා පාර්ලිමේන්තුවේදී මොන බොරුවක් හෝ කියා ආණ්ඩුවට සෙට් වෙන අතර එ් හරහා උපරිම ආසන ගණනක් උදුරාගෙන තුනෙන් දෙකේ ආණ්ඩුවකට ඔවුන් සිහින දකිති. විපක්ෂයේ තත්වයද එයමය. ජවිපෙ වෙනමම ඉල්ලූවද ඔවුන්ද තම ආසන කීපය රැගෙන අවසානයේදී එජාපෙන් පත්වන අළුත් මුහුණුත් සමග විපක්ෂව සිටගත යුතු වන්නේය. <strong><span style="font-size:130%;">කෙසේ වුවද තම ඡන්ද පදනමෙන් කුට්ටියක් කඩාගෙන පාර්ලිමේන්තුවේදී අත්පොලසන් මැද දේශපේ‍්‍රමීන් බිහිවන්නට නොදී එජාපය තම අපේක්ෂකයන් රැකගන්නා තාක් සහ ජවිපෙ තම උපරිම ශක්තිය යොදා ජෙනරාල්ගේ පෞරුෂයද මනාලෙස යොදවා හොඳ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයකට යන තාක් ශ‍්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව තුළ ශක්තිමත් විපක්ෂයක් බිහිවීම වලක්වන්නට නොහැකි බව අඩව්වේ විශ්වාසයයි. </span></strong><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-918855703268970351?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-61500173057903712812010-02-20T12:54:00.002+05:302010-02-20T13:06:45.075+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3-QPVZYsQI/AAAAAAAAAmY/VGJD8J3a8dQ/s1600-h/n12308081540_612.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 353px; DISPLAY: block; HEIGHT: 257px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440225468002906370" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3-QPVZYsQI/AAAAAAAAAmY/VGJD8J3a8dQ/s400/n12308081540_612.jpg" /></a><br />සිංහල බ්ලොග්කරුවන් අතරින් අතලොස්සක් මේ දිනවල කණගාටුවෙන් සිටින බව අප ඔබ හැම අතරේ පවසා සිටිය යුත්තේ මතුවී ඇති තත්වය තවමත් ජනතාව අතරට ගොස් නැති නිසාවෙනි. මේ සිද්ධියේ මුලක සිට පවසන්නේ නම් කතාව මේ ආකාරයට දිග හැරිය හැක. සිංහල බ්ලොග් ලියන්නන් බිහිවුනේ ඈත අතීතයේ නොව. ඒ ඉතා මෑතදීය. මෙලෙස බිහිවූ බ්ලොග් ලියන්නන්ගෙන් බහුතරය බ්ලොගර්ස් අඩවිය හෝ වර්ඞ්ප්‍රෙස් අඩවිය හරහා තම බ්ලොග් අඩවිය නිර්මාණය කරගත් අයයි. නමුත් මේ බ්ලොග් කියවන්නන් ප‍්‍රමාණය ඉතාම සීමිත වූයේ ඒවා වෙබ් අඩවි මෙන් ජනප‍්‍රිය නැති නිසාය. එනිසා එතෙක් පැවති හිඩැස පුරවමින් සිංහල බ්ලොග් කියවනය යන්න ආරම්භ කිරීමට සිංහල බ්ලොග් සංගමය කටයුතු කරන ලදි. මෙය අප දකින ආකාරයට බ්ලොග් ලියන්නන්ට කළ ඉමහත් සත්කාර්‍යයකි. එපමණක් නොව එය ශ‍්‍රී ලාංකීය පාඨකයන්ටද කළ උපකාරයක් වන්නේ ඉතා හරබර ලිපි ලියැවෙන මෙම අඩවි ජනතාව අතරට යෑමට මෙම ක‍්‍රියාවෙන් ඉඩකඩ විවර වීම නිසාවෙනි.<br /><br />බ්ලොග් කියවනයේ කතාව එය වන අතර දැන් මතුවී ඇති තත්වය වටහා ගැනීමට එය වැදගත් වන්නේය. මෙලෙස සිංහල බ්ලොග් ලියන්නන් හැම දෙනාගේම ලිපි මෙම කියවනයේ මුල් පිටුවේ පළ වන අතර එය නැවත වර්ගීකරණයක් කර දේශපාලනික, පෞද්ගලික, විනෝදාස්වාද, ආගමික ලෙස වෙන් කර පළ කිරීමක්ද කරනු ලබයි. නමුත් මුල් යුගයේදී මේ හැම වර්ගකිරීමකටම අදාල ලිපි පළමුව මුල් පිටුවේ පළ වුණ අතර එය නැවත වර්ගීකරණය කරන ලද පිටුව තුළ පළ වීමක් සිදුවුණි. එනිසා බ්ලොග් කියවනය වෙත එන ඕනෑම පාඨකයෙකුගේ ඇස ගැටෙන මේ බ්ලොග් වෙත හොඳ පිවිසුමක් සහ ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමක් තිබුණි. නමුත් කල් යෑමේදී ආරම්භ වූ පුවත් අඩෙවි කිහිපයක් නිසා මුල් පිටුවේ නිතර නිතර ඒවායේ පළ වන කුඩා ප‍්‍රවෘත්ති පළ වීම නිසා මුල් පිටුව පිරී යන තත්වයක් උදාවුණි. මේ නිසා කළමණාකාරීත්වය විසින් ගන්නා ලද තීන්දුවක් ප‍්‍රකාරව ඒවා වෙනමම පිටුවක් වෙත ගෙන යන ලද අතර එය මුල් පිටුවේ දිස්වීම නවතා දමන ලදි. මෙය එක් අතකින් සාධාරණ වන අතර තවත් අතකින් අසාධාරණ දෙයක් ලෙසද තර්ක කළ හැකිය. නමුත් අද කෑගසන කිසිම දේශපාලනික බ්ලොග් ලියන්නෙක් එදා ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ නැත. ඒ එහි සාධාරණත්වය දුටු නිසාදැයි අඩව්වේ අපට නිසැකවම කිව නොහැකිය.<br /><br />දැන් උද්ගත වී ඇති තත්වය අඩව්ව සාධාරණීකරනය කරන්න යනවා යැයි ඔබට අප කෙරෙහි යම් තරහක් ඇතිවනවා වන්නටත් හැක. නමුත් තව දුරටක් බලාපොරොත්තු සහගතව ඉන්න යැයි අඩව්වේ අප ඔබට ආරාධනා කරන්නේ තවමත් මෙම ලිපිය අවසන් නැති නිසාවෙනි. එදා පුවත් අඩවි වලට අත්වූ ඉරණම දැන් දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන්ගේ බ්ලොග් අඩවි වලටද අත්වී ඇත. ඒ අනුව දැන් දේශපාලන යන වෙනමම ශීර්ෂයක් යටතේ ඒවායේ පළ වන ලිපි දක්වන අතර ඒවා යමෙකු බ්ලොග් කියවනයට ආ සැනින් ඇස ගැටෙන මුල් පිටුවෙන් විසිවී හමාරය. මේ තත්වය ඇති වූයේ මන්දැයි අප මුලින්ම විමසා බැලිය යුතුය. මන්ද යමකට හේතු නොදැක එය විචාරය කිරීමට යෑම අඳුරේ අතපත ගෑමක් වන නිසාවෙනි. මේ සඳහා හේතු වන මූලිකම හේතුව ලෙස අඩව්වේ අප දකින්නේ සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංගමයේ කළමණාකාරීත්වයේ සංයුතියේ අති බහුතරය තාක්ෂණික පසුබිමක් සහිත වූවන් වීමයි. ඒ නිසා ඔවුන් මේ බ්ලොග් කියවනය හරහා අපේක්ෂා කරන්නේ තාක්ෂණික හරයකින් ලියැවෙන ලිපි වලට වැඩි අවධානයක් යොමුකරවා ලීමයි. මෙහිදී අප ඔවුන්ට කෙලන්ම ඇඟිල්ල දිගු කරන්නේ ඔබ මෙවැන්නක් අප අඩවි ලියාපදිංචි කරගැනීමේදී නොපැවසූ නිසාය. එනිසා මෙය ඔබ විසින් අවස්ථාව අනුව දමා ගත් නීතියක් බව පිළිගත යුතු වන්නේය. එනිසා අඩව්වේ අපේ විරෝධය ඔබ වෙත එල්ල කරන්නට දෙවරක් නොසිතන්නෙමු.<br /><br />මෙම සිද්ධියට හේතු වූ දෙවැනි කරුණ වන්නේ පැවති උණුසුම් මැතිවරණ කාලයත් සමග මතුවූ තත්වයයි. මැතිවරණ කාලයේදී රටේ අතිබහුතරයක් දෙනා දේශපාලනාක උණකින් පෙළෙන අතර දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන් පමණක් නොව අදේශපාලනික නොවූ සියළු බ්ලොග් ලියන්නන් ඒ කාලයේදී දේශපාලනයට සම්බන්ධ ලිපි ලියා තිබුණි. එබැවින් බ්ලොග් කියවනය පුරා දේශපානික මාතෘකාවන් දිස්වූ අතර ඒවාට කමෙන්ට් දැමූවන් අතර දේශපාලනය කරපින්නා ගත්තායැයි හංවඩු ගසන අප පමණක් නොව සින්ඩිය දුටු විට වමනේ යනවා යැයි ඔබ වෙත චෝදනා කළ තාක්ෂණික බ්ලොග් කරුවන්ද අපමණ සිටිය බව අපි මතක් කර දීමට කැමැත්තෙමු. එසේම මැතිවරණ උණුසුම තරමක් වියැකී ඇති මේ දිනවල දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන්ගේ ප‍්‍රමාණයද අඩුවී ඇති බව දැන් ඔබටම වැටහෙනු ඇත. උදාහරණයක් ලෙස <strong><em>ඊයේ දිනයේදී පළවී ඇත්තේ දේශපාලනික ලිපි 4ක් පමණි. පෙරේදා එක් ලිපියක් පමණක් පළවී ඇත. ඊට පෙර දිනයන් දෙකේදී ලිපි 6 බැගිනුත් ඊටත් පෙර දින ලිපි 3ක් සහ 4ක් බැගින් පළවී ඇති බවද ඔබ දැනගත යුත්තේය. ඒ සමගම ගණිතයේ නූගතුන් බව නොකියා අපට කියාදෙන ඔබ දැනගත යුතු වන්නේ ඊයේ දිනයේ ඔබගේ මුල් පිටුවේ තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන්ගේ ලිපි 49ක් පළවී ඇති බවයි. පෙරේදාද එම ගණන 49කි. මේ අනුව ගෙන බලන කළ ඊයේ දිනයේදී සින්ඩිකේටරයේ පළවීමට දේශපාලන ලිපි ලියන්නන් ලියා තිබූ ලිපි ගණන පළවූ තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන්ගෙන් 8.16% ක් තරම් සොච්චමක් වන්නේය. පෙරේදා දිනය සම්බන්ධයෙන් එම ප‍්‍රමාණය 2.04% කි. එබැවින් හිතක් පපුවක් නැතිව මෙවැන්නක් කළේ ඇයි දැයි යන පොදු ප‍්‍රශ්ණය වෙනුවට අපට ඇසීමට ඇත්තේ ඔළුවක් නැතිව මෙවැන්නක් කළේ ඇයිද කියාය.<br /></em></strong><br />තත්වය මේ තරම් සෝචනීය බව දැන් පැහැදිලිය. නමුත් තත්වය තවත් සොචනීය බව දැක්වීමට අඩව්වේ අප සූදානම්. දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන්ගේ ලිපි ප‍්‍රමාණයන් අප ඉහතදී දැක්වුවෙමු. දැන් අපි බලමු තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන් ඔය කියන තරම් බබ්බුද කියා. මන්ද <strong><em>සුමුදුගේ ........ නම් අඩවියක් (නම් වශයෙන් ලිවීම අපට තවත් පහර වැදීමට හේතු වන නිසා අදහස් ප‍්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය අප විසින්ම සගවා ගැනීමට තරම් මුග්ධ වන්නෙමු.) 19 වැනිදා පමණක් ලිපි 3ක් පළ කර ඇත. 18 වැනිදා එම ගණන 2 කි. අනුරාධපුරෙ .......... නම් අඩවියක 19 වැනිදා පළවූ ලිපි ගණන 3කි. මෙලෙස තවත් පසුපසට ගොස් බලන්නේ නම් එක් දිනකට ලිපි 5කට වඩා පළ කළ තාක්ෂණික අඩවිද දැකිය හැකිය. කෙසේ වුවද අනුව 18 සහ 19 දෙදින තුළ පළ වූ දේශපාලනික ලිපි ගණන සහ මෙම අඩවිය ලියන්නියගේ (ඇය කාන්තාවක් නොවේ නම් අපට සමා වුව මැනවි. නමුත් අපට හැඟෙන්නේ එලෙසය.) ලිපි ගණන සමාන වන්නේය.</em></strong> මේ අනුව පෙනී යන්නේ දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන් කියා පශ්චාත් භාගයට පයින් ගසා එළවා දැමූ අපට කී හේතුව වූ ලිපි විශාල වශයෙන් පළ වීම නිසා අනෙක් අයගේ ලිපි ඉක්මනින් සින්ඩිකේටරයේ පහළට යෑම යන්නට සැබෑ ලෙසම දායකවූයේ කවුද යන්න දැන් ඔබට වැටහෙනු ඇත. ඒ අනුව සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංගමයේ මේ ක‍්‍රියාව පය බරවායට පිටිකර බෙහෙත් බැඳීමකැයි අපි දකින්නෙමු.<br /><br />අනෙක් වැදගත්ම දෙයක් වන්නේ රාවය පුවත් පතද මේ වන විට තම පුවත් පතෙහි තීරුවක් මේ බ්ලොග් ලියන්නන් වෙනුවෙන් වෙන් කර ඇත. නමුත් අප දැක ඇත්තේ නම් ඔබ විසින් පන්නා දැමූ දේශපාලනික ලිපි ලියන්නන්ගේ ලිපි පමණක් එහි පළ වන බවකි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජාතික පුවත් පතක් මෙලෙස තම සංගමය විසින් පවත්වාගෙන යන බ්ලොග් කියවනයේ ලිපි වලින් උපුටා ගැනීමක් කරන බවක් නොදන්නා නිසාදෝ ඔබ මෙවැන්නක් කර ඇත. <strong><em>මෙය ඔබ විසින් අප වෙත මුදා හළ ඉරිසියාවට පැහැදිලි සාක්ෂියකි. මන්ද ඔබ කියන පරිදි අපගේ අඩවි නිසා තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන් වෙත ලැබෙන කමෙන්ටු ගණන අඩුවී ඇත. එසේම ඔවුන්ගේ ලිපි බැලීමද අඩුවී ඇත. සත්‍යයකි. අඩුවී නොව නැත්තටම නැතිවී ඇත. මන්ද පසුගිය කාලයේදී දේශපාලනික උණුසුම් වාතාවරණත් සමග දේශපාලනික ලිපි කියවන්නට යොමු වූවන් ගණන ඉතා සීඝ‍්‍රයෙන් ඉහළ ගියේය. එසේම ඔවුන් අදහස් දැක්වීමටද නොපැකිළව ඉදිරිපත් වුණි. මේ තත්වය යටතේ බොහෝ දේශපාලන බ්ලොග් ආශ‍්‍රිතව දීර්ඝ සංවාද ගොඩ නැගුණි. මේ තත්වයන් සාධනීයව නොදුටු ඔබ සහ තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන් විසින් දැන් අප නෙරපා හැර තිබේ.</em></strong> එබැවින් අපට පෙනී යන්නේ රාවය විසින් දේශපාලන ලිපි ලියන්නන්ට දී ඇති අවස්ථාවත් දේශපාලන ලිපි නිසා පොදුවේ සින්ඩිකේටරය කියවන්නන් වැඩි වීමත් යන කරුණු නිවැරදිව නොදැක අප වෙත ඔබ විසින් දැක්විය යුතු අනුග‍්‍රහය වෙනුවට කීප දෙනෙකුගේ කතාවල් අසා අප නෙරපා හැර ඇති බවයි.<br /><br />කෙසේ වුවද ඔබගේ මේ තීන්දුව නිසා බොහෝ දේ සිදුවී හමාරය. ඒ අනුව ටැබූ නම් දේශපාලන ලිපි ලියන්නා අප හැර ගොස්ය. ඔහු මේ තීන්දුවේ මුග්ධ බවට කෙලින්ම අභියෝග කර අප වෙතින් සමුගෙන ගොස් හමාරය. ඔහු සිංහල කියවන අප වෙනුවෙන් ලියූ කාලය නිමාකර ඉංග‍්‍රීසියෙන් බ්ලොග්කරණය කරයි. මේ තත්වයට වගකිව යුත්තේ ඔබ යැයි අප ඍජුව ඇඟිල්ල දිගු කරන්නේ නැතත් ඒ පාපයේ කොටස්කාරයෙක් බවට ඔබේ සිත ඔබට වදදෙනු ඇත. අනෙක් අතට ශ‍්‍රී ලංකාවේ සිවිල් සංවිධානයන්ගෙන් තැන් කිහිපයකම බ්ලොග් පවත්වාගෙන යන අතර ඒ සංවිධාන වල සිටින්නන්ද බ්ලොග් කියවනය බැලීම පුරුද්දක් කරගෙන සිටිති. නමුත් ඒ තාක්ෂණික ලිපි කියවීමට නොව. දේශපාලන අර්ථයක් ඇති දෑ බැලීමටය. නමුත් දැන් ඔවුන්ගේද උනන්දුව වියැකී ගොස්ය. ”ඉතිං මල්ලි දේශපාලන ලිපි අපි වෙනම තැනක දානවනේ” යැයි ඔබ අපට දීමට පිළිතුරක් ගොනු කරගත්තත් එහි අසාධාරණත්වය ඔබට පෙනෙනු ඇත්තේ දේශපාලන ලිපි මුල් පිටුවේ තිබියදී තාක්ෂණික ලිපි වෙනමම පිටුවක් වෙත යොමු කළානම්ය.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">අඳෝනාව මෙයයි. නමුත් මෙය පොදුවේ අපගේ අඩවිය බලන්නන් ගණන වැඩි කර ගැනීම වෙනුවෙන් යැදීමක් නොවන්නේය. අප ලියන ලිපි වෙත වැඩි කමෙන්ට් ගණනක් බලාගෙන ඔබ වෙතින් අභය දානයක් ඉල්ලීමක් නොවන්නේය. නමුත් අඩව්වේ අප වසරක් පුරා ගොඩනගා ගත් අනන්‍යතාවයට එල්ල කළ මුග්ධ ප‍්‍රහාරයට එරෙහිව හඬ නැගීමක් වන්නේය. දේශපාලන ලිපි ලියන්නන් ඔබගේ බෝ පැල වන් තාක්ෂණික ලිපි ලියන්නන්ට දැවැන්ත අභියෝගයක් වූ බව සැබෑවකි. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව. එක්කෝ දේශපාලන ලිපි ලියන්නන්ගේ හැකියාව නිසාය. නැතිනම් තාක්ෂණික ලිපි ලියන ඔබගේ සාධු මිතුරු රැළගේ නොහැකියාව නිසාය. මේ දෙකෙන් නිවැරදි පිළිතුර තෝරා ගැනීම ඔබ සතුය.</span><br /></strong><br />අනෙක් අතට වත්මන් දේශපාලන තත්වය දෙස බලා ඔබ විසින් මේ තීරණය ගත්තා විය හැකිය. මන්ද සිදුවෙමින් පවත්නා මාධ්‍ය මර්ධනය හමුවේ ඔබ කෙරෙහි එල්ල වෙතැයි අපේක්ෂා කළ හැකි බලපෑම් නිසා මෙය කළා විය හැකිය. එය එසේ නම් අප එයට නොබියව අභියෝග කරමු. මන්ද මේ වූ කලී තර්ජන එල්ල වන්නට පෙර ඔබ විසින්ම කොල් එකක් දමාගෙන නෝර්වේ එම්බසියෙන් වීසා ලබාගෙන රට පැනීමක් වන්නේය. එසේම සමහර ප‍්‍රගතිශීලී ජනතාව මෙන් උපන්දිනයට කෝල් කරනු ඇතැයි බලාපොරොත්තුවෙන් ජනාධිපතිතුමා වෙත ඔබගේ උපන්දිනය ඊමේල් කිරීමක් වන්නේය.<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-6150017305790371281?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-27272319100193174792010-02-17T21:24:00.002+05:302010-02-17T21:50:19.370+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3wXHMuiXnI/AAAAAAAAAmQ/pTr-kAe4vNE/s1600-h/2.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 285px; DISPLAY: block; HEIGHT: 325px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439247862399655538" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3wXHMuiXnI/AAAAAAAAAmQ/pTr-kAe4vNE/s400/2.jpg" /></a><br /><div>ත‍්‍රස්තවාදය මුලිනුපුටා දැමූ අතිගරු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ උතුමානන් විසින් පාර්ලිමේන්තුවේ සිට සිංහල-බෞද්ධ අතිබහුතරයට ඇසෙන්නට කුංචනාදයක් කළේය. ඒ අනුව එදා සිට ශ‍්‍රී ලංකාවේ තිබූ ත‍්‍රස්තවාදීන් සහ රණ විරුවන් යන දෙපාර්ශවය විසුරුවා හැර දේශපේ‍්‍රමීන් සහ දේශද්‍රෝහීන් යන දෙපාර්ශවය ස්ථාපිත විය. මෙලෙස බිහිවුණු දේශපේ‍්‍රමීන්ගේ පිළ ඒ අවස්ථාවේදී නියෝජන කළවුන් අතර ජවිපෙ සහෝදරවරු, හිටපු යුධ හමුදාපති සහ උභය විහාරික මහනායක හිමිවරුන් දෙනමද ඉහළින්ම වැජඹුණි.<br /><br />යුද්ධය නිමවී මාස කිහිපයක් යන තැන දේශපාලනිකව ඍජු තීන්දු තීරණ ගන්නා ජවිපෙ සහෝදරවරු දේශද්‍රෝහීන්ගේ ගොන්නට තල්ලූ වී යන්නේය. යුද්ධය ආරම්භ කළ යුගයේ මහින්දගේ ආසන 106 අස්ථාවර ආණ්ඩුවට ශක්තියක් වෙමින්ද, තමන්ට පයින් ගසා එජාප මන්ත‍්‍රීවරුන් බදා ගත්තද හදිසි නීතියට සහ යුද්ධයට අවශ්‍ය සහයෝගය විපක්ෂයේ සිට වුවද නොමදව දෙමින්ද, හමුදාවේ ක‍්‍රියාකාරීත්වයට අවශ්‍යය මතවාදීමය පදනම රටේ ජනතාව අතර නිර්මාණය කර දෙමින්ද ජවිපෙ ගෙන ගිය මහින්ද හිතවාදී වැඩ පිළිවෙල කරන තාක් දේශපේ‍්‍රමීන් ගොඩට අයත් වූ සහෝදරවරු ටික බිමේ දේශපාලනය හඳුනාගෙන අවස්ථාවෝචිතව ගත් දේශපාලනික තීන්දුව නිසා දේශද්‍රෝහීන් ගොඩට විසිකර දමයි. එපමණක්ද නොව, ජවිපෙ සතු එකම ප‍්‍රාදේශීය සභාව වන තිස්සමහාරාම ප‍්‍රාදේශීය සභාව සීල් කරයි. ලංකා පත්තරය සීල් තබා චන්දන සිරිමල්වත්ත මාධ්‍යවේදීයාව කුදලාගෙන යයි. ලංකා ටෲත් වෙබ් අඩවිය විකාශනය නවතා දමයි. මේ තරම් කුහක වන මහින්දවාදීන් ජවිපෙ තමන් සමග සිටි යුගයේ අඩුම තරමින් විජය කුමාරතුංගගේ උපන්දිනයවත් සිහි නොකරන්නට වග බලාගත් බවත් අප දැනගත යුතුය.<br /><br />හිටපු හමුදාපතිතුමන් සම්බන්ධයෙන් තත්වය මීටත් වඩා ඛේදනීයය. යුධ පිටියේදී රණ ශූරයෙකු ලෙස පමණක් නොව ලෝකයේ හොඳම යුධ හමුදාපති ලෙසද හැඳින්වූ ඔවුන් හෙතෙම නායකත්වය දුන්නේ ලොව විනීතම හා නීතිගරුකම හමුදාවට බවත් කියමින් වේදිකාවන් පීරූහ. යුද්ධය නිමවීමත් සමගම හදිසියේ සම්මත කරගත් පනතක් ප‍්‍රකාරව ත‍්‍රිවිධ හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී ලෙස පත්කළ ඔහුට මාස 4ක් ගත වන තුරුත් තනතුරට අදාල බලතල පවරා තිබුණේ නැත. එම තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වී විපක්ෂයේ ගොඩනැගෙමින් තිබූ පොදු සන්ධානයට නායකත්වය දීමට ඉදිරිපත් වූ සරත් ෆොන්සේකා ඒ ක්ෂණයෙන් දේශද්‍රෝහියෙක් විය. එපමණක් නොව, නීතිගරුක හමුදාවේ හිටපු ප‍්‍රධානියා අවි ජාවාරම්කරුවෙකු බවට පත්විය. ලොව විනීතම හමුදාවේ හිටපු නායකයා ස්ත‍්‍රී ලෝලියෙකු බවට පත්වී එම හමුදාවේම සෙබලියන් ගණනාවක් අපයෝජනයට ලක් කළේය. රණ ශූරයෙකැයි කී හෙතෙම පරිපාලන අතින් බෙලහීනයෙකැයි ප‍්‍රකාශ විය. අවසාන වශයෙන් සොරෙක් මෙන් කුදලාගෙන ගොස් බල්ලෙකු මෙන් සිරකර දමන ලදි. සිද්ධිය එසේ නිම වී ගියත් ජෙනරාල් දේශද්‍රෝහියෙක් නම් කරුණා - පිල්ලොයාන්...... හෝ ජෙනරාල්ට සලකන්නේ මෙහෙම ඒත් කේ.පීට ......... වැනි පොදු ප‍්‍රශ්ණයකින් මිදී මෙසේ ඇසීමට සිතන්නෙමු. ‘‘යුධ හමුදාපති මෙච්චර ගහලා නං නාවික හා ගුවන් හමුදාපතිවරු කොහොම ගහලා ඇත්ද? ඔවුන් ගැන හොයන්නේ විපක්ෂයෙන් ඡන්දෙ ඉල්ලූවොත් විතරද?’’ මේ ප‍්‍රශ්ණයට පිළිතුර ලෙස විමල් හෝ ඩලස් ‘‘ අපි ඒ ගැනත් පරීක්ෂණ කරගෙන යනවා. ඔවුන්ගේ වැරදි හෙළිවෙලා නෑ.’’ යැයි කියන බවද අඩව්වේ අප ඉරහඳ මෙන් දන්නා දෙයකි.<br /><br />මීට අමතරව මේ මොහොතේ සිදුවෙමින් පවත්නා තවත් වැදගත් සිද්ධි දාමයක් පවතී. ආගමික් පාර්ශවය මුල්කරගත් මෙම සිද්ධින්හී ආරම්භය සිදුවන්නේ දඹර අමිල හිමියන් සිරගත කිරීමත් සමග ඊට මල්වතු මහනාහිමියන් විරුද්ධත්වය පළ කිරීමත් සමගින්ය. බිහිවෙමින් පවත්නා ඒකාධිපතිවාදී අශිෂ්ට දේශපාලන භාවිතාව වහා නවතා දමන්නැයි ඉල්ලමින් ජනාධිපතිතුමන් වෙත ලිඛිතව දැනුම් දෙන මහනාහිමියෝ පසුව මාධ්‍යය මර්ධනයට සහ මාධ්‍යවේදීන් අතුරුදහන් කරවීම් වලට එරෙහිව තම අඬ අවධි කළෝය. වරක් ප‍්‍රගීත්ගේ බිරිඳ උන්වහන්සේ බැහැදැක තම දුක පැවසීමට ගිය කල්හී උන්වහන්සේ පවසා සිටියේ දැන් සිටින පාලකයන් අප කියන දේ නොඅසන බවය. එසේම පාලක පාර්ශවයට දැඩිව දොස් කී මහනාහිමියෝ දේශපාලනඥන්ට තම පන්සලට නොඑන්නැයි පැවසීමට සිතී ඇති බවද පැවසූහ. ඉන්පසු ත්‍රෛනිකායික මහනාහිමිවරුන් විසින් කැඳවනු ලැබූ මහා සංඝ සමුළුවක් පෙබරවාරි 18 වැනි දින පැවැත්වීමට සූදානම් විය. නමුත් අවසානයේදී පොලීසිය විසින් ආරක්ෂාව නොදීම සහ ආණ්ඩුවේ විවිධ පාර්ශවයන්ගේ බලපෑම මත එය දින නියමයක් නැතිව කල් දමන ලදි. මේ පිළිබඳව ප‍්‍රකාශයක් කරන මහනාහිමිවරුන් පවසන්නේ සංඝයා වහන්සේගේ සහ බෞද්ධ බැතිමතුන්ගේ ආරක්ෂාවත් දළදා මාලිගාවේ ගරුත්වයත් සලකා මෙම තීරණය ගත් බවයි. මෙය ඉතාමත් සුවිශේෂි සිද්ධියක් වන්නේ අන් කිසිවක් නිසා නොව මෙවැනි ප‍්‍රකාශයක් මහනායක හිමිනමක් මුවින් දේශනා කළ පළමු අවස්ථාව මෙය වීමයි. එනම් වත්මන් පාලක පැලැන්තියට ත්‍රෛනිකායික නාහිමිවරුන්ගේ විශ්වාසය සහ ආශීර්වාදය අහිමි වී ඇති බවට වූ හොඳමා සාක්ෂියයි.<br /><br />එම විශ්වාසයේ සහ ආශීර්වාදයේ අවශ්‍යතාවය කෙබඳු දැයි අප විමසා බැලීමද වටී. ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍යත්වයේ සංකේතය වන බෞද්ධයන්ගේ මුදුන් මල්කඩ යැයි විරුධාවලි ලත් දන්ත ධාතූන් වහන්සේගේ වතාවත් භාරව සිටින දෙපාර්ශවය වන්නේ අස්ගිරි-මල්වතු විහාරස්ථානයන්ය. දළදා වහන්සේගේ භාරකාරත්වය වසරක් පාසා මේ මහනායක හිමිවරුන් අතර හුවමාරුවීමක් සිදුවේ. මේ නිසා සෑම සුභ කටයුත්තකදීම ආරම්භයකට පෙර මහා සංඝරත්නයේ ආශීර්වාද ලබාගනු වස් ජනාධිපතිතුමන් ඇතුළු සෑම සියලූ දෙනාම උභය විහාරික මහනායක හිමිවරුන් බැහැදැකීම සම්ප‍්‍රදායක් බවට පත්කරගෙන ඇත.<br /><br />ආගම දේශපාලනයට සම්බන්ධ වීම සම්බන්ධයෙන් ඔබ සතුව පවතින විවිධ මතවාදයන්ට අඩව්වේ අප ගරු කරන අතරම වත්මන් දේශපාලන කරලිය තුළ ආගම අනවශ්‍යය තරමට පැතිරී තිබීම සම්බන්ධයෙන් අප නැවතත් දොස් පවරන්නේ වත්මන් ආණ්ඩු පාර්ශවයටමය. මන්ද යුද්ධය සාධාරණීකරනය කරනුවස් බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන සිසාරා බෝධිපූජා පවත්වමින් රණ විරුවන්ට සෙත් පැතුවේත්, යුද්ධයට අවශ්‍ය මානව සම්පත සොයාගැනීමට පෙළඹවීමක් ලෙස බෞද්ධ තරුණයන් උසිගැන්වූයේත්, දේශපේ‍්‍රමීයැයි ගොඩනැගූ පාර්ශවයේ ප‍්‍රබල කණුවක් ලෙස ආගම තැබූයේත්, මහින්ද ප‍්‍රමුඛ වත්මන් පාලකයන් විසින්මය. එයින්ද නොනැවතී මැතිවරණ දිනයේ දහස් ගණනක් සංඝයා පිරිවරා (තනිවම නිවන් යන්නට මෙන් හිඳගෙන) අවසන් ප‍්‍රචාරක රැලිය පවා පැවැත්වීය. ඒ අනුව බුදු දහමත් භික්ෂූන් වහන්සේලාත් දේශපාලන කරලිය තුළ මේ තරම් ඔසවා තැබුවේ අඩව්වේ අප හෝ මෙය කියවන ඔබ නොව, මහින්ද චින්තනයට කඬේ යන මේ දේශපේ‍්‍රමීන් රැල විසින්මය.<br /><br />දැන් අප බැලිය යුත්තේ මෙතරම් වැදගත් කමක් ඇති ආගමික සංස්ථාව වත්මන් බල හවුලත් සමග හරහට හිටීම කෙබඳු තත්වයන් අනාගතයේදී බිහිකරලාවිද කියාය. ත්‍රෛනිකායික මහනායක හිමිවරුන් රටේ අවශ්‍යතාවය උදෙසා රැස්වීමට අධිටන් කරගත්තද මහින්ද පිල මෙය සදාචාරාත්මක ඇසකින් හෝ සංස්කෘතිකමය දෘශ්ඨියකින් දකින්නේ නැත. අද වන විට මහින්දගේ ආරක්ෂාවට ජාතික හෙළ උරුමය සිටියද උන්වහන්සේලා මුල්වරට වේදිකාගතවූ අවස්ථාවේදී විමල්, ඩලස් හා එස්.බී වැන්නන් තම වේදිකාවලදී උඩ පැන පැන සිවුරු පතුරු ගැසුවෝය. භික්ෂුන් වහන්සේලාට හක්ගෙඩි යැයි අමතන්නට දෙවරක් නොසිතුවෝය. මේ නිසා ඔවුන් උමතුවී සිටින බලය කෙරෙහි යමෙක් අත පොවනවා යැයි දුටුවොත් ඒ කවුරුන්ද, තරාතිරම කුමක්ද යන්න නොබලා පහර ගැසීමට ඔවුන් පෙළඹෙන්නේ පෙර කී උමතු බවම ප‍්‍රදර්ශනය කරමින්ය. එබැවින් මහනායක හිමිවරුන් විසින් පවත්වන සංඝ සම්මේලනයද දේශපාලනිකව ගෙන වේදිකාවල හංවඩු ගසනු ඇත. මහානායක හිමිවරුන්ට ඍජුව පහර ගැසීමට නොහැකි නිසා ජෙනරාල්ට කීවාක් මෙන් දේශද්‍රෝහීන් විසින් උන්වහන්සේලා නොමග යවා ඇති බව කියනු ඇත. එපමණකුදු නොව, ජෙනරාල්ට මෙන් ගැහැණුන් සහ ගල්බෝතල් ගාවමින් කටකතා පතුරුවනු ඇත. මහනාහිමිවරුන්ගේ කුටිවල සේවය කළ භික්ෂූනීන් වහන්සේලාට වූ අතවර ගැන කෙටිකතා ගණනාවක් ජාතික රූපවාහිනියේ නිතර නිතර කියවෙනු ඇත. මහනායක හිමිවරුන්ට ආයුධ ගෙනෙන්නට බැරි නිසා බුදුමැදුරු ඉදිකිරීමේදී කෝටි ගණන් මුදල් වමට ගැසූ බව ස්වාධීන රූපවාහිනියේ පුන පුනා කියනු ඇත. ඉන්පසු මහනායක හිමිවරුන්ගේ පවුලේ කවුරුන්ගේ හෝ බැංකු ගිණුම් පරීක්ෂා කර බලා පවුල් පිටින් කුදලාගෙන ගොස් කොහේ හෝ මුල්ලක බැඳ දමනු ඇත.<br /><br /><strong>මහනායක හිමිවරුනි,<br />‘‘අඩව්වේ අපට මේ තත්වය වැටහේ. නමුත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ අතිබහුතර ජනතාවක් වත්මන් පාලකයන්ගේ රැවටීම් වලට අන්ධව සිටිති. එබැවින් ඔබ වහන්සේලාගේ අනුශාසනාව ඔවුන්ට අවශ්‍යව ඇත. පාලකයා අනුශාසනා පිළිපදින්නේ නැතිනම් ඒ බව ජනතාව වෙත අනුශාසනා කිරීම වටී. එබැවින් ඔබ වහන්සේලා මුදලට හෝ මැරබලයට යට නොවී ඉතා පිරිසිදු යැයි ශ‍්‍රී ලාංකික බෞද්ධයා විශ්වාස කරන මහා සංඝ සමාජය අවධි කොට අප වෙත අනුශාසනා කරන තෙක් සුවහසක් ප‍්‍රගතිශීලීන්ගේ දෑස් මගබලා සිටියි.’’</strong><br /><strong></strong><br /><strong>.</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-2727231910019317479?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-66103077782998827852010-02-09T01:36:00.001+05:302010-02-09T01:51:16.249+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3BvvSlgJhI/AAAAAAAAAmI/_FWp7FefUP0/s1600-h/ba-protest08_0499632721.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 504px; DISPLAY: block; HEIGHT: 385px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435967608469857810" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3BvvSlgJhI/AAAAAAAAAmI/_FWp7FefUP0/s400/ba-protest08_0499632721.jpg" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S3BvvSlgJhI/AAAAAAAAAmI/_FWp7FefUP0/s1600-h/ba-protest08_0499632721.jpg"></a><br />දින කීපයකට පෙර නිමාව දුටු ජනාධිපතිවරණයේ විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා මීට පැය කීපයකට පෙර හමුදා පොලීසියේ නිලධාරීන් පිරිසක් විසින් අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදි. මෙම සිදුවීම ලංකා නිව්ස් වෙබ් අඩවිය වාර්ථා කර තිබුණේ පහත පරිදිය.<br /><br /><strong>‘‘මීට ස්වල්ප වේලාවකට ඉහතදී විපක්‍ෂයේ පොදු අපේක්‍ෂක ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා කොළඹ 07 රාජකීය මාවතේ පිහිටි සිය කාර්‍යාලයේ දේශපාලන පක්‍ෂ නායකයින් පිරිසක් සමග සාකච්ඡාවක් පවත්වමින් සිටියදී එම ස්ථානයට බලහත්කාරයෙන් කඩාවැදුණු යුද හමුදා පොලීසියේ නිලධාරීන් පිරිසක් විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති බව Lanka news web වෙත වාර්තා වේ.<br /><br />මෙම අවස්ථාවේදී ජෙනරාල්වරයා සමග විපක්‍ෂ සන්ධානයේ නායකයින්වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායක සෝමවංශ අමරසිංහ, සුනිල් හදුන්නෙත්ති, මුස්ලිම් කොංග‍්‍රස් පක්‍ෂයේ නායක රවුෆ් හකීම් සහ බස්නාහිර ජනතා පෙරමුණේ නායක මනෝ ගනේෂන් යන මහත්වරුන් සාකච්ඡාකරමින් සිටි අතර එසේ අත්අඩංගුවට ගැනීමට ජෙනරාල්වරයා සිය දැඩි විරෝධය දැක්වූ විට යුද හමුදා පොලීසියේ නිලධාරීන් ඔහුට පහරදී බිමදිගේ ඇදගෙන ගොස් වාහනයකට නංවාගත්බව සිද්ධිය සියැසින් දුටු විපක්‍ෂ සන්ධානයේ නායකයින් Lanka news web වෙත වැඩිදුරටත් අනාවරණය කර සිටියේය.’’</strong>(උපුටා ගැනීම ලංකා නිව්ස් වෙබ්)<br /><br />මේ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් වැඩි දුරටත් කරුණු දැක්වූ ලක්ෂ්මන් හුළුගල්ල මහතාගේ ප‍්‍රකාශය ලංකා ටෲත් අඩවියේ සටහන් වූයේ මේ ආකාරයට.<br /><br /><strong>අද රාත්‍රියේ අත්අඩංගුවට ගත් ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා යුද අධිකරණය හමුවට පමුණුවන බව ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ මාධ්‍ය මධ්‍යස්ථානයේ අධ්‍යක්ෂක ලක්ෂ්මන් හුළුගල්ල මහතා පවසයි. ඒ මහතා පවසන්නේ ෆොන්සේකා මහතාට යුද හමුදාපති සහ මාණ්ඩලික ප්‍රධානී තනතුරු දරන කාළය තුළ විපක්ෂය සමඟ එකතුවී රජයට විරුද්ධව සහ ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණ සිදුකළා යැයි චෝදනා එල්ලවී ඇති බවයි.<br /><br />"එබැවින් ජනරාල්වරයාගේ එම ක්‍රියා සම්බන්ධයෙන් හමුදා අධිකරණය හමුවේ සාක්කි විමසීමට බලා පොරොත්තුවන බව හුලුගල්ලේ මහතා පවසයි."(</strong>උපුටා ගැනීම ලංකා ටෲත්)<br /><br />මුලින්ම මේ මතුවී ඇති තත්වය සම්බන්ධයෙන් අඩව්වේ කණගාටුව මේ අවස්ථාවේදී ප‍්‍රකාශ කරන්නෙමු. එසේම ප‍්‍ර‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය අතුගා දමමින් ආණ්ඩුව ගෙනයන අත්තනෝමතික මර්ධන ක‍්‍රියාකලාපයන් සම්බන්ධයෙන් අපගේ දැඩි විරෝධයද මෙහිලා පළ කරන්නෙමු.<br />මේ වන විට තත්වය මේ ආකාරයේ පවතී. මින් ප‍්‍රකාශ වන පරිදි ජෙනරාල් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත්තේ හමුදා අධිකරණයක් වෙත ඉදිරිපත් කිරීමටය. නමුත් මේ සිදුවීම හරහා විද්‍යාමාන වන වත්මන් ශ‍්‍රී ලංකාවේ තත්වය ඉතාමත් ඛේදනීය එකකි. මන්ද විපක්ෂ අපේක්ෂකයෙක්ට පවත්නා බල හවුලට විරුද්ධව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදීව ඉදිරිපත් වීමට ඇති අවස්ථාව මේ හරහා අහුරන්නේ ඉතාමත් සූක්ෂමවය. මෙය සරළ තත්වයක් නොව. මන්ද රටතුළ යමෙකුට පවත්නා බල හවුලෙන් පිට මතවාදයක් දැරීමට සහ ඒ වෙනුවෙන් ක‍්‍රියාකිරීමට අයිතියක් නැති වීම යනු ඉතාමත් බැරෑරුම් තත්වයකි. ඒ අනුව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය වෙස් මුහුණක් පැළඳ ගත් ඒකාධිපතියෙක් රටට අරක් ගෙන ඇති බව ඕනෑම තොත්ත බබෙකුට වුවත් වැටහේ.<br /><br />එපමණක් නොව. මේ හරහා නොකියා කියැවෙන ඉදිරි මැතිවරණයේ තත්වයද කිසිසේත්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය නොවනු ඇත. එනම් ඉතා දූෂිත ලෙස වුවද තමන්ගේ තුනෙන් දෙකේ සිහිනයට පාර්ලිමේන්තුව දක්කාගෙන යන බව මහින්ද මේ හරහා ජනතාවට පෙන්නා ඇත. එවන් විශ්වාසයක් තමන් සතු බැවින් මහමැතිවරණයක් කටඋඩ තිබියදී වුවද මෙවන් දෙයක් බිය නැතුව කරන්නේ එබැවිනි. ඒ අනුව තම ගණන් හිලව් අනුව අනිවාර්‍ය ජයක් (ජනතා ඡන්දය නැතත් ජිල්මාට් හරහා හෝ) නියත බැවින් මේ ඔවුන් උත්සහ ගන්නේ ජෙනරාල්ව මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීම වළක්වා පාර්ලිමේන්තු ඒම වැළැක්වීමටයි. එපමණක්ද නොව, හැකිනම් ජීවිතාන්තය දක්වා සිරගත කරන්නට හැකිවේ නම් එයද මහත් පිටිවහලක් වනු ඇත.<br /><br />අප දැන් බලමු මේ හරහා උද්ගත විය හැකි තත්වයන් ගැන. සත්‍ය ලෙසම මේ සිදුවීමට රටේ බහුතර ජනතාවක් පිළිකුල් කරනු ඇත. එසේම විපක්ෂයට ලැදි ජනතාව මීට විරුද්ධව වීදි බසිනු ඇත. ජෙනරාල් සමග දිගටම සිටි පක්ෂය වන ජවිපෙ තම තරුණ ජවයද යොදා මේ වෙනුවෙන් මතවාදීව සටනක් අරඹනු ඇත. මැතිවරණය ඉතා ආසන්න බැවින් ජවිපෙ මෙය ආණ්ඩුවට පහර ගැසීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස භාවිතා කරන්නට සිතනු ඇත. නමුත් සිදුවන්නේ එය නොවේ. අනිවාර්‍යයෙන් ආණ්ඩුවේ ලැට් කටවල් ටික වන විමල්, ඩලස්, රෝහිත අබේගුණවර්ධන හා සිරිපාල සිල්වා වැනි අය ජනතාවගේ හිත්තුළට මෙම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය මැදිහත් වීම් කැරැල්ලක් ලෙස කාවද්දනු ඇත. ඒ හරහා ජවිපෙ නායකයන් සහ තරුණ තරුණියන් විශාල ප‍්‍රමාණයක් අත්අඩංගුවට ගනු ඇත. අවි ලඟ තබා ගත්තා යැයි කියා පොලීසියේ පුරුදු රාජකාරිය දිගටම කරගෙන යනු ඇත. නමුත් එය පාතාලයට කළ රාජකාරිය තරම් දරුණු නොකරනු ඇතැයි අපි අඩමානෙට මෙන් විශ්වාස කරමු. ප‍්‍රමාණය කෙසේ වුවද සිදුවීමට නියමිත දෙය මෙයයි.<br /><br />මෙවන් දෙයක් කිරීමට ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය වන්නේ ඇයි දැයි යමෙකුට අසන්නටද බැරි නැත. එම ප‍්‍රශ්ණය තවත් ටිකක් හර බර කරන්නේ නම් ඔහු අසන්නේ ‘‘මෙච්චර ජයග‍්‍රහණය පෙනි පෙනී තිබියදී මොකටද ජෙනරල්ව අත්අඩංගුවට ගන්නේ. ඔන්න 82 වගේ තිබ්බනං පිළිගන්නවත් තිබ්බා.’’ පිළිතුර ලෙස කියන්න දේවල් දෙකක් ඇත.<br /><br />‘‘ පළවෙනි එක තමයි විජයග‍්‍රහණයක අවශ්‍යතාවය. ඒ කියන්නේ තුනෙන් දෙක. ඒකට කීයටවත් යන්න බෑ කියලා පේනවා. ඒ නිසා ආණ්ඩුව එක්ක හිටියම ඡන්ද ගන්න බැරිනිසා ඩග්ලස් තනියම දාන එක ටී.එම්.වී.පී එක තනියම දාන එක වගේ දේවල් කරන්න පුළුවං. ඒත් ඇත්ත දෙය නම් ඒත් තුනෙන් දෙකට යන්න බෑ කියන එකයි. අනික ජනාධිපතිවරණයේදී තරං ඡන්ද ගානක් මේ පාර කීයටවත් හම්බෙන්නෑ. මොකද මේ පාර ඡන්දෙ ඉල්ලන්නේ කෝප් හොරු හෙජිං හොරු වසංගත සිල්වා වගේ අයනේ. ඒ නිසා ගියපාරටත් එහා ඡන්ද ජිල්මාට් එකක් දාන්න ඕනේ. මෙයාලා දැන්ම ඒකට ලෑස්ති වුණොත් ගේම ලේසි වෙන්නෑ. ඒ නිසා මේ කට්ටිය පාලනය කරන හොඳම ක‍්‍රමේ මේක. කරදරයක් වෙන ඕනේ කෙනෙක් ඇතුලට දාලා කටවල් වහලා තියන්න පුළුවං.’’<br /><br />‘‘අනික් හේතුව තමයි. ආණ්ඩුවේ මීළඟ කාල සීමාව මේක ඇදගෙන යන්න නං ජනතාවට යකෙක් පෙන්නන්න ඕනේ. අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට හුරු ප‍්‍රභාකරන්ගේ ආතතිය මත ජීවත් වෙලා. ඉතිං දැන් ප‍්‍රභාකරන් කෙනෙක් නැති නිසා මිනිස්සුන්ට ආණ්ඩුව බෝරිං වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒකට කරන්න පුළුවං හොඳම දේ තමයි දකුණේ කොල්ලො කෙල්ලො ටික අවුස්සලා උන් ටික මර මර ආණ්ඩුව ගෙනියන එක. එතකොට කොටි මැරුවා වගේ ආරක්ෂක ලේඛම්ටත් කරන්න දෙයක් තියෙනවානේ.’’<br /><br />සැබෑ තත්වය මෙයයි. සිදුවෙමින් පවතින ක‍්‍රියාවලිය ඉතාමත් දරුණු ප‍්‍රතිඵලයන් බිහිකරලිය හැකි වන්නේය. එබැවින් මේ මොහොතේ විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ සහ ආධාරකරුවන් ස්වකීය ආරක්ෂාව සලසා ගැනීම අත්‍යාවශ්‍ය කාරණයක් වන්නේය. විශේෂයෙන්ම රටේ ජනතාව හැටියට අඩව්ව ඔබෙන් ඉල්ලන්නේ රට ආපස්සට තල්ලූ කරන මේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට එරෙහි ක‍්‍රියාවලිය නැවත හැරවීමට ඔබට හැකි ආකාරයෙන් වචනයෙන් හෝ දායක වන ලෙසයි. නැතහොත් මේ ඔබේත් මගේත් අප හැමගේත් අවසානය වනු නොඅනුමානය.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-6610307778299882785?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-27936587037975611062010-02-07T13:05:00.000+05:302010-02-07T13:16:57.977+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S25vOf0imWI/AAAAAAAAAmA/meqin315wus/s1600-h/r442787_2139745.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 324px; FLOAT: left; HEIGHT: 862px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435404095133489506" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S25vOf0imWI/AAAAAAAAAmA/meqin315wus/s400/r442787_2139745.jpg" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">අතේ කරගැට හිතේ දුක්ගැට<br />පුතේ ඉවසන් රොද බඳිල්ලා.<br /><br />නෙතේ නිදිගැට සුනු විසුණුකර<br />මව් කිරෙහි සවි සිතට ගල්ලා.<br /><br />නුඹේ දරුවන් උන්ගෙ පැටවුන්<br />මරං කන්නට වරම් ඉල්ලා.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>නරුමයෙක් වටකරං එන උන්<br />උස්සලා බිම ගසාපල්ලා ...............</strong><br /><br /><br />කුසට අහරක් හිසට වහලක්<br />උරුම නැති වග වටහා ගල්ලා.<br /><br />හදට ඉකියක් නෙතට කඳුලක්<br />උරුම වන බව දැනගනිල්ලා.<br /><br />කුෂව වැහැරුණු දෑස් ගිල්වුණු<br />අතකටින් දරු පැටවු එල්ලා<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><strong>මහමගට බැස සිඟා කන්නට<br />වැටෙන්නට පෙර නැගිටපල්ලා ............</strong><br /><br /><br />තනා මන්දිර දිනා රජසැප<br />උන්ගේ දරුවන් අම්මාපල්ලා.<br /><br />ඌරු පැටවුන් සිහිකරාවී<br />බලාපල්ලා බලාපල්ලා.<br /><br />කන්න බත්පත බොන්න දියපත<br />අහිමි උඹෙ පුතු මරු ගෙනිල්ලා.<br /><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">නැගිටපල්ලා නැගිටපල්ලා නුඹලගේ කාලය ඇවිල්ලා .....................</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-2793658703797561106?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-40319206687549793582010-02-06T14:07:00.000+05:302010-02-06T14:19:13.254+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S20s3pbKVdI/AAAAAAAAAlw/i34cx3SIbBI/s1600-h/_44426530_protesters_416_afp.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 454px; DISPLAY: block; HEIGHT: 335px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435049659830261202" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S20s3pbKVdI/AAAAAAAAAlw/i34cx3SIbBI/s400/_44426530_protesters_416_afp.jpg" /></a><br /><div>ජනාධිපතිවරණය නිමවී සතියකුත් ඉක්මගොස් හමාරය. නමුත් ප‍්‍රධාන අපේක්ෂකයන් දෙදෙනා නියෝජනය කරන බල කඳවුරු දෙකම තවමත් උණුසුම්ව පවතී. ඉන් පරාජිත පිළ නියෝජනය කරන ජෙනරාල්, එජාප, ජවිපෙ, මුකො සහ ද්‍රවිඩ ජාතික සංධානය මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල දූෂිතයැයි කියමින් දිගින් දිගටම එය ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් පරාජයේ වේදනාව ඉවතලීමට උත්සහ ගනිති. ජයග‍්‍රාහී පිළ නියෝජනය කරන මහින්ද රාජපක්ෂ ප‍්‍රමුඛ වත්මන් ආණ්ඩු පාර්ශවය ජයපැන් බීමට එහා ගොස් මැතිවරණ සමයේ තමා බියගැන්වීමට උපකාර කළායැයි සිතන සියලූම දෙනාගෙන් පළිගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියකට පෙළඹී ඇත. මේ අප බැලූ බැල්මට දකින මැතිවරණයේ ජය පරාජයයි. අඩව්ව අද උත්සහ ගන්නේ මේ මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල තුළ සැඟවුණු සැබෑ ජය පරාජය නිශ්චය කර ගැනීමටයි.<br /><br />තරඟයක් යනු ජය පරාජය යන අන්තයන් දෙකම එකට රැගෙන එන සංසිද්ධියකි. එබැවින් එක් පාර්ශවයක් ජය ලබන තැන ප‍්‍රතිවාදියාට අයත් වන්නේ අවාසනාවන්ත පරාජයකි. ඒ මේ ආකාරයේ තරඟයක් දෙස පටු ඇසකින් බලන්නේකුට නිරීක්ෂණය කළ හැකි ප‍්‍රතිඵලයන් වන්නේය. (ජයග‍්‍රහණයෙන් උමතුවී ශබ්දය වැඩිවූ විමල් හා පරාජයෙන් බියවී ශබ්දය බාලවූ ලාල් කාන්ත යනු මීට ජීවමාන නිදසුන්ය.) නමුත් අඩව්වේ අප මෙය දකින්නේ මීට එහා ගිය පුළුල් අර්ථයකිනි. එනම් මේ තරඟය පැවැත්වුණේ ජෙනරාල් හා මහින්ද අතර නොව, ජනතාව හා පාලකයා අතරය. එක් වරම මෙය ඇසූ ඔබේ මුවඟට සිනහවක් මතුවූවාය කියා අප ඔබ සමග උරණ වන්නේ නැත. මන්ද මෙය තරමක් විග‍්‍රහ කර වටහාගත යුත්තක් බැවිනි.<br /><br />අප පෙර කී පරිදි මෙය ජෙනරාල් සහ මහින්ද අතර පැවති තරඟයක් වන්නේ පටු අර්ථයෙන් බලන කල්හී පමණි. එනම් පසුගිය 26 වෙනිදා පැවති ජනාධිපතිවරණය යන විචල්‍යය ස්වායත්තව ගෙන බලන කල්හීය. නමුත් එම මැතිවරණය ඉන් පෙර හා ඉන් පසු මැතිවරණ සමගත්, ශ‍්‍රී ලංකාවෙන් පිටතට ගොස් ලෝකයේ මැතිවරණ සමගත්, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය බිහිවූ දා සිට පැවැත්වී මැතිවරණ සමගත්, ග‍්‍රීකයින් අත උස්සා ඡන්දය භාවිතා කළ ඇතෑන්සයේ මැතිවරණ සමගත් එකට ගෙන නායකත්වය උදෙසා පැවැත්වූ තරඟයක් ලෙස බලන කල්හී මේ වූ කලී හුදෙක් මහින්දට හා ජෙනරාල්ට දවසක් තුළ ඉලක්කම් හරඹයකින් බෙදාගත හැක්කක් නොවන බව ඔබට වැටහෙනු ඇත. ඒ අනුව එය නොපෙනෙන අතීතයක සිට පැවත එන හා නොපෙනෙනා අනාගතයක් දක්වා සිදුවන ක‍්‍රියාවලියක එක් ඉතා කුඩා සිදුවීමක් පමණක් වේ. ඒ අනුව පුළුල් අර්ථයෙන් ගත් කළ මෙය මහින්ද හා ජෙනරාල් අතර තරඟයක් නොවන බව පැහැදිලිය. නමුත් මෙය ජනතාව හා පාලකයා අතර තරඟයක් වන්නේ කෙසේදැයි තව දුරටත් විග‍්‍රහ කරගත යුතු වන්නේය.<br /><br />වැඩවසම් යුගයට පෙර නායකයා තෝරාගත්තේ ශක්තිය උරගා බැලීමෙන්ය. වැඩවසම් යුගයේදී එය කුල ක‍්‍රමය මත පදනම්ව පාරම්පරික උරුමය තුළින් නායකත්වයට පත්වීමක් බවට පත්විය. පෙර පැවති ශක්තිය උරගා බැලීමට සාපේක්ෂව මේ ක‍්‍රමය සාමකාමී යැයි ජනතාව සිතුවද පාලකයා සිටියේ කිසිවෙකුට අතපෙවිය නොහැකි තරමේ උසකිනි. මේ අතර ආගමික සංස්ථාව මෙයට මැදිහත් වන අතර ඒ හරහා අසහාය පාලකයා ප‍්‍රශ්ණ කිරීමට හැකි තරමේ ඉඩකඩක් (ජනතාවට නැතත්)දෙවියන් වහන්සේට විවර වේ. මෙය ජනතාව හා පාලකයා අතර තරඟයේදී ජනතාව ලද ප‍්‍රථම ජයග‍්‍රහණයයි. එය සමාන කළ හැක්කේ අළුතින් ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩාවට පිවිසි රටක් දැවැන්ත කණ්ඩායමකට අභියෝගයක් වන තරමේ ළකුණු ප‍්‍රමාණයක් රැස්කිරීමටය. ඒ තුළ ජයග‍්‍රහණය කළේ නැතත් ප‍්‍රබලයා තැතිගැන්මකට ලක්වේ. මෙසේ ජයග‍්‍රහණයේ සුවඳ දැනගත් ජනතාව ආඥදායකත්වයේ පීඩනය දරාගත නොහැකිව ප‍්‍රංශයේ ලූවී රජු හා රුසියාව සාර් රජු වැන්නන් අමුඅමුවේ මරාදමා සෙවූ නිදහසේ ප‍්‍රතිඵලය වූයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයයි. එනම් සමස්ථ ජනතාව පිළිබඳවම තනි පුද්ගලයෙක් තීරණ ගන්නවා වෙනුවට බහුතරයේ කැමැත්ත මත ක‍්‍රියාකිරීම යන්නයි. අද වන විට මෙම න්‍යායික සිද්ධාන්තය විවිධ වූ ප‍්‍රමාණයන්ගෙන් ප‍්‍රායෝගිකත්වයට නැගෙන පාලනයන් ලොව පුරා පවතී.<br /><br />ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ ජනතාව හා පාලකයා අතර තරඟයේ විවිධ අවධි වලදී ජනතාව ලද ජයග‍්‍රහණ හරහා අද ලොව පවතින ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය බිහිව ඇති බවයි. එසේම ඒ හරහා නොකියා කියැවෙන දෙය වන්නේ අනාගතයේදී ජනතාව දිනාගන්නා දේවල් හරහා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ඉතිහාසයට එක්කරමින් දියුණු පාලන ක‍්‍රමයක් සොයාගන්නා බවයි. තත්වය එසේ නම් අප දැන් ශ‍්‍රී ලංකාව දෙසට හැරී බලමු. චීනය වෙනිසියුලාවෙ මෙන් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී හමකින් වැසුණු ඒකාධිපතියෙක් නැතත් ශ‍්‍රී ලංකාවත් සුදු හුණු ගෑ කළු බළලෙක් බව අමතක නොකළ යුතුය. මන්ද 1978 ව්‍යවස්ථාව යනු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය මුහුණුවරක් ගත් ඒකාධිපති ආඥදායකත්වයක් ගැබ්වූ විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමයේ ත‍්‍රිපිටකයයි. 1977 දී ජේ.ආර් ලද 5/6ක නාහෙට නාහන බලයේ නාමයෙන් බිහිවූ 78 ව්‍යවස්ථාව ඒකාධිපතියෙක් බිහිකළද අඩව්වේ අප දක්නා පරිදි ඒ තුළද ජනතාව පරාජය වී නැත. මන්ද එතෙක් ජනතාවට හිමි නොවූ මූලික අයිතිවාසිකම් හා උපරිමාධිකරණයේ ආරක්ෂාව ඒ තුළින් ජනතාවට දායාද විය. නමුත් මෙය ඒකාධිපති ව්‍යවස්ථාවක් යැයි කීම අප කිසිසේත්ම බැහැර කරන්නේ නැත. එබැවින් ජනතාව දැන් ඉතිං මොනවා කරන්නද කියා සිටියේ නම් අද වන විට ශ‍්‍රී ලංකාවේද ජුලියස් සීසර් වැන්නෙක් රාජ්‍යය විචාරනු ඇත. නමුත් එයට ඉඩ නොතබා අවධියෙන් සිටි ජනතාව මධ්‍යගත පාලනයක් සහිත ඒකාධිපති ව්‍යවස්ථාවේ අනවශ්‍ය බලතල දියකර හැරීමට තරම් ධෛර්‍යවන්ත වූහ. ඒ අනුව 1987 ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම ප‍්‍රකාරව 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් 2001 දී ගෙනා කොමිෂන් සභා සහිත 17 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් ජනතා ජයග‍්‍රහණයන් විය. මේ තුළින් වරම් ලද ඒකාධිපතියෙක් බිහිවීම වලක්වා ඊට එරෙහිව නැගී සිටීමට සදාචාරාත්මක වූත් නීත්‍යානුකූල වූත් අයිතිය ජනතාව වෙත පවරා ගන්නා ලදි. අප මෙහිදී සිහියට ගත යුතු වැදගත්ම කරුණ වන්නේ මෙය මැතිවරණයක් තුළින් නොව ජනතාවගේ සක‍්‍රීය මැදිහත්වීම තුළින් ලබාගත් ජයග‍්‍රහණ වන බවයි.<br /><br />අප දැන් විමසා බලමු මෙවර මැතිවරණය තුළින් ජනතාව ජය ලැබුවේ කෙසේද කියා. සැබෑවටම මෙවර මැතිවරණ වේදිකාවේදී ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, මාධ්‍ය නිදහස, 17 හා 13, දූෂණය - වංචාව වැනි මාතෘකා බඩුමිල, ජීවන වියදම සමග කරට කර නැගී සිටියේය. එය ශ‍්‍රී ලංකාවේ ජනතාව ලද දැවැන්ත ජයග‍්‍රහණයකි. මන්ද තහඩු, උළු, පොත්පත්, බෙදා ඡන්දය ලබාගැනීමට පෙළඹුණු දේශපාලනඥයන් මේ තත්වයට වෙනස් කරගැනීමට හැකිව ඇත්තේ ජනතාවයට. එබැවින් බත් පැකට් එකට හා අරක්කු කාලට ඡන්දය කළ කාලය අවසන් වන ළකුණු පහළ වී ඇත. අනෙක් අතට ප‍්‍රභාකරන්ට පින්සිද්ධ වෙන්න මැතිවරණ දිනූ කාලයත් අවසන්ව ඇත. මේ සියල්ල මෙවර ජනාධිපතිවරණය හරහා ජනතාව ලද ජයග‍්‍රහණයන් ලෙස දැක්විය හැකිය. නමුත් විශේෂ අවධානයක් යොමු නොකර බැරි කාරණයක්ද තිබේ. එනම් මැතිවරණයෙන් පසු ආණ්ඩු පාර්ශවය ගෙන යන දැවැන්ත මර්ධනකාරී ක‍්‍රියාපිළිවෙලයි. මැතිවරණයත් තුළ මාධ්‍ය නිදහස ගැන කතා කළ මහින්ද රාජපක්ෂ ප‍්‍රගීත්ගේ අතුරුදහන්වීම ගැන හෝ චන්දනගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන කතා නොකරයි. යුධ ජයග‍්‍රහණයත් සමග දේවත්වයේලා සැලකූ හමුදා නිලධාරීන් 14 ක් අනිවාර්‍ය විශ‍්‍රාම යැවීම හා නිලධාරීන් 40ක් ස්ථාන මාරුකිරීම් ගැන හා හූවක් වත් නැත. ලංකා පත්තරයට සීල් තැබීම, ලංකා ඊ නිව්ස් හා ලංකා ටෲත් පුවත් අඩවි වසා දැමීම ගැන දන්නා බවක්වත් පෙන්නන්නේ නැත. විපක්ෂ අපේක්ෂකයාගේ ආරක්ෂාව මුළුමනින්ම ඉවත් කරන්නේ ප‍්‍රභාකරන් මරා රට බේරාගත් හමුදාපතිවරයා යන්න නොදන්නා ලෙසය. කරූ ජයසූරිය හා චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායකගේ ආරක්ෂාව බින්දුවට දමන්නේ උන්ව මොකට ආරක්ෂා කරනවාද සිතාය. අනෙක් අතට ජැක්සන් ඇන්තනී රූපවාහිනියටත් රේණුකා චිත‍්‍රපට සංස්ථාවටත් සභාපතිවරුන් වී පත්වීමට නියමිතය. තවත් සංස්ථා සභාපතිවරු විශාල ප‍්‍රමාණයක් ඉල්ලා අස්වීමට සලස්වා ඇත. ඒවායින් පුද ලැබීමට මාලනී ෆොන්සේකා, ශ‍්‍රියන්ත මෙන්ඩිස් වැන්නන් සූදානම්ව සිටිති. මේ මොහොත වන විට රටේ උද්ගතව ඇති තත්වය මෙයයි.<br /><br />දැන් අප බැලිය යුත්තේ මෙවන් ප‍්‍රතිඵල බිහිකළ මෙම මැතිවරණය ජනතාවට ජයක් ලබා දුන්නාද කියාය. සත්‍යය තත්වය නම් මෙහිදී ජනතාව පරාජය වී ඇත යන්නයි. මන්ද ජනතාව ජය ලැබුවේ නම් ඉහත ආකාරයේ ආඥදායකත්වයක් නැවතත් ඇතිවිය නොහැකිය. එනිසා දැන් ජනතාව තේරුම් ගත යුතු දෙය වන්නේ ග‍්‍රීක යුගයේ සිට මුතුන් මිත්තන් ජයලබා ගනිමින් තමන් වෙත උරුම කරදුන් ජනතාවාදී දේශපාලනයට මෙවර මරු පහරක් එල්ල වූයේය යන්නයි. නමුත් එසේයැයි කියා දෑත් හිස මත බැඳ 2015 වන තුරු බලා සිටිය යුතු නැත. සැබෑ පුරවැසියා යනු පාලකයන්ගේ ක‍්‍රියාකලාපය නිතර ප‍්‍රශ්ණ කරමින් රාජ්‍යය නිවැරදි මගකට ගන්නාය. ඒ සඳහා ඔහුට යුතුකමක් නොව වගකීමක් පවතින්නේය. එනිසා සමස්ථ ජනතාවටම (මහින්දට ඡන්දය දුන් ජනතාවට පවා) අඩව්ව මේ ආරාධනා කරන්නේ අපේ අයිතීන් වෙනුවෙන් කතා කරන්න, පෙරට එන්න, නැගී සිටින්න, බිය නොවන්න කියාය. මිනිසුනේ <strong><span style="font-size:130%;">‘‘නැගිටපල්ලා නැගිටපල්ලා උඹලගේ කාලය ඇවිල්ලා’’ </span></strong></div><div><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div><strong><span style="font-size:130%;">.</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-4031920668754979358?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-9686400849688783902010-01-27T21:14:00.000+05:302010-01-27T21:26:27.738+05:30අඩව්ව විසින් මේ මොහොතේ විශේෂ ප‍්‍රකාශයක් කළ යුතුව පවතී. ඒ අනුව සියළුම බ්ලොග් කියවන්නන් සහ ලියන්නන් අමතා ඉතා වගකීමෙන් මේ ප‍්‍රකාශයක කරන්නෙමු.<br /><br />අඩව්ව යනු පැහැදිලිවම වෙනසක් වෙනුවෙක් පෙනී සිටි සහ තම අදහස් පල කළ අඩවියකි. අප අඩව්ව මේ මග ගෙනයෑමට තීරණය කළේ රටේ සිදුවුණ සිදුවීම් සහ නිශ්චිතවූත්, භයානකවූත් අනාගත සැලසුම් වලින් ජනතාව බේරාගැනීමටය. එසේ සිතීමට ප‍්‍රමාණවත් සිදුවීම් ගණනාවක් සහ අඳුරු සෙවනැලි ගණනාවක් මතුවෙමින් පැවතිණි. එම තත්වයන් ප‍්‍රශ්ණ කළ පුද්ගලයන් අධම ලෙස නිහඬ කරන්නට තරම් මෙම බල හවුල අත්තනෝමතිකව නැගිටිමින් සිටියේය. මේ තත්වයන් ඇසෙන පෙනෙන අඩව්වේ අප තව තවත් (අතිබහුතර ශ‍්‍රී ලාංකීය බුද්ධිමතුන් මෙන්) නිහඬව සිටීම හරහා අප වෙත ඉබේ තල්ලූවන න්‍යායාත්මක හා සදාචාරාත්මක වගකීම පැහැර හැරීමකැයි අපගේ හදවත් පුන පුනා කියා සිටියහ. එබැවින් පටු ලාභ ප‍්‍රයෝජන අපේක්ෂාවෙන් කාලෝ ෆොන්සේකාගේ සිට මාලනී ෆොන්සේකා දක්වා විවිධ පුද්ගලයන් තම මතවාදයන්, වටිනාකම්, විශ්වාසයන්, බලාපොරොත්තු ආදී සියලූ දේවල් මහින්ද රාජපක්ෂගේ දෙපා මුල තබා වැඳ වැටෙන කල අඩව්වේ අප උඩුගං බලා පිහිනීම ආරම්භ කළෙමු.<br /><br />අප අපේ පිහිනීම ආරම්භ කළේ කරුණා අම්මාන් දේශපේ‍්‍රමියෙක් වූ දිනයේය. කරුණා අම්මාන් දේශපේ‍්‍රමියෙක් වන්නේ නම් අරංතලාවේදී ඝාතනයට ලක්වූ සිංහලවූද බෞද්ධවූද භික්ෂූන්වහන්සේලා සහ අලිමංකඩ මුලතිව් බංකර් තුළ මියගිය ජාතියේ මුර දේවතාවන් දේශද්‍රෝහීන් වන්නේදැයි අඩව්ව ප‍්‍රශ්ණ කර සිටියේ පාලකයන්ගෙන් සහ පාලිතයන්ගෙනි. එතැන් පටන් යුධ වංචාවන්, ජනතාව මුලා කිරීම්, වැඩවසම් රාජ්‍යත්වය, නීතියේ වල්වැදීම, ඇමතිවරුන්ගේ විගඩම්, රාජපක්ෂ වරුන්ගේ ¥ෂණ හා මාධ්‍යය මර්ධනය ආදී අවස්ථාවලදී අප කටවල් පියාගෙන නොසිටියෙමු. එහිදී අවධිකළ අපේ හඬ පක්ෂපාතීවූවා යැයි යමෙකු තර්ක කළ හොත් අප එයට එකඟ වන්නෙමු. මන්ද යත් එය අපේ අරමුණ කරා යෑමේ අවශ්‍යතාවය මත ගත් තීරණයක් බැවිනි.<br /><br />ඉන්පසු හදිසියේ ඇති වූ මැතිවරණය තුළදී අප පවත්නා බල හවුලට දැඩිව පහර ගැසූ අතර සාක්ෂි සහිතව කරුණු දක්වා සිටියෙමු. එහිදී අප කිසිවක් හිතේ හිරකරගෙන නොසිටීමට වගබලා ගත්තේ ලසන්ත හෝ පෝද්දල මෙන් අවධානමට ලක්වීමට නොවුනත් 26වෙනි දින හවස ටැබූ වැන්නන් ප‍්‍රසිද්ධියේ නිරුවත් කළ ආකාරයේ අනියත බියගුළුකමක් නැති නිසාවෙනි. එ අනුව අප අඩව්ව අඩෙවියේ කිසිම පළ කිරීමක් ඉවත් කළේ හෝ සඟවා තැබූයේ නැත. අප එදා ලියූ දේ අදටද ඔබට දැකගත හැකිය. ඒ මන්ද යත් අප කළ කී සෑම දෙයකම වගකීම අප පෞද්ගලිකවම දරණ බැවිනි. එය පත්වන පාලකයා දෙස බලා ලිපි සැඟවීමට තරම් ප‍්‍රාථමික දෙයක් නොවන බව අප මේ මොහොතේද ඔබ ඉදිරියේ පවසා සිටිමු.<br /><br />තවත් අඩවි කීපයක් තමන්ගේ අවසන් ලිපි සටහන් තබා බ්ලොග්කරණයෙන් සමුගන්නා බවක් පවසා ඇත. නමුත් ඔවුන් මෙසේ උත්සාහය අතහැර දමන්නේ ඇයි දැයි අපට නොවැටහේ. ඔවුන්ගේ බ්ලොග්කරණයේ අභිලාෂය ඉටුවූ බවක් පෙනෙන්නට නැති කොට මෙසේ සටන අතහැර දමන්නේ මන්දැයි අප ඉදිරියේ ප‍්‍රශ්ණාර්ථයක් ඉතිරි කරයි. තත්වය කෙසේ වූවද අඩව්ව මේ මොහොතේ වගකීමෙන් කියන්නේ අප ඇරඹූ උඩුගං බලා පිහිනීම කිසිසේත්ම අත්නොහරිමු. මන්ද අප මේ කර්තව්‍යය කරන්නේ සමස්ථ ශ‍්‍රී ලාංකීය ජාතිය වෙනුවෙනි. ඉදින් මෙවර එය සාක්ෂාත් කරගත නොහී අපේ උඩුගං බලා පිහිනීමට බාධා කරමින් සැඩ පහරක් ආ නමුත් ඉන් තරමක් වෙහෙසට පත්වූ හා සිත්තැවුලෙන් වුවද අප නැවතත් අත්පා ගසමින් ගමනට සැරසෙන්නෙමු.<br /><br /><strong>ගැටුමක් ඇති වීම සාමාන්‍ය දෙයකි. මේ මොහොතේ අපේ අභිලාෂයන් සහ යථාර්තය අතර ගැටුමක් ඇති වී ඇත. ඒ හරහා අපේ බලාපොරොත්තු යථාර්තය තුළ බොඳව ඇත. මේ ගැටුම හරහා ඇතිවන සිත්තැවුල හා පශ්චාත්තාපය යනු ගැටුමේ නිශ්පාදනයන් වන්නේය. මේ චෛතසික තත්වයන් වූ කලී අන් කිසිවක් නොව ශක්තියයි. මේ ශක්තිය විවිධ පුද්ගලයන් විවිධ ලෙස භාවිතා කරති. සමහරෙක් මෙය ඍණාත්තමකව ගෙන තමන් කෙරෙහි වෛර්‍යයක් ඇති කරගෙන මේ ශක්තීන් තමන් වෙතට මුදා හරියි. ඔවුන් කරගන්නේ තමන්ට අකටයුත්තකි. තවත් අයෙක් මෙය රටේ ජනතාව කෙරෙහි වෛරී සිතුවිල්ලෙන් ජනතාව වෙත මුදාහරියි. ඒ අරහා ඔවුන් තවදුරටත් මෙහෙම හරක් ටිකකට මොකට දේශනා තියනවාද සිතා මේ සත්කාර්‍යය ප‍්‍රතික්ෂේප කරති. ඔවුන් කරන්නේ ජනතාවට අකටයුත්තකි. අඩව්වේ අප සිතන පරිදි නම් මේ දෙකම සාධනීය නොවේ. මන්ද මේ ගැටුම හරහා උපන් ශක්තිය මේ අවස්ථා දෙකේදීම ඍණාත්මකව භාවිතා වී ඇත. ඒ නිසා අඩව්ව සිතන්නේ මෙම ශක්තිය අප ධනාත්මකව යොදා ගෙන එය ශක්ති ප‍්‍රභවයක් ලෙස භාවිතා කළ යුතුය කියාය. සැබෑ ගැටුම් විපරිවර්ථන ක‍්‍රියාවලිය එයයි. එය නව ගමනකට මග පාදයි. එය අපටත්, ජනතාවටත් අප දෙපාර්ශවයටමත් කළ හැකි හොඳම කාර්‍යය වන්නේය. </strong><br /><br />මැතිවරණ ප‍්‍රතිපල පිළිබඳව අපගේ ආකල්පය වන්නේ මෙය ඉතාමත් සාමකාමී මැතිවරණයක් යන්නයි. නමුත් අප උපරිම මට්ටමේදී උත්සහ ගත් වෙනස හෝ අවම මට්ටමේදී උත්සහ ගත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය පාලකයෙක් බිහිකරගැනීම යන කරුණු ද්විත්වයම දෑස් ඉදිරිපිට බොඳවී හමාරය. ඒ අනුව අපේ රටට දැන් වරම් ලද ඒකාධිපතියෙක් පත්වී හමාරය. එහි කරුමය අනාගතයේදී අපට දැකගත හැකි වන්නේය. එය මෙහිදී විස්තර නොකෙරෙන්නේ විග‍්‍රහාත්කව වෙනමම ලිපියක් ලෙස පල කිරීමට අපේක්ෂා කරන බැවිනි.<br />මේ වූකලී ශෝකාලාපයක් නොවේ. මේ අප හිත් තුළ බුර බුරා නැගෙන වේදනාවයි. එසේම මේ වෙනස වන තුරුම ඒ වෙනුවෙන් ක‍්‍රියාකිරීමට අප මෙහෙයවන ශක්තියයි. එබැවින් අප පරාජයක් ලෙස මෙය කිසිසේත්ම විග‍්‍රහ නොකරන්නෙමු. මන්ද යත් මේ අපේ අනාගත ක‍්‍රියාකාරීත්වගේ ගාමක බලවේගය තනා දෙන ශක්ති ප‍්‍රභවය වන නිසාය. මේ අනුව විවිධ අඩවි විවිධාකාර තීරණයන් ගන්නා මේ තීරණාත්මක මොහොතේ අඩව්ව ගන්නා වෙනස වන්නේ ෆස්ට් එකට දමා ගමන වේගවත් කිරීමයි.ඒ අනුව ඔබට ඊයේ මෙන්ම හෙටටත් අඩව්ව ඉතුරු වන බව සතුටින් ප‍්‍රකාශ කරන්නෙමු. එසේම එදාටත් වඩා හෙට අප මතවාදීමය අතින් තව තවත් ශක්තිමත් වෙමින් මනෝමය නොවූ අපේ (ජනතාව වෙනුවෙන් කරන) අරගලයේ යථාර්තවාදී රූපය දැකීමට ක‍්‍රියාකරන්නෙමු. කාලයේ වැලිතලාවට කිසිදා යට නොවන මැරකම හා අවනීතිය හරහා උදුරාගන්නට තැත් කරන ඔබේත් මගේත් පපුකැනැත්ත තරම් වටිනා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රීය හෙට දවස වෙනුවෙන් අද දවස කැප කරන්නට සූදානම් බව මෙහිලා සටහන් කර තබන්නේ හද පිරි සන්තෝෂයකින් හා ආඩම්බරයකිනි.<br /><br /><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 374px; DISPLAY: block; HEIGHT: 355px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431448588324779506" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S2BhtsrlNfI/AAAAAAAAAlo/URTrLv2C5Sk/s400/090313_responsibility.jpg" /><br /><br /><br /><br />විශේෂ දැනුම් දීමයි.<br />මැතිවරණය සම්බන්ධ අපගේ අදහස් දැක්වීම් හා ස්ථාවරයන් පිළිබඳව ඔබට ප‍්‍රශ්ණ කිරීමට ඇති අයිතියට අපි අවස්ථාව සලසා දෙමු. ඔබගේ චෝදනා හෝ අදහස් මෙහි පළ කරන්න. ඉදිරි ලිපයේදී අප හැකි ඉක්මනින් ඔබේ ප‍්‍රශ්ණ වලට පිළිතුරු දෙන්නෙමු. අඩව්ව කිසිදා ඔබව මුලා නොකරන බවත් අප කළ කී සියලූ දේ සම්බන්ධව සම්පූර්ණ වගකීම ගන්නා බවත් කරුණාවෙන් සලකන්න.<br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-968640084968878390?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-58458060490275985992010-01-26T23:31:00.000+05:302010-01-26T23:38:14.086+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S18va_LTJHI/AAAAAAAAAlg/LEnxWw5lgsM/s1600-h/z_p06-Wimal1.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 217px; DISPLAY: block; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431111816314037362" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S18va_LTJHI/AAAAAAAAAlg/LEnxWw5lgsM/s400/z_p06-Wimal1.jpg" /></a><br />ජෙනරාල්ට ඡන්දහිමි නාමලේඛණයේ නම නොතිබීම හරහා ඔහුට රටේ ජනාධිපති වීමට හැකියාවක් නැතැයි විමල් වීරවංශ විසින් අද සැන්දෑවේ මාධ්‍යය අමතා විශේෂ ප‍්‍රකාශයක් කළේය. නමුත් සත්‍යය ඊට සුළු මොහොතකට පසු පහදා දුන්නේ හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන් ද සිල්වා මහතාය. එම පැහැදිලි කිරීමට අනුව ජනාධිපතිවරණයට අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීමට සහ ජනාධිපති ලෙස පත්වීමට ඇති මූලිකම සුදුසුකම් දෙකකි.<br /><br />1. ශ‍්‍රී ලාංකික පුරවැසියෙකු වීම.<br />2. වයස අවුරුදු 35 ඉක්මවා තිබීම.<br /><br />නමුත් විමල් වීරවංශට අයත් වන ව්‍යවස්ථාවේ එය වෙනස් තත්වයක් ගනී. ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ එ් සඳහා ඇති එකම සුදුසු කම වන්නේ ඡන්දහිමියෙක් විසින් සැපිරිය යුතු සියලූ සුදුසුකම් සපුරාතිබිය යුතු බවයි. එහිදී ඔහු කියන්නේ ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයෙකු වීම අත්‍යාවශ්‍ය බවයි.<br /><br />නමුත් ඊට සුළු මොහොතකට පසු මාධ්‍ය වෙත නිවේදනයක් නිකුත් කළ මැතිවරණ කොමසාරිස් මේ තත්වය නිරාකරණය කරදෙයි. ඔහුගේ ප‍්‍රකාශයට අනුව ලියාපදිංචි ඡන්දදායකයෙකු වීම අත්‍යාවශ්‍ය නොවන බව කියැවේ. එසේ මැතිවරණ කොමසාරිස් මෙයට ඉක්මනින්ම මැදිහත්වීමට හේතුව වූයේ මේ හරහා එතුමා විසින් භාරගෙන මැතිවරණයට යොමු කළ ජෙනරාල්ගේ අයදුම් පත ගැන මේ හරහා ප‍්‍රශ්ණ කෙරෙන බැවිනි. එ් අනුව අතේ පත්තුවන බොරුව කී විමල් වීරවංශගේ විනාඩි පහළොවේ බොරුව මැතිවරණය සම්බන්ධ සියලූ බලතල සහිත කොමසාරිස් වරයාම අවලංගු කර දමන ලදි.<br /><br />නමුත් මෙම සිද්ධිය පිටුපස ඇති සිනහ උපදවන කාරණය වන්නේ ජෙනරාල්ගේ ලියාපදිංචි වීම ගැන ප‍්‍රශ්ණ කරන විමල් වීරවංශ යනුද මෙවර මැතිවරණයේදී ඡන්දය භාවිත කිරීමේ අවස්ථාවක් නැති පුද්ගලයෙකු වීමයි. විමල් වීරවංශ කී පරිදි ජෙනරාල් විසින් කර ඇත්තේ මෙලොව කිසිම අපේක්ෂකයෙක් නොකළ බොරුවක් බවයි. නමුත් එසේ කී විමල් තවමත් තමන්ගේ ඡන්දදාවයක් නොමැති වීම ගැන හෝ තමන් මාධ්‍යයන්ට පේන්නට බොරුවට ඡන්ද පොළක් වෙත ගොස් පැමිණි බවවත් තාමත් මාධ්‍යය වෙත නොකීම සැබෑ දේශපේ‍්‍රමීත්වයදැයි අපට ප‍්‍රශ්ණයක් මතුවේ.<br /><br /><br /><strong>විමල්ගේ විහිළුව පිළිබඳව ලංකා ටෲත් වෙබ් අඩෙවියේ පහත පරිදි දැක්වා ඇත.</strong><br /><br />//නමුත් වාර්තා වන අන්දමට විමල් වීරවංශ විසින් මෙවර ජනාධිපතිවරණයට අදාලව පිට්ටුගලදී ඡන්දය ප්‍රකාශ කර නැත. හේතුව ලෙස වාර්තා වන්නේ විමල් වීරවංශටද මෙවර ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අවස්ථාව අහිමිවීමයි. පසුගිය දිනක පිට්ටුගල ග්‍රාම නිලධාරීවරයා හමුවී ඇති විමල් වීරවංශ තමාගේ ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අවස්ථාව වෙනත් ඡන්ද මධ්‍යස්ථානයකට මාරු කර ගෙන ලෙස ඉල්ලා ඇත.<br /><br />ඒ අවස්ථාවේදී අදාල ග්‍රාම නිලධාරීවරයා ඡන්ද නාම ලේඛණය පරීක්ෂා කොට පවසා ඇත්තේ විමල් වීරවංශට මෙවර ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමේ අවස්ථාව නොමැති බවයි. අද අචල සුරංග ජාගොඩ සමඟ ඡන්ද මධ්‍යස්ථානයට පැමිණි විමල් වීරවංශ එහි නිලධාරීන් සමඟ කතාබහේ යෙදී රාජ්‍ය මාධ්‍ය වෙත ප්‍රකාශයක්ද නිකුත් කළේය. නමුත් ඡන්දය භාවිත නොකළේය.<br /><br /><br />එහෙත් ජෙනරාල් සරත් ‍ෆොන්සේකා මහතාගේ නම ඡන්ද හිමි නාමලේඛණයේ ලියාපදිංචිවී නැති බව පවසමින්, ඔහුට ලංකාවේ පුරවැසිභාවය නොමැති බව රාජ්‍ය මාධ්‍ය හමුවේ පැවසුවේද තමන්‍ටද ඡන්ද අයිතිය නැති විමල් වීරවංශය. මේ පිළිබඳව අප සමඟ අදහස් දැක්වූ නීති විශාරදයෙකු පෙන්වා දුන්නේ අනුන්ගේ ඡන්ද අයිතිය ගැන කතා කරන්නේ තමන්ටත් ඡන්ද අයිතිය නොමැති බවවත් නොදන්නා අයෙකු බවයි.//<br /><br /><br /><strong>නිවුස් වෙබ් හී මෙය දක්වා ඇත්තේ මේ ආකාරයටය.</strong><br /><br />//ජාතික නිදහස් පෙරමුණේ විමල් වීරවංශ මෙවර ජනාධිපතිවරණයට අදාලව ඡන්දය පාවිච්චි කර නොමැති බව වාර්තා වේ. පසුගිය කාලයේදී විමල් වීරවංශට පංචිකාවත්ත ප‍්‍රදේශයේ ඡන්දය ලියාපදිංචිව තිබූ අතර, පසුව කඩුවෙල, තලාහේන, පිට්ටුගල ඡන්දය ලියාපදිංචිව සිටියේය.<br /><br />නමුත් වාර්තා වන අන්දමට විමල් වීරවංශ විසින් මෙවර ජනාධිපතිවරණයට අදාලව පිට්ටුගලදී ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කර නැත. හේතුව ලෙස වාර්තා වන්නේ විමල් වීරවංශටද මෙවර ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කිරීමේ අවස්ථාව අහිමිවීමයි. පසුගිය දිනක පිට්ටුගල ග‍්‍රාම නිලධාරීවරයා හමුවී ඇති විමල් වීරවංශ තමාගේ<br /><br />ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කිරීමේ අවස්ථාව වෙනත් ඡන්ද මධ්‍යස්ථානයකට මාරු කර ගෙන ලෙස දක්වමිනි.<br /><br />ඒ අවස්ථාවේදී අදාල ග‍්‍රාම නිලධාරීවරයා ඡන්ද නාම ලේඛණය පරීක්ෂා කොට පවසා ඇත්තේ විමල් වීරවංශට මෙවර ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමේ අවස්ථාව නොමැති බවයි. පසුව අද අචල සුරංග ජාගොඩ සමඟ ඡන්ද මධ්‍යස්ථානයට පැමිණි විමල් වීරවංශ එහි නිලධාරීන් සමඟ කතාබහේ යෙදී රාජ්‍ය මාධ්‍ය වෙත ප‍්‍රකාශයක්ද නිකුත් කළේය.<br /><br />නමුත් ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතාට ඡන්ද නාමලේඛණයේ නම ලියාපදිංචි නැති බව ප‍්‍රයෝජනයට ගෙන ඔහුට ලංකාවේ පුරවැසිභාවය නොමැති බව රාජ්‍ය මාධ්‍ය හමුවේ විමල් වීරවංශ පැවසූ අතර, ජනතාව පවසන්නේ අනුන්ගේ ඡන්ද අයිතිය ගැන කතා කරන්නේ තමන්ටත් ඡන්ද අයිතිය නොමැති බව පවා නොදන්නා අයෙකු බවයි.//<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-5845806049027598599?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-60822663709108507392010-01-26T16:28:00.000+05:302010-01-26T18:24:39.457+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S17l9Tz_qzI/AAAAAAAAAlY/NZk8s1CM9tg/s1600-h/2w3ajdc.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 500px; DISPLAY: block; HEIGHT: 506px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431031042108533554" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S17l9Tz_qzI/AAAAAAAAAlY/NZk8s1CM9tg/s400/2w3ajdc.gif" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S17L2EcdaDI/AAAAAAAAAlQ/xyh1eTLNA8s/s1600-h/LGSF1016.jpg"></a><br />අද දහවල් වන තුරුත් විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂක ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කර නැතැයි යන්න මාධ්‍යය හරහා කියැවුණි. ඒ අනුව අනෙකුත් අපේක්ෂකයන් හා මැති ඇමතිවරුන් ඡන්දය ප‍්‍රකාශ කරන ආකාරයන් දැකගත හැකි වුවද සරත් ෆොන්සේකා ඡන්ද පොළට එනතුරු රැකසිටි මාධ්‍ය වේදීන්ට හැරී එන්නට සිදුවිය. ඒ මන්ද යත් එතුමාගේ නම 2008 ඡන්දහිමි නාමලේඛණයේ නොවූ බැවිනි. එනිසා ඡන්ද පොළ වෙත නොගිය ජෙනරාල්වරයා ඡන්ද කටයුතු සාමකාමීව අවසන් වනතුරු සිට තම ප‍්‍රකාශය නිකුත් කළේය. ඒ අනුව තමන්ගේ ඡන්ද අයදුම් පත ඉදිරිපත් කළද ඡන්ද හිමි නාමලේඛණයේ නම නොතිබූ බව එතුමා කියා සිටියේය.<br /><br />නමුත් මෙම තත්වය මේ වන විට කෙටිපණිඩුට හා රාජ්‍ය මාධ්‍යය යොදාගනිමින් වැරදි විදිහට අර්ථකතනය කරන ආණ්ඩුවේ නින්දිත ක‍්‍රියාව ගැන පළමුවෙන්ම පිළිතුරු දිය යුතුය. ආණ්ඩුව කියන ආකාරයට එතුමාට ජනාධිපති වීමට බැරිය. නමුත් ජනාධිපතිවරණයට ඉල්ලීම සහ ඡන්ද හිමි නාමලේඛණයට නම ඇතුලත් කිරීම යන්න ක‍්‍රියාවලි දෙකකි. ඒ අනුව එතුමාට මෙවර ඡන්දය නැතත් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට බාධාවක් නොවිණි. ඒ අනුව පසුගිය මාසයේ එතුමා විසින් ඉදිරිපත් කළ අයදුම් පත මැතිවරණ කොමසාරිස් වරයා භාරගනියි. එයින්ම පැහැදිලි වන්නේ ජනාධිපතිවීමට එතුමා සතු නීත්‍යානුකූලභාවයයි. ඒ අනුව මේ වන විට රටපුරා සීඝයෙන් පැතිර යමින් තිබෙන ආණ්ඩුවේ අමනෝඥ පණිවුඩය බොරුවක් බව අඩව්ව කියා සිටියි.<br /><br />ඒ සමගම පැණ නගින ගැටළුව වන්නේ ජෙනරාල් මේ බව කලින් නොකීවේ ඇයි යන්නයි. එයට සාධාරණ හේතු තිබේ. ආණ්ඩුවේ පාර්ශවයෙන් ඔහු කෙරෙහි ගෙනා අභූත චෝදනා හමුවේ මෙවන් අදහසක් ආරංචි වූයේ නම් ඔවුන් නිසැකවම මෙය හොඳ මඩක් ලෙස භාවිතා කිරීමත් ගම් බද ජනතාව වෙත වැරදි මතයක් පැතිරවීමටද ඉඩ තිබිණ. එනිසා නීත්‍යානුකූලත්වය තුළ කිසිඳු ප‍්‍රශ්ණයක් නැති මේ තත්වය හෙළි නොකිරීම සාධාරණයැයි කිය හැකිය.<br /><br />නමුත් අඩව්ව ඔබට පොරොන්දු වූ පරිදි කාවවත් සුද්ද නොකර මේ තුළ ඇති වැරැද්දද මෙසේම දකිමු. එනම් රටේ අනාගත නායකයා නායකත්වයට ඒමටත් පෙර ජනතාව රැවටීමට කටයුතු කිරීමේ ඛේදනීය තත්වයයි. (අප ජෙනරාල්ට විරුද්ධ වන පළමු අවස්ථාව මෙය වන අතර ඉදිරියේදී ජනාධිපති පදවි ලදහොත් ඔහුගේ පාර්ශයේ නොඇලී ජනතාව නියෝජනය කරන තැන සිටීමට අඩව්ව කටයුතු කරනු ඇත.) මන්ද ඔහු මෙය නාමයෝජනා භාරදෙන අවස්ථාවේ ප‍්‍රකාශ කර සිටියේ නම් එතැනදී එය විසඳෙන අතර ඒ හරහා ආණ්ඩුව මේ ගෙනයන ප‍්‍රචාරයේ පදනම් බිඳ දමන්නට හැකියාව තිබුණි. නමුත් එය නොකළ නිසා අඩව්ව තම අප‍්‍රසාදය ජෙනරාල් වෙත පළ කරන්නේ තමන් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබූ ජනතාවගෙන් මෙවැන්නක් වසං කර තැබීම ගැනය.<br /><br /><strong>නමුත් යමෙකුට මෙසේද කිවහැක ‘‘මෙහෙමනේ. ඕක කොහෙදිවත් කියන්න ඕනේ වුණේ නෑනේ. කවුරුත් ඇහුවෙත් නෑනේ. ඇහුවනං කියනවා. ඇහුවේ දැංනේ.’’ එවැන්නන්ට කියන්නට ඇත්තේ අඩව්ව ඔබට වඩා වෙනස් බව පමණි.</strong><br /><strong></strong><br /><br /><strong>පසුව සටහන් කළ දෙයක් බව සිතන්න. </strong><br />ඡන්ද හිමියෙක් කියන එකයි ඡන්ද හිමි නාමලේඛණේ නම තියෙනවා කියන එකයි දෙකක්. ඡන්ද හිමියෙක් කියන්නේ අවුරුදු 18ට වැඩි ඡන්දයට සුදුසුකම් තියෙන කෙනෙක් කියන එකයි. එ්කනේ 18ට වැඩි අයට විතරක් ඡන්දෙ ඉල්ලන්න පුළුවං. එයාලට ඡන්දෙ එන්න කලිං වුනත් ඡන්දෙ ඉල්ලන්න පුළුවංනේ. දන්නවාද 2009 ඡන්දෙදි එස් බීටත් ඡන්දෙ තිබ්බේ නෑ. එ් එයා 2008 හිරේ හිටපු නිසා ඡන්දහිමි නාමලේඛනේ නම දාගන්න බැරි වෙලා. එ්ත් මහඇමති වෙන්න ප‍්‍රශ්ණයක් වුණේ නෑනේ. එ් නිසා මේ වෙනස තේරුම් ගන්න. බොරු ප‍්‍රචාර යවන්න එපා. මැතිවරණ කොමසාරිස් පවා කියපු ඇත්ත මේකයි. කරුණාකරලා අසත්‍යය දේවලට ඉඩ දෙන්න එපා.<br /><br /><strong>ටැබූ කමෙන්ටුවක් ලෙස දැක්වූ හේතු දැක්වීම පහත දැක්වේ.</strong><br /><br />මම සරත් ෆොන්සේකා වෙනුවෙන් කිසි විටෙක පෙනී නොසිටියෙමි. නමුත් මේ සිද්ධිය හා සම්බන්ධව ඔහු 100% ක් නිර්දෝෂී බව කිව යුතුය.<br /><br />හමුදාවේ, පොලීසියේ ඇත්තන් සාමාන්‍යයෙන් තමන්ගේ නිවෙස පිහිටි ප්‍රදේශය අනුව ලියා පදිංචි වන සිරිතක් නැත. හේතුව ඔවුන්ට (අනිවාර්යයෙන්ම මැතිවරණ රාජකාරි වලට සහභාගි විය යුතු නිසා) තැපැල් ඡන්ද ප්‍රකාශ කිරීම වඩා පහසු නිසාය. ෆොන්සේකා මේ අනුව හමුදාවේ ලැයිස්තුවේ දිගටම ලියා පදිංචිව සිටින්නට ඇත.<br /><br />ෆොන්සේකා හමුදවෙන් 2009 දෙසැම්බරයේ විශ්‍රාම යයි. එනිසා ඔහුට හමුදාවේ ලියා පදිංචිය නැත. විය යුතුව තිබුණේ එසැණින්ම ඔහුගේ නම පදිංචි ප්‍රදේශයේ ලැයිස්තුවකට මාරුකිරීමය. අපේ යල් පැණ ගිය සිස්ටම් වලට මෙවැන්නක් මාස දෙකකින් කිසිසේත්ම කළ නොහැකිය. අලි මදිවාට කොටි කීවාක් සේ අපේ ඔලමොට්ටල මැතිවරණ කොමසාරිස් පාවිච්චි කරන්නේ 2008 ලැයිස්තුවලු! එය මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අකාර්යක්ෂමතාව මිස ෆොන්සේකාගේ වරද නොවේ. (වෙනත් විදියකින් කිව්වොත් ෆොන්සේකාට විතරක් නොව ගිය අවුරුද්දේ 18 පිරුණු තරුණ තරුණියන් දහස් ගණනකට මැතිවරණ කොමසාරිස් තම දෙපාර්තමේන්තුවේ අකාර්යක්ෂමතාවය නිසා ඡන්ද අයිතිය අහිමි කරයි.)<br /><br />අවසාන වශයෙන් ෆොන්සේකා මේ කාරණය රටින් වසන් කළේ ඇයිදැයි ඔබ අසයි. ඔහු වැරදීමකින් හෝ එය හෙළි කළේ නම් බොරු ප්‍රචාර මැවීමෙන් ආණ්ඩුව විසින් කොයිතරම් අවාසියක් ඔහුට හිමි කරද්නු ඇත්දැයි සිතා බලන්න. මේ ලංකාවේ ඡන්ද දායකයින් මෝඩයින් වීමේ වරදය. ඊට ෆොන්සේකාට බැණ වැදී ඵලක් නොවේ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-6082266370910850739?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-70651243716214338312010-01-26T13:35:00.000+05:302010-01-26T13:44:56.972+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S16kUhy2SLI/AAAAAAAAAlI/WEbeKG4iVuA/s1600-h/voting_yellow.gif"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430958873231378610" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S16kUhy2SLI/AAAAAAAAAlI/WEbeKG4iVuA/s400/voting_yellow.gif" /></a><br /><div>මෑත කාලය තුළ කිසිඳු මැතිවරණයකදී වාර්තා නොවූ පරිදි ඉතා විශාල ජනසහභාගීත්යක් හා ඉතා ක‍්‍රියාශීලී ජනතා මැදිහත් වීමක් සහිතව 2010 ජනාධිපතිවරණය මේ වන විටත් ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. යාපනය හා කිලිනොච්චියේ සිදුවූ සිදුවීම් දෙකක් හැරෙන්නට අනෙකුත් සියලූම පලාත් වල ඉතාමත් සාමකාමී මැතිවරණයක් දියත් වෙමින් පවතී.<br /><br />අද දින දැකගත හැකි වූ සුවිශේෂීම සිදුවීම නම් උදෑසන 7 සිට 10 දක්වා කාලය තුළ ඡන්ද පොළ වල් වල අධික පෝලිම් දැකගත හැකි වීමේ තත්වයයි. සාමාන්‍යයෙන් පැය එක හමාරක පමණ දිගු පෝලිම් මහනුවර මාතලේ හා නුවරඑළිය ප‍්‍රදේශවල දැකගත හැකි වූ අතර අනෙකුත් සමස්ථ ශ‍්‍රී ලංකාවේම උදේ වරුව තුළ ඡන්ද පොළවල් වල පොදුවේ විශාල පෝලිම් තිබූ බව ප‍්‍රකාශ විය.<br /><br />දහවල් 12 වන විට මාතලේ හා මහනුවර හා රත්නපුර දිස්ත‍්‍රික්ක වල බොහෝ ඡන්ද පොළවල් වල 60% ක ඡන්ද ප‍්‍ර‍්‍රකාශ වී තිබූ බවත්, ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කයේ 60% ඉක්මවූ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් ප‍්‍රකාශ වී තිබීමත්, ජා ඇල එක ඡන්ද පොළක 1200ක් පමණ තිබූ ඡන්ද පොළකින් තවත් ඡන්ද 129ක් පමණක් ප‍්‍රකාශ වන්නට තිබීමත් හරහා ජනතාව තිබූ උනන්දුවේ තරම කෙතරම්දැයි පැහැදිලි වනු ඇත. </div><div><br />යාපනයේ නල්ලූර් පිහිටි නගරාධිපති කාර්‍යාලය අසල ඊයේ රාත‍්‍රියේ පෙට්ට‍්‍රල් බෝම්බ පිපිරවීම නිසා 1000කට ආසන්න ඡන්ද සහිත එම ඡන්ද පොළේ මෙතෙක් ඡන්දය ප‍්‍රකාශ වී ඇත්තේ 50 පමණක් බව වාර්ථා වේ. තවද කොළොම්බුතුරෙයි හා පේදුරුතුඩුවේද බෝමබ පුපුරවා ඇත. මීට අමතරව අද උදෑසන වාර්ථා වූ අනෙක් සිද්ධිය වන්නේ ජෙනරාල්ගේ නියෝජිත විජිත හේරත් මන්ත‍්‍රීතුමාව ඉරට්ටකුලම් මාර්ග බාධකයෙන් නවතාගෙන පැයකට පසුව මුදා හැරීමේ සිද්ධියයි. එය ඉහළින් පැමිණි නියෝගයකට අනූව සිදුකරන ලද්දක් බව පොලිස් නිලධාරීන් පවසා ඇත. මීට අමතරව ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කයේද සුළු සුළු සිදුවීම් කීපයක් සිදුවී ඇති අතර මේ වන විටත් මේ සියල්ල මැතිවරණ කොමසාරිස් වෙත ලිඛිතව දන්වා ඇත.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">කෙසේ වුවද අඩව්වේ අපේක්ෂාව වන්නේ උපරිම ජනසහභාගීත්වයක් සහිත සාමකාමී සාධාරණ මැතිවරණයකි. එ් වෙනුවෙන් අපි සැම කැපවෙමු.</span> </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-7065124371621433831?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-64935069424699262742010-01-25T11:39:00.000+05:302010-01-25T12:05:16.630+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S105h8RcSqI/AAAAAAAAAlA/p0DD9q48Tnk/s1600-h/amin_1809_narrowweb__300x4230.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 327px; DISPLAY: block; HEIGHT: 454px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430559980956437154" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S105h8RcSqI/AAAAAAAAAlA/p0DD9q48Tnk/s400/amin_1809_narrowweb__300x4230.jpg" /></a> <br />මහියංගනේ ඉදලා බිබිල බස් එකේ හැතැප්ම දාහතරක් ගොස් ආඳාඋල්පතින් බැස පස්පාරක් දිගේ තවත් හැතැප්මක් විතර ගොස් ගෙට ගොඩවෙන සිරිපාල කරේ තබාගෙන ආ බැටරිය රූපවාහිනියට සවිකර පුතාත් තුරුළු කරගෙන බංකුවට පහත් වෙයි. මුළුතැන්ගෙයි සිට පැමිණි කුසුමාවතීද අසලින් හිඳගන්නීය. <br /> <br />සිරිපාල - ඕං .... දැං බලාගනිං පුතේ ඉඩි අමීන් මාමාගේ කතාන්දරය. <br /> <br />පුතා - ඒ මොකෙක්යෑ තාත්තේ ? <br /> <br />සිරිපාල - පැහිච්ච කං ඕන්නෑ. කටවහගෙන බලාපිය. <br /> <br />තාත්තාගේ තග වෙනකක් නිසා නොව, තාත්තාද නොදන්නා නිසා බව නොවැටහෙන දරුවා වාචාලකමට නොකියවන්නට හිතාගෙන රූපවාහිනිය දෙස බලා සිටියි. නමුත් උපසිරස කියවා ගන්නටවත් නොහැකි දරුවාට කම්මැලිකමක් දැනේ. තාත්තාව කතාවට අසා ගන්නට සිතූ දරුවා <br /> <br />පුතා - තාත්තේ ඇයි අර මාමාට හමුදාවේ අයයි, රටේ අයයි උතුමාණෙනි කියන්නේ. <br /> <br />සිරිපාල - එහෙම තමයි රටේ නායකයට. දැං බලාපංකෝ අපේ ජනාධිපතිතුමාට අපි රජ්ජුරුවෝ කියන්නේ. එහෙත් එහෙම වෙන්ටෑ. <br /> <br />පොට වරද්දා ගත් තාත්තා මීට පෙර රූපවාහිනියට අරහංව තිබූ හිට්ලර්, පොල්පොට්, ඉඩි අමීන් (කරට අත දාගෙන සිටි නිසා නොපෙන්නන ගඩාෆි) වැන්නන් එක වරම වෙන්කර හඳුනාගත නොහැකි වුවත් රූපවාහිනියේ කවදාවත් ජනාධිපතිතුමාගේ කට්ටිය හැර අන් කිසිවෙකු පෙන්නන්නැතැයි යන විශ්වාසය උඩ පුතාට තේරුම් කර දුන්නේය. <br /> <br />පුතා - මොකක්ද තාත්තේ ඒ මාමා කතාවක් පවත්වනවා වගේ කියන්නේ ? <br /> <br />සිරිපාල - අප‍්‍රිකාවේ කළු බලවේගය වෙනවැයි කියන්නේ. <br /> <br />පුතා - ඇයි තාත්තේ ඒ මාමාට කළු මදිලූද ? <br /> <br />සිරිපාල - නෑ යකෝ..... ඔය අපේ ජනාධිපතිතුමා කියන්නේ ආසියාවේ ආශ්චර්‍යය වෙනවාය කියලා. ඒ වගේ තමා බං එහෙත්. <br /> <br />එහෙනං එහෙත් මැතිවරණයක් ළඟ ඇතැයි සිතින් සිතාගත් පුතා නිහඬවම ජනාධිපතිතුමන්ගේ මල්ලී බඳු යැයි තාත්තා පුරසාරම් දොඩන අමීන් මාමාගේ පැටිකිරිය රස කරමින් බලා සිටියි. මිනිසුන් මරන, ලේ ගලන සිදුවීම් දකින සිරියාවතීගේ මුහුණ නොරොක් වී යයි. ටික වෙලාවක් සිට තිත්ත වෙන සිරියාවතී ‘‘නිදිමතයි’’ කියමින් ඇඳ වෙත පියමනියි. <br /> <br />පුතා - ඇයි තාත්තේ අර සුදු මාමා කුදලං යන්නේ ? <br /> <br />(සුද්දෙකු බංකරයක් වෙත පැමිණ මිනිසුන් අතුරුදහන් වීම පිළිබඳ ඇසූ විට ඔහු අල්ලාගෙන යනු දුටු පුතා අසයි.) <br /> <br />සිරිපාල - එහෙම තමයි. මාධ්‍යවේදීන් වුනාම ඒ විදිහට ඉන්න දැනගන්න ඕනේ. තක්කෙටම ඕකා ඔය අනවශ්‍ය ප‍්‍රශ්ණ අහන්න ඇත්තේ අපේ විමල් මහත්තයා වගේ කෙනෙක්ගෙන් වෙන්න ඕනේ. ඒකයි ඔය බඩු හම්බෙන්න යන්නේ. <br /> <br />ටික වේලාවකින් ඒ සුද්දාම නැවත උසාවි පසුබිමක නඩු කාරයෙක් ඉදිරිපිට සිටින ආකාරයක් තිරයේ දිස්වෙයි. ඔහු නිදහස් වී උසාවි භූමියෙන් පිටතට පැමිණෙන අයුරුද පෙන්වයි. (එළියෙන් ඇසෙන කොල්ලන්ගේ කටවල් වල හඬට) ජනේලයෙන් පිටත බලා නැවත තිරය දෙස බලන දරුවාට පෙනෙන්නේ සුද්දා වෙනුවට නඩුකාරයාට වදදී රැගෙන යන බවකි. <br /> <br />පුතා - ඇයි තාත්තේ..... නඩුව අහපු මාමාව අරං යන්නේ. එයා සුද්දව නිදහස් කරලා තමන්වම වැරදිකාරයා කරගත්තද? <br /> <br />සිරිපාල - ඕං බලාපං...... <br />ඒ රටෙයි අපේ රටෙයි වෙනස. <br />උංගෙ නඩුකාරයෝ රටේ නායකයා කෝල් එකක් දුන්නම පඬේකට ගනන් ගන්නෑ. <br />ඒකට අපේ උසාවි..... <br />තීන්දුව ගෙදරදිම ලියාගෙන ඇවිල්ලා අවුරුදු 20කට කිව්වොත් තක්කොටම 20කටම හිරේ දානවා. <br />ඕකට තමයි පුතේ කියන්නේ ශක්තිමත් නායකත්වයක් තියෙන්න ඕනේ කියලා. <br />කලාකාරයෝ ඕවා කියන්නේ කට කහනවට නෙමෙයි. <br /> <br />දෙතුන් පාරක් එහා පැත්තට මෙහා පැත්තට පෙරළෙමින් හිඳ නින්ද නොයන කළ සිරියාවතී තම හඬ අවදි කළාය. ‘‘මේ ...... තාත්තලා පුතාලා සද්ද නැතුව ඔය මගුල බලනවද.... නැත්තං මං ඕක පොළවේ ගහන්නද ?’’ නොදැනුවත්වම හඬ පාලනයේ සීමා බිඳී ඇති බව වටහා ගත් සිරිපාල පුතාට හෙමින් කියයි <br /> <br />සිරිපාල - කොහොමද බං අපේ ජනාධිපතිතුමාගේ හොඳම යාලූවා පෙන්නද්දී කට පියාගෙන ඉන්නේ. අනික මේවා අපේ ජනාධිපතිතුමාගෙන් කොපි කරපුවානේ. <br /> <br />පුතා - තාත්තේ.. මේ මාමානං ෂුවර් එකටම අපේ මහින්ද මාමාගෙන් කොපි කරනවා තමයි. <br />අර බලන්නකෝ ............ අර....... අර...... <br />මගේ යාලූවා කියලා කියන්නේ. <br /> <br />සිරිපාල - අන්න හරි.......... <br />ඔන්න මේ යකාත් අපේ මහින්ද මහත්තයාගෙන් ඉගෙන ගත්ත දේවල් පාවිච්චි කොරනවා. <br />ලසන්ත කවුදෝ මැරුණමත් එතුමා කිව්වේ ඕකමනේ. <br /> <br />පුතා - හොඳ වෙලාවට නේද තාත්තේ අපි මහින්ද මාමාව අඳුරන්නේ නැත්තේ. ? <br /> <br />සිරිපාල - නෑ බං ඕකට තමයි කියන්නේ නායකයාට අවුරුදු 40ක පළපුරුද්ද ඕනේ කියලා. <br /> <br />වෙළඳ දැන්වීම් සඳහා කාලය වෙන්වන අතර තුර මුළුතැන්ගෙට රිංගා ගත් සිරිපාල නැවත පැමිණෙන්නේ එක් අතකින් කහට කෝප්පයක්ද අනික් අතින් සීනි ඇට දෙක තුනක් ද රැගෙනය. සීනී ඇටෙන් ඇටේ ලෝභ කමට මෙන් හපන තාත්තා දෙසබලා පුතා ප‍්‍රශ්ණයක් අසයි. <br /> <br />පුතා - තාත්තේ තාත්තේ මෙන්න හොඳම හරිය. <br />අමීන් මාමා සුද්ෙදාන්ට පලූයන්ට බනිනවා. <br /> <br />තානාපතිවරයෙක්ට දරුණු විදිහට බැණ එළවා ගන්නා ආකාරය දකින දරුවා තාත්තා ඉක්මනින් කැඳවාගන්නට උත්සහ ගන්නේ තමන්ට නොතේරෙන දේවල් තාත්තා රසකරමින් කියන අයුරු විඳගන්නටය. <br /> <br />සිරිපාල - ඔය බංකුවෙන් ටිකක් එහාට වෙනිංකෝ. මටත් ඈඳිගන්ට. <br />ඔය ...... ඔවුන් තමයි පුතේ රටවල් කන්නේ. <br />උන්ට තමයි ජාත්‍යන්තර කුමන්ත‍්‍රණකාරයෝ කියන්නේ. <br />ෂුවර් එකටම ඔහොම කරන්ට කියලා එතුමට උපදේස දෙන්ට ඇත්තේ අපේ විමල් මහත්තයා හරි පරිසර ඇමතිතුමා හරි වෙන්ට ඕනේ. <br /> <br />මෙලෙස රූපවාහිනියේ මැවෙන හැම සිදුවීමක්ම ජනාධිපතිතුමාගේ වසර 4ක කාලය සමග උපරිමයෙන්ම සමපාත වෙන බව දකින සිරිපාල ඇසිපිය ගසන්නවත් සිතෙන්නේ නැති තරම්ය. <br /> <br />සිරිපාල - ආ ........ ආං ........ ආං ....... දැක්කද මොකක්ද වුණේ කියලා. <br /> <br />පුතා - ඒ කාර් එකක් පෙරළෙනවානේ. <br /> <br />සිරිපාල - නෑ යකෝ. ඒ නාහෙට අහන්නේ නැති මාධ්‍යවේදීන් කියන එවුන් දෙන්නෙක්ට පාඩමක් උගන්නනවා. <br /> <br />පුතා - කවුද තාත්තේ ඒ පාඩම උගන්නන්නේ. <br /> <br />සිරිපාල - වෙන කවුද බං. ඔය තමයි අමීන් රජතුමා ළඟ ඉන්න ආචාර්‍ය ඇමතිතුමා. එතුමා නං අපේ මර්වින් ඇමතිතුමාගේ පෙනුමමයි තියෙන්නේ. ෂුවර්.... මල්ලි වෙන්න ඇති. ඔය ..... ඔය ඉන්නේ ඒ ආචාර්‍යතුමා තමා. <br /> <br />ඉඩි අමීන් පොඩි කාකි ඇඳුමක් ඇඳගත් පොඩි කොළුවෙකු සමග එනු දැක පුතා මෙසේ අසයි. <br /> <br />පුතා - මරු නේද තාත්තේ අමීන් මාමාටත් මං වගේම පොඩි එකෙක් ඉන්නවා නේද ? <br /> <br />සිරිපාල - ආං ..... බලාපං <br />අමීන් මහත්තයා පුතාට පදක්කමක් දෙනවා. <br />හරියට මහින්ද මහත්තයා පුතාට හමුදා සන්දර්ශනේදී තෑගි දුන්නා වගේමයි. <br />දරු සෙනෙහස උතුරනවා. <br />මිනිහා කළු හින්දා නපුරුවට පෙනුනට හරි සංවේදී නායකයෙක් වෙන්ටෑ. අපේ මහින්ද මහත්තයා වගේ. <br /> <br />තාත්තගෙයි පුතාගෙයි සද්දේ වැඩි කමට ඇඳෙන් බැස ආ සිරියාවතී ‘‘දෙන්නටම පිස්සු’’ යැයි කියමින් රූපවාහිනිය ක‍්‍රියාවිරහිත කර ගස්සාගෙන ගොස් මිදුලට බැස ඇසිලිංගේ ගෙවල් පැත්තට යන්නට ගියේය. ඒ තගෙන් තරමක් තැතිගත් පිය පුතු දෙදෙනා වැඩි සද්දයකින් තොරව අවසාන හරිය බලා ඉවර කළහ. <br /> <br /><strong><span>පසු දින උදෑසන. කඩමණ්ඩිය අසලදී</span> </strong> <br /><strong> <br />සිමියොං - ඈ බං සිරිපාලේ...... උඹ බැලූවද ඊයේ චිත්තරපටිය. <br /> <br />සිරිපාල - ඔව් බං. <br /> <br />සිමියොං - ඔන්න බලහං අර දේශද්‍රේහියා ආවෙත් අපිට වෙන වැඬේ. <br /> <br />සිරිපාල - හිහ් ........ හිහ් ......... හී <br />අනේ බං සිමියොං. <br />ඔන්න උඹලගේ මොළේ තරම. <br />එ් පෙන්නුවේ අපේ ජනාධිපතිතුමාගේ හොඳමා යාලූවා කියන අමීන් මහත්තයා ගැන. <br />එතුමා අපේ ජනාධිපතිතුමා කරන වැඩ දිහා බලලා ඉගෙන ගෙන තමයි එයාගේ රට හදාගෙන තියෙන්නේ. <br /> <br />ඇයි බං චිත්තරපටිය අන්තිමේට අමීන් මහත්තයා අත මිට මොළවලා කිව්වේ <br /><strong>''අපේ සංවේදී පළපුරුදු ජනනායකයාට ඔබේ ඡන්දයත් දෙන්න. <br />ඔබේ ඡන්දයෙන් මවුබිම දිනවමු"</strong> කියලා. <br /> <br />සිමියොං - ආ ........ එහෙම කිව්වද ? <br />එහෙනං ඉඩි අමීන් වුනත් මක්කෙයියෑ. <br /> <br />. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-6493506942469926274?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-84337765470482652232010-01-23T19:03:00.000+05:302010-01-23T19:29:46.889+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1r-cwg6G5I/AAAAAAAAAkw/Xr_kzSbBdRA/s1600-h/cow_400.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 506px; DISPLAY: block; HEIGHT: 389px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429932070761274258" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1r-cwg6G5I/AAAAAAAAAkw/Xr_kzSbBdRA/s400/cow_400.jpg" /></a><br /><div><strong>මම,<br /></strong><br /><strong>යුධ හමුදා සෙබළියන් දූෂණය කර නැත.<br /></strong></div><br /><div><strong>තම බිරිඳට පිසූ සර්පයෙකුගේ සෙවළ රස කරන්නට බලකර නැත.<br /></strong></div><br /><div><strong>කෝකියාට බිත්තර ආප්පයකින් දමා ගැසුවේද නැත.<br /></strong></div><br /><div><strong>කරණවෑමියාගේ කණ කැපුවේද නැත.<br /></strong><br /><strong>නමුත් මම සරත්ය.</strong><br /><br />තිරය පිටුපසින් තටමමින් මෙන් රැව්දෙන හඬට නොගැලපෙමින් බට්ටා පනිමින් ඉදිරියට එන, ප‍්‍රධාන නළුවාගේ යැයි සිතිය හැකි මට්ටමේ රූපයකි. ගැලරියේ පුටුවට බරදී හරි බැරි ගැසී වාඩි වූ පේ‍්‍රක්ෂකයා තොල කට ලෙවකා මේ ‘‘වැඩිහිටියන්ට පමණයි’’ යනුවෙන් දමා තිබූ චිත‍්‍රපටයට වියදම් කළ මුදලින් උපරිම තෘප්තියක් ගන්නට සිතා ගත්තේය. ගිනි දැල් මැදින් කෝට් එකකුත් දමාගත් නීතීඥයෙක් (ධර්මරාජයේදී හෝ ආනන්දයේදී කිසි දිනෙක ආචාර පෙළපාලියේවත් ගියා යැයි සිතිය නොහැකි ගමනකින්) වේදිකාව වෙත පිවිසෙයි. (අදුරු පසුබිම නිසා පේ‍්‍රක්ෂකයා තම මුවඟට ආ සිනහව මුළුමනින්ම පිටකර දැමුවේ කාටත් නොපෙනෙන බව දන්නා නිසාය.)<br /><br />මේ සරත් පිටුපස ඇවිලෙන ගිනිදැල් අන් කිසිවක් නොව (කොහෙත්ම යුධ ගිනිදැල් නොව) ෆීලික්ස් පෙරේරා හොරෙන් ඉස්සූ හරක් නිසා මිනිසුන් දැමූ නඩු වල ගිනි දැල් බව වම් අත පැත්තේ පුටුවේ සිටින පේ‍්‍රක්ෂකයා තමන්ගේ හිතවතාට/හිතවතියට විස්තර කරනු අප පේ‍්‍රක්ෂකයාගේ කණ වැකෙයි. ෆීලික්ස් පෙරේරා බේරාගත් නීතීඥයාට එම ගිනි දැල්වල අයිතිය ඇති නිසා හිතහදාගන්නා අප පේ‍්‍රක්ෂකයාට එසැනින් මතුවන ගැටළුව වන්නේ හරකෙක්ගේ මුහුණක් වෙනුවට පිටුපසින් සිංහයෙකුගේ මුහුණක් දිස්වීමයි. ඉදිරි අසුනේ සිටි කොලූ රෑනෙන් එකෙක් චිත‍්‍රපට ශාලාව දෙවනත් කරමින් විසිල් එකක් පිම්ඹේය. ‘‘සිංහයෙක් වගේ කේප්ප හරකෙක් නේද අන්කල්’’ ඒ කොලූවාගේ දැනුමේ තරමයැයි අප පේ‍්‍රක්ෂකයා හිත හදාගනී.<br /><br />තිරය පිටුපසින් බිරිඳ පිළිබඳ යම් දෙයක් කියනු පේ‍්‍රක්ෂකයාට ඇසෙයි. ඔහු තම අසුනට එහා අසුනේ වාඩිවී සිටින තම බිරිඳගේ වූද, දැනටමත් තම අතමත තබාගෙන උණුසුම් කරමින් සිටින්නා වූද සිනිඳු අත ටිකක් තදින් මිරිකයි. ඒ ක්ෂණයෙන්ම මේ අසුනේම හිඳ මීට වසර 4කට පෙර තම පෙම්වතිය සමග ‘‘සළුපට අහසට’’ බැලූ දිනයට දිව ගිය සිත යළි ස්ථානගත කර ගනී. ඌයි අනේ..........ඔයාට මොකක්ද මතක් වුණේ.... (උත්තරය කට කොනටම ගෙන නැවත ගිලින පේ‍්‍රක්ෂකයා අඳුරේම තම නලලට අල්ලෙන් ගසාගෙන ‘‘තව ඩිංගෙන් කට වරදිනවා.’’ කියා හිතින් කියා ගත්තේය.)<br /><br />මේ ක‍්‍රියාව නිසා තිරයෙන් ඇස් ඉවත් කරගන්නා පේ‍්‍රක්ෂකයාට නොපෙනී සරත්ගේ මුහුණේද පොඩි කොමළ හිනාවක් මැවෙන්නේ කටුගස්තොට රූගත කිරීම් අතරතුර ගඟ පැත්තට උස්සන් ගිය තිස්ස අබේසේකරගේ බිරිඳ වූ සුවිනීතා අබේසේකරගේ (පසුව කෝන්ගහගේ) මිරිකූ තැන් මතක් වීමෙන්ය. නමුත් පේ‍්‍රමයෙන් මුසපත් වී සිටින අප පේ‍්‍රක්ෂකයාට මෙය පෙනෙන්නේ නැත.<br /><br />තවත් අඩි දෙක තුනක් ඉදිරියට එන අතර මගදී රෙදි ගැලවී යන ඔහු නැවත ශාන්තිනී අතින් මසා දෙන සුදු රෙද්දෙන් විලිවසා ගෙන විත් අපේ පේ‍්‍රක්ෂකයා අභිමුවේ හිටගනී. ස්ත‍්‍රී දූෂණ, බිරිඳගේ කතාන්දර වැනි වැඩිහිටියන්ට පමණයි චිත‍්‍රපටයේ දසුන් හරහා ෆෝම් වන අප පේ‍්‍රක්ෂකයා තම අසුනෙන් නැගිට ටිකට් දෙකක් ගත්තේ අපරාදෙ යැයි සිතමින් ඉඩ ලද සැනින් දකුණු පස අසුනේ සිටින තම බිරිඳ සමග සිප වැළඳගෙන ඔවුන්ගේ ලෝකයක ගොස් අතරමං වෙයි. එබැවින් අප පේ‍්‍රක්ෂකයාගේ කන් වලට නෑසෙන මේ සරත්ගේ සැබෑ පාපොච්චාරණය මෙසේ තිරය මත දිග හැරෙයි.<br /><br /><strong>මම, </strong><br /><br /><strong>කුරිරු ත‍්‍රස්තවාදයෙන් රට මුදාගත්තේ නැත.</strong></div><div><strong></strong></div><strong><div></div><div></div><br /><div>මගේ ජීවිතෙන් වසර 40ක් රට වෙනුවෙන් කැපකර නැත. </div><br /><div>අර සරත් යුද්ධය අවසන් කරන තුරු මම වැඩිය නුවර ටවුමටවත් ගියේ නැත.<br /></div><br /><div>රට වෙනුවෙන් මම මැරී ඉපදුනේද නැත.<br /></div><br /><div>අර සරත් ඉලක්ක කර බෝම්බ ගැසුවද මම රතිඤ්ඤයක් පුපුරණ තැනකවත් ළඟදී සිට නැත.<br /></div><br /><div>අනික මට බෝම්භ ගසන්නට තරම් ප‍්‍රභාකරන්ට ඔල්මාදයක්ද නැත.<br /></div><br /><div>එක පාරක් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තු ගිය මට නුවර එජාප ඡන්ද කඩන්නට හැකියාවක්<br />නැත.<br /></div><br /><div>එසේම මම කිසිඳු ඡන්දයක් බලාපොරොත්තු වන්නේද නැත.<br /></div><br /><div>අඩුම ගානේ මගේ බිරිඳවත් (සුවිනීතා නොව ශාන්තිනීය) මට ඡන්දය දෙන්නේත් නැත.<br /></div><br /><div>ඇය පමණක් නොව මමවත් මට ඡන්දය දාගන්නේ නැත.<br /></div><br /><div>ඒ මන්ද යත් මාව මිලට ගත් පර්සිට මම ද්‍රෝහි වන්නේ නැත.<br /></div><br /><div>ද්‍රෝහි වුනොත් මගේ උපදේශක කම පමණක් නොව ජීවිතයවත් ඉතුරු වන්නේද නැත.<br /></div><br /><div>ඒ නිසා මට කරන්නට දෙයක්ද නැත.<br /></strong></div><br /><strong><span style="font-size:180%;">එහෙත් මමත් සරත්ය.</span> </strong><div><strong></strong></div><div><strong>.</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-8433776547048265223?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-52245796867243550762010-01-21T21:38:00.000+05:302010-01-22T00:14:38.461+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1iQpysaOhI/AAAAAAAAAkY/NXk7P5RsUWU/s1600-h/mahinda-rajapaksa-2009-5-15-13-53-31.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 302px; FLOAT: right; HEIGHT: 397px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429248398452210194" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1iQpysaOhI/AAAAAAAAAkY/NXk7P5RsUWU/s400/mahinda-rajapaksa-2009-5-15-13-53-31.jpg" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1iQfbB-fUI/AAAAAAAAAkQ/7Sh68OnleME/s1600-h/1.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 469px; FLOAT: left; HEIGHT: 383px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5429248220301524290" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1iQfbB-fUI/AAAAAAAAAkQ/7Sh68OnleME/s400/1.jpg" /></a><br /><br /><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div>මහින්දගේ රාජයෝගයට වින කරමින් විපක්ෂව අත්වැල් බැඳගත් පාර්ශව රැසක් තම පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස නිර්පාන්ෂික පුද්ගලයෙකු වන ජෙනරාල්ව ඉදිරිපත් කරමින් වත්මන් දේශපාලන කරලියට උණුසුමක් ගෙනෙන්නට සමත් විය. අප මේ ක‍්‍රියාව අනුමත කරන්නේ තරඟයකින් තොරව ජයගත හැකි එක් අපේක්ෂකයෙකුගේ වන්මෑන් ෂෝ එකක් දැකීම වෙනුවට කරට කර සටන් වැදිය හැකි දැවැන්තයින් දෙදෙනෙකුගේ ද්වන්ධ සටනක් හරහා පත්වන පාලකයා ජේ ආර් කරණයෙන් මිදුණු පාලනයක් වෙත ගෙන යෑමට ජනතාවට අත්වන හැකියාව නිසයි. කෙසේ වුවද මහින්ද තම ඒකාධිපති සිහිනය අතහැර දමා ජෙනරාල්ව හිට්ලර් ලෙස හඳුන්වා දීමෙන්ම ඔහු බොඳ කරගෙන ඇති සිහිනයේ කතන්දරය මෙහිලා දිගහැර දැක්වීමට අප උත්සහ ගනිමු.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">ජවිපෙ පළමු පියවර</span></strong><br /><br />ජෙනරාල් විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස ගෙන ඒමේ සදාචාරාත්මක අයිතිය හා හැකියාවද තිබුණේ ජවිපෙ සතුවය. ඒ ඇයි දැයි විශ්ලේෂණය කර බැලීමේදී පහත හේතු ඊට මගපෑදුවා යැයි සිතන්නට හැකිය.<br /><br />1. ජවිපෙ සහය මත පත්වූ ජනාධිපති මහින්ද ජෙනරාල්ව යුද්ධයේ තීරකයා ලෙස තෝරා ගැනීම.<br />2. ජවිපෙ හා ජෙනරාල් විසඳුම ලෙස දුටු යුද්ධය කරන තැනට මහින්ද ගෙන ඒමට ජවිපෙට හැකිවීම.<br />3. ආණ්ඩුවෙන් දික්කසාද වුවද යුද්ධය අවසන් වන තුරුම ජවිපෙ තම සහය උපරිමයෙන් ආණ්ඩුවට ලබාදීම.<br />4. ජවිපෙ එදා සිට අද දක්වා එකලෙසම හමුදා සෙබලූන් වෙනුවෙන් කතා කිරීම.<br />5. ජවිපෙ හා ජෙනරාල් යන දෙදෙනාම වැඬේ කරගත් පසු මහින්දගේ පිළිගැනීම අඩුවූ අය වීම.<br /><br />මේ හේතු නිසා ගලවාගැනීමේ හමුදාවටවත් නුසුදුසු යැයි කියූ මංගලට හෝ පාමංකඩ යනවාය කියූ එජාපයටත් වඩා එම කපුකම විලිලැජ්ජා නැතුව කිරීමට හැකි එකම පක්ෂය වී තිබුණේ ජවිපෙ පමණි. ජවිපෙ එලෙස කරලියට ගෙනා ජෙනරාල්ව පොදු අපේක්ෂකයෙකු කර සැමට සහයෝගය දිය හැකි තත්වයක තබන්නට ඔවුන් පෙළඹෙන්නේ තම සුළු ඡන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් තනිව එය කළ නොහැකි නිසාය.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">එජාපයේ එකඟත්වය</span></strong><br /><br />මෙහිදී එම නොහැකියාව වෙනුවට තම පක්ෂය සතු 40% කට ආසන්න ස්ථීර ඡන්ද පදනම නියෝජනය කරන ඡන්ද සියල්ල යෙදවීමට එජාපය තීරණය කරනු ලබයි. ඒ වූකලී ජෙනරාල්ගේ දෑත් ශක්තිමත් වූ ප‍්‍රබලම හා පළමු අවස්ථාවයි. මෙලෙස එජාපය ජෙනරාල් සමග එක්වීම පසුපස ඇති ඔවුන්ගේ සැබෑ අවශ්‍යතාවයන් දෙකකි.<br /><br />1. පවත්නා සන්ධාන ආණ්ඩුවේ පැවැත්ම තහවුරු කරන මහින්දගේ ජයග‍්‍රහණය බිඳ දැමීම.<br />2. ඒ හරහා මීළඟ පාර්ලිමේන්තුවේ බලය නතුකර ගැනීම.<br /><br />මේ සඳහා පවත්නා පවත්නා චලනයන් මනාව හඳුනාගත් එජාපය ජවිපෙ සමග එකට සිටගන්නේ න්‍යායාත්මක තත්වයන් වලට එහා ගිය පොළවේ දේශපාලනය මනාව හඳුනාගත් පිරිසක් ලෙසය.<br /><br />අප මීළඟට විමසා බැලිය යුතු වන්නේ මේ දෙපාර්ශවයේ සහය ජෙනරාල්ට කෙතරම් පහසුකරණයක් සලසනු ඇත්ද යන්නයි. එජාපය යනු ශ‍්‍රී ලංකාවේ වැඩිම ස්ථීර ඡන්ද පදනමක් සහිත පක්ෂයයි. එහි ප‍්‍රමාණය 40% කට ආසන්නය. එනම් ඡන්ද ප‍්‍රමාණය අතින් ලක්ෂ 40 ඉක්මවන ඡන්ද ප‍්‍රමාණයකි. (2005 වන තුරුත් තනිව පක්ෂයක් ලෙස තරඟ කළ හැකි එකම පක්ෂය ලෙස ඔවුන් හඳුනාගත හැක්කේ මේනිසාය.) මෙම සමස්ථ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයම නියෝජනය කරන්නේ දකුණේ පාක්ෂිකයන්ගේ ඡන්ද වලින් පමණක් නොව ඔවුන් සතුව උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ හා මුස්ලිම් ඡන්දදායකයන්ගේද විශ්වාසයද විය. ඒ අනුව උතුරේ හා නැගෙනහිරදී ප‍්‍රාදේශීය වැඩි වාසි පක්ෂය හැරුණු විට දෙවැනි හෝ තුන්වැනි තැනට තමන්ගේ ඡන්ද ප‍්‍රමාණය සටහන් කරගන්නට ඔවුන් සමත් වූයේ සන්ධානයේ ඡන්ද ප‍්‍රමාණය මැතිවරණ විකාශනයේදී නොකියවෙන තත්වයක් තුළය.<br /><br /><br />ජවිපෙ යනු ශ‍්‍රී ලංකාවේ දකුණ නියෝජනය කරන තුන්වන බලවේගයයි. ඔවුන් සතුවද ලක්ෂ 5කට ආසන්න ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් ස්ථීරවම පවතී. එසේම ජවිපෙ යම් ඡන්ද පදනමක් සහිත පක්ෂයක් සමග එකතු වූ කළ නිර්මාණය වන්නේ දෙපාර්ශවයේම ඡන්ද ගණන එකතු වූවාට එහා ගිය තත්වයකි. මන්ද යත් ජවිපෙ සතු තරුණ ජවය සහ සංවිධාන හැකියාව එය දෙගුණ තෙගුණ කරන්නට සමත් වීම අප අත්දැකීමෙන්ම දන්නා දෙයකි. බහුතර විශ්ව විද්‍යාලයන්හී ශීෂ්‍ය සංගම් බලයද, අන්තරේ බලයද, භික්ෂු අන්තරේ බලයද, තමන් සතු කරගෙන සිටින ජවිපෙ විසින් මෙවර අළුතින් එකතු වන ඡන්ද ලක්ෂ 2 කෙරෙහිද යම් ශක්තිමත් බලපෑමක් කරන්නට පැහැදිලි ඉඩක් තිබේ.<br /><br />මේ අනුව පෙර කී එජාපයේ ශක්තිමත් පදනම හා එක්වූ ජවිපෙ ක‍්‍රියාශීලී තරුණ ජවය විසින් ජෙනරාල්ව මහින්ද පේන මානයට ඔසවා තබන්නට සමත්වූවා යැයි කිව හැකිය.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">මංගල - මනෝ - හකීම් එයි.</span></strong><br /><br />මින් පසු ජෙනරාල් සමග එක්වූයේ මංගල සමරවීර නියෝජනය කරන ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මහජන පාර්ශවයයි. ආණ්ඩු පාර්ශවයෙන් මෙයට එල්ල කරන චෝදනාව වන්නේ මෙය තනි පුද්ගලයෙකුගේ පක්ෂයක් කියාය. නමුත් මෙතෙක් සිදුවී ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරුන්ගේ සහ නියෝජ්‍යය ඇමතිවරුන්ගේ පිල්මාරුවට තිරය පිටුපස සිට සිතියම ඇන්දේත් මේසා සූක්ෂම මැතිවරණ සටනක් නිර්මාණය කළේද කුමන පළපුරුදු කාරයාදැයි අපට වඩා හොඳින් මහින්දම දනී. අනෙක් අතට ඔහුගේ දිස්ත‍්‍රික් නියෝජිතයන්ගේ තරම නොදන්නා ආණ්ඩුවට එක් උදාහරණයක් ලෙස මහනුවර තත්වය පැවසීමට කැමැත්තෙමි. මේ වන විටත් මහනුවර සැබෑ තත්වය නම් එජාප නායකයන් තරුණ ක‍්‍රියාකාරීන්ට කාර්‍යාල කෑල්ලක් ඇරන් දෙන්නට තරම් මුදල් නැති අක‍්‍රීය පිරිසක් ලෙස පෙනුනද මංගලගේ නියෝජිතයා වන නසාර් හාජියාර් මුදල් වියදම් කරමින් (එජාප මන්ත‍්‍රීනියන් පවා මුදල් ඉල්ලා ගන්නට පෝලිමේ සිටින බව වැසීමට අවශ්‍ය නැත.) දැවැන්ත ප‍්‍රචාරණ ව්‍යාපාරයකට උරදී සිටියි. මේ නිසා මංගල පාර්ශවය යන්න ආණ්ඩුව පවසන පරිදි නිශේධනීය සාධකයක් නොවන බව කිව යුතුය.<br /><br />මින් පසුව ජෙනරාල් වෙත සහය පළ කරන්නේ එක්සත් ජාතික පෙරමුණේ තවත් පක්ෂයක් වන මනෝ ගනේෂන් පාර්ශවයයි. මංගල - රනිල් - මනෝ එකට මුණගැස්සූ ‘‘නිදහසේ වේදිකාව’’ හරහා ඇතිකළ අනාගත පෙරළියට දැවැන්ත සහයෝගයක් දුන් පුද්ගලයෙකි මනෝ ගනේෂන්. මොහු ආණ්ඩුව විසින් හංවඩු ගැසූ ත‍්‍රස්තවාදියෙකු බවට පත්වන්නේද දෙමළ ජනතාවගේ අයිතීන් ගැන විපක්ෂයේ සිට හඬනැගූ නිසා බැවින් මොහු සතුව දෙමළ ජනතාව වෙත පණිවිඩයක් ගෙන යෑමේ ශක්තිමත් මාර්ගයක් විය. මීට අමතරව ඔහු සතුව බස්නාහිර පලාතේ සැලකිය යුතු ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක්ද, අනෙකුත් දෙමළ ප‍්‍රදේශ වල මනා පිළිගැනීමක්ද වෙයි. එසේම දෙමළ සන්ධානයේ සහය ප‍්‍රකාශ නොවී තිබූ තත්වයක් තුළ ඔවුන් සමග සාකච්ඡා කළ මනෝ දෙමළ අපේක්ෂකයෙකු ඉදිරිපත් නොකළොත් ජෙනරාල්ට සහය දීමටත් ඉදිරිපත් කළොත් තම පාක්ෂිකයන්ගේ දෙවන මනාපය ජෙනරාල්ට ලබාදීමට ප‍්‍රචාරයක් ගෙන යෑමටත් ඔවුන් එකඟ කරගනියි. (මෙහිදී තමන්ගේ අපේක්ෂකයා යැයි කීවේ පක්ෂය කඩාගෙන ගොස් මහින්දගේ ක‍්‍රයශක්තිය මත ඡන්ද කඩන සිවාජිලිංගම් වැන්නෙක් නොවන බව කරුණාවෙන් සලකන්න.)<br /><br />මේ පිරිස සමග එක්වූ අනෙක් ප‍්‍රධාන පාර්ශවය වන්නේ මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රසයයි. මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රසය යනු ශ‍්‍රී ලංකාවේ තුන්වැනි ජනවර්ගය නියෝජනය කරමින් ඉන් බහුතරයේ සහයෝගය ලබන පක්ෂයයි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ හැම ප‍්‍රදේශයකම වෙළඳ ප‍්‍රජාව අතර සුවිශේෂී අනන්‍යතාවයක් සහිත මුස්ලිම් ජනතාව නැගෙනහිර පලාතේ වැඩි කොටසක්ද නියෝජනය කරයි. මේ අනුව ජෙනරාල් සමග අත්වැල් බැඳගත් මේ පිරිස තවත් බොහෝ දුරකට ඔහුව ගෙනයන්නට සමත් විය.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">පැනිලි වල වැඩි වාසිය ජෙනරාල්ට</span></strong><br /><br />මීට සමගාමීව සිදුවී පැතිමාරු වලින් ආණ්ඩුවට වාසිදායකව සිදුවූයේ එස්.බී නම් පලාත් විපක්ෂ නායකයාව සහ කුරුණෑගල එජාප මන්ත‍්‍රීවරු බාගැනීමට හැකිවීම පමණි. නමුත් ජෙනරාල්ගේ පාර්ශවයට වාසිදායකව සිදුවූ පිල්මාරු අතර ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරු හා නියෝජ්‍යය ඇමතිවැර රැසක්ද ජනාධිපති උපදේශකවරුන්ද විය. මේ පිරිසෙන් බහුතරය දෙමළ මන්ත‍්‍රීවරුන් වූ අතර මේ වන විටත් දිගම්බරම් තම සහය ජෙනරාල් වෙත දක්වා තිබුණි. (2005 දී තොන්ඩමන් විපක්ෂව සිටි අතර මහින්දට කඳුකරයෙන් සහය දුන්නේ දිගම්බරම් පමණි.) මේ අනුව කඳුකරය නියෝජනය කරමින් පැමිණි මන්ත‍්‍රීවරු කීප දෙනා සමග දිගම්බරම්ගේ ශක්තිය එක්ව ගෙන බලන කල්හී මෙවර වතුකරයේ ප‍්‍රතිඵලය වෙනස් කිරීමේ ප‍්‍රවණතාවයක් පවතින බව කිව හැකිය. (පසුගිය පලාත් සභා මැතිවරණයේදීත් නුවරඑළිය ආසනයක් එජාපය සතු විය.) එසේම ආණ්ඩුවේ අවාසනාවට චන්ද්‍රසේකරන් ඇමතිතුමාගේ අභාවයද සිදුවූ අතර තවමත් වැනෙමින් සිටින තොන්ඩමන් අවසන් මොහොත වන තුරුම අතීරණයක පසුවන බවක් දක්නට තිබීමද විශේෂත්වයකි. අවසන් අවස්ථාවේදී මේ තත්වයද වෙනස් වීමට ඉඩ නැතුවාම නොවේ.<br /><br />නැගෙනහිර පලාත නියෝජනය කරමින් මඩකලපුවේ නගරාධිපතිනිය වන ප‍්‍රභාකරන් මහත්මියත් මේවන විට හංසයාට සහය දක්වා ඇති අතර පිල්ලෙයාන්ගේ වැනෙන සුළු ස්වාභාවයද තොන්ඩමන්ගේ තත්වයට පත්වේවිදැයි සැක මතු කරවන තැනට පත්ව තිබේ.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">සියල්ල කනපිට පෙරළමින් සම්බන්ධන් සම්බන්ධ වෙයි.</span></strong><br /><br />ජනාධිපතිවරණය ප‍්‍රකාශයට පත්වී මාසයක් ඉක්මයන තුරුත් සද්ද නැතිව සිටි ද්‍රවිඩ සන්ධානය මේ තුලිත දේශපාලන තත්වය කනපිට පෙරළමින් ජෙනරාල් ජයග‍්‍රහණයේ හිනිපෙත්තටම ඔසවා තබන්නට සමත් විය. බැසිල්ගේ කේවල් කිරීමේ ශක්තිය බිඳගෙන පැමිණි ටීඑන්ඒ මන්ත‍්‍රීවරුන් 16 දෙනා තම පක්ෂයේ සහය ලබාදෙන බවට ජෙනරාල්ට පොරොන්දු විය. මේ අනුව උතුරේ දිස්ත‍්‍රික්ක පහේම බහුතර ඡන්ද ප‍්‍රමාණය සහ නැගෙනහිර දිස්ත‍්‍රික්ක තුනක මුස්ලිම් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයට අනෙකුත් දෙමළ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයද එක්වී ඒ ප‍්‍රදේශ වල අති බහුතර ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් ජෙනරාල් වෙත හිමි විය. එනම් සමස්ථ උතුරු නැගෙනහිර පවතින ඡන්ද ප‍්‍රමාණය වන ලක්ෂ 9.5න් ලක්ෂ 7කට ආසන්න ඡන්ද ප‍්‍රමාණයකි.<br /><br />මේ ආකාරයට පක්ෂයන්හී සහය සහිතව සිටින ජෙනරාල් වටා සිටින<br /><br />1. වැඩිම ඡන්ද සහිත එජාපය<br />2. තුන්වන බලවේගය වන ජවිපෙ<br />3. සිව්වන බලවේගය වන ද්‍රවිඩ සන්ධානය<br />4. හය වන බලවේගය වන මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රසය<br /><br />ඇතුළු ශක්තිමත් දේශපාලන චරිත රැසකි. (මංගල, මනෝ, අර්ජුන හා විජේදාස රාජපක්ෂ වැන්නන් සතුවද සැලකිය යුතු මට්ටමේ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් පවතී.) මේ අනුව ශ‍්‍රී ලාංකික ඡන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් බහුතරය නියෝජනය කරන පක්ෂ වල සහය ලබන ජෙනරාල්ගේ ජයග‍්‍රහණය නියතවම දැකගත හැකි දිස්ත‍්‍රික්ක ලෙස පහත ඒවා දැක්විය හැකිය.<br /><br />උතුරේ දිස්ත‍්‍රික්ක - වව්නියාව, මන්නාරම, කිලිනොච්චිය, මුලතිව් හා යාපනය<br />නැගෙනහිර දිස්ත‍්‍රික්ක - ත‍්‍රීකුණාමලය, මඩකලපුව හා අම්පාර<br />කොළඹ හා ගම්පහ<br />නුවර හා මාතලේ<br />නුවරඑළිය හා බදුල්ල<br /><br />මීට අමතරව බහුතරය ලබාගැනීමට නොහැකි වුවද විශාල පරතරයකින් තොරව පැවතිය හැකි දිස්ත‍්‍රික්ක ලෙස දැක්විය හැක්කේ පහත දිස්ත‍්‍රික්කයන්නය.<br /><br />හම්බන්තොට , ගාල්ල හා මාතර<br />කෑගල්ල හා කුරුණෑගල<br /><br />මේ අනුව තමන්ට වැඩිවාසි සහිත අඩු ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් පවතින මොණරාගල, පොළොන්නරුව හා අනුරාධපුරය වැනි දිස්ත‍්‍රික්ක වලින් ඉහත දිස්ත‍්‍රික් අභිබවා යන්නට තරම් දැවැන්ත ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක බලාපොරොත්තු වීමට මහින්දට සිදුවී තිබේ. එය ඉතා අසාර්ථක තත්වයක් නිසා මෙවර ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්දට හිමිවන්නේ ගියවර මෙන් අනපේක්ෂිත ජයග‍්‍රහණයක් නොව අපේක්ෂිත පරාජයක් බව නම් ස්ථීරය.<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">මෙන්න සමස්ථ ඡන්ද ප‍්‍රතිඵලය</span></strong><br /><br />මේ අනුව ඡන්ද ප‍්‍රමාණයන් ගෙන විග‍්‍රහ කර බලන්නේ නම් පහත පරිදි ගණනය කිරීමකට යා හැකි වන්නේය. (මෙහි දක්වන්නේ ලැබිය හැකි අවම ඡන්ද ප‍්‍රමාණ වලිනි.)<br /><br />එජාපය - ලක්ෂ 40<br />ජවිපෙ - ලක්ෂ 5<br />වතුකරය - ලක්ෂ 2<br />උතුරු නැගෙනහිර - ලක්ෂ 7<br />මුස්ලිම් කොන්ග‍්‍රසය - ලක්ෂ 1.5<br />මංගල, මනෝ, අර්ජුන, විජේදාස හා අනෙකුත් - ලක්ෂ 1<br />එකතුව - ලක්ෂ 56.5කි.<br />සමස්ථ ඡන්ද සංඛ්‍යාව - 10,800,000<br />ජෙනරාල්ට හිමිවන ඡන්ද ප‍්‍රතිශතය - 52.31% කි.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-5224579686724355076?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-6618570320154636242010-01-16T00:19:00.000+05:302010-01-16T00:36:52.203+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1C8Kn9TDwI/AAAAAAAAAkA/sX_0bZPoUtI/s1600-h/art_mahinda_rajapaksa_afp_gi.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 410px; DISPLAY: block; HEIGHT: 299px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5427044441692245762" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S1C8Kn9TDwI/AAAAAAAAAkA/sX_0bZPoUtI/s400/art_mahinda_rajapaksa_afp_gi.jpg" /></a> <br />පෙර ලිපියේදී අප හඳුනාගත් පරිදි 2005 ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු මහින්දට වාසිදායකව වෙනස්වූ තත්වයන් වූයේ ‘‘යුධ ජයග‍්‍රහණය, අපේකම පිළිබඳ වූ තර්කය හා සංවර්ධනය’’ පමණි. නමුත් ඒ තුළද අප හඳුනාගත් පරිදි අංගසම්පූර්ණ වාසියක් ඉතිරිව නැත්තේය. එවන් පසුබිමක් තුළ අප මෙම ලිපිය හරහා උත්සහ ගන්නේ මහින්ද කෙරෙහි අවාසිදායකව පැනනැගී ඇති තත්වයන්ගේ බලපෑම හඳුනාගැනීමටයි. ඒ අනුව පසුගිය වසර 4 දෙස ආපසු හැරී බලන ඕනෑම අයෙකුට පහත කරුණු හරහා ගොනුකර ඇති සිද්ධීන් එකිනෙක සිත්හී මැවී පෙනෙනු ඇත. <br /> <br /><strong><span style="font-size:130%;">1. රාජපක්ෂකරණය කළ රාජ්‍යය</span></strong> <br /> <br />ශ‍්‍රී ලාංකික ජනතාව වන අප 2005දී ඡන්දය දී පත්කළ එක රාජපක්ෂ කෙනෙකු වෙනුවට ක‍්‍රමයෙන් ඒ වටා රොක්වූ රාජපක්ෂවරු රොත්තක් රට පාලනය කරන තත්වයක් අපට දැකගත හැකි වන්නේය. ඒ අනුව 2005 දී අප අසා හෝ දැක නොතිබූ බැසිල් රාජපක්ෂ නැමැත්තෙක් ජනාධිපති උපදේශකවරයෙක් වී, ජාතික ලැයිස්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙක් වී, ගම්පහ වැනි නිදහස් පක්ෂයේ නිජභූමියක සංවිධායක තනතුරෙන් අනාගතයත් පැහැදිලි කරගෙන නැගෙනහිර නවෝදය හා උතුරු වසන්තය නම් ධන උල්පත් වල භාරකාරයාද වී අප ඡන්දයෙන් පත්කළ ජනතා නියෝජිතයන්ට කනට වුවද ගැසීමට හැකි තරමේ රෙස්පට් එකකින් වැජඹෙන්නේය. 2005 දී අපගේ ඇස්මානයේ නොසිටි ගෝඨාභය රාජපක්ෂ නැමැත්තා ආරක්ෂක ලේකම් වී උතුරේ ත‍්‍රස්තවාදය අතුගා දමන අතරම තම ජනාධිපති අයියාට ගේමක් වන්නට ඉඩ ඇති දකුණේ බොහෝ දෙනෙකුට පිටරටවලට සහ දෙවියන් වහන්සේ වෙත යෑමට වීසා පවා ලබාදී සිවිල් සේවයෙන් ආ අමාත්‍යංශ ලේකම්වරු සියල්ලෝම යට කරගෙන (ජනාධිපති අයියාගේ ආශීර්වාදයෙන්) ඔවුන්ගේ දෙවියන් බවටද පත්ව පිදුම් ලබන්නේය. ශෂීන්ද්‍ර රාජපක්ෂ නම් (අයියාගේ) පුතා කතරගම දේවාලයේ බස්නායකකම දරන ගමන්ම ඌවේ පැරිෂුට් මහඇමති කළේ ජනතා ඡන්දයෙන් පත්වූ හිටපු මහඇමතිගේ අපේක්ෂකත්වයටද ෂොට් එක දෙමිනි. නාමල් රාජපක්ෂ නම් ජනාධිපති පුත‍්‍රයා රට වටේ යමින් ශ‍්‍රී ලාංකික තාරුණ්‍යය උකස් කර හම්බකළ මිලියන ගනන් මුදල් විසිකරමින් ‘‘තාත්තාට හෙටක්’’ හදන්නට උරදී සිටින්නේය. එපමණකුදු නොව ශිරන්ති රාජපක්ෂ නම් ජනාධිපති ආර්‍යාවගේ ඥතීත්වය ආදායම් මාර්ගය කරගත් අසන්තද මෙල් හා ඩිල්හාන් වික‍්‍රමසිංහ වැන්නවුන් වමට බර තනතුරු හා කොන්ත‍්‍රාත් ලබා ගැනීම හරහා තම තම නැණ පමණින් පවුලේ සංවර්ධනයට උරදී සිටිති. <br /> <br /><strong><span style="font-size:130%;">2. දූෂණය - වංචාව හා අකාර්‍යක්ෂමතාවය</span></strong> <br /> <br />2005 ජනාධිපති පදවි ලද සැනින් පැරණි ආණ්ඩුවේ වංචා දූෂණ හොයන්නට පත්කළ කෝප් කමිටුවේ වාර්ථාව හරහා හෙළිවූ රුපියල් බිලියන ගණනක වංචා දූෂණ ගොණුව සාටකෙන් හංගා ගත් ජනාධිපතිතුමා ඒවාට පියවර ගනු වෙනුවට කළේ වංචා කළ ඇමතිවරුන් බිය වද්දා පාර්ලිමේන්තුව තුළ තම ගොඩ වැඩිකර ගැනීම පමණකි. එහි අනිසි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ වංචා හෙළිකළ කෝප් කමිටුවේ සභාපතිතුමා වූ විජේදාස රාජපක්ෂ මහතාට තම ඇමතිකමත් දන්දී විපක්ෂයේ වාඩි වීමට සිදුවීමයි. මෙලෙස ආරම්භ වූ දූෂණයට හා වංචාවට උඩගෙඩි දෙන මහින්දගේ සම්ප‍්‍රදාය තුළ අතීත හෙල්පින් හම්බන්තොටට නොදෙවෙනි වූ හෙජිං වංචාව, මිහින් එයාර් පාඩුව, මිග් වංචාව පමණක් නොව උතුරු වසන්තය හා නැගෙනහිර නවෝදය හරහා කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන්ගෙන් හූරාගත් 10% බැගින් බැසිල් මල්ලිගේ සරම අස්සේ ගසාගැනීම්ද දක්නට ලැබේ. මහා පරිමාණ සංවර්ධන කටයුතු බැසිල් මල්ලීගේ හා චමල් අයියාගේ භාරයේ තබා පොඩි පොඩි කුට්ටි ගසා ගැනීමට දීම හරහා අන් අයගේත් කටවල් වැසීමට වගබලාගත් ජනාධිපතිතුමන්ගේ ‘‘ඒහි ඇමති භාවයෙන්’’ ඇමතිපදවි ලද සියල්ලෝම ඉඩ ලද සැනින් තම තමන්ගේ අත්වලට අසුවෙන දෑ හකුලා ගන්නට අමතක නොකළහ. <br /> <br />ලොක්කන් උඩ පැන පැන ගසාකනු දුටු රාජ්‍ය සේවකයෝ කාර්‍යක්ෂම සේවයක් වෙනුවට ඇල්මැරුණු විලාසයකින් කටයුතු කළද ඒ ගැන අසන්නට තරම් සුජාතභාවයක් නොමැති ඇමතිවරුද කළේ තම සේවකයන් සමග ඞීල් දමාගෙන එදා වේල ගතකර ගැනීමයි. හිටි හැටියේ මාරුවිය හැකි ඇමති පදවි ගැන වැඩි විශ්වාසයක් නොතැබූ ඇමතිවරුද කළේ ‘‘ඉන්න ටිකේ හොඳින් ඉඳිල්ලා. අපි හෙට යවයිද කියලා දන්නේ නෑ.’’ කියමින් ආතල් ගැනීම පමණක්මය. එහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ විදුලිබල මණ්ඩලය, වරාය, මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරිය, ගමනාගමන මණ්ඩලය, තෙල් සංස්ථාව වැනි ආයතන සියල්ලම අකාර්‍යක්ෂමතාවය නිසා රුපියල් බිලියන 50කටත් අධික පාඩුවක් පසුගිය වසර තුළ ලැබීමය. (සම්පූර්ණ මහවැලි ව්‍යාපෘතියේම වියදමත් රුපියල් බිලියන 50කි.) <br /> <br /><strong><span style="font-size:130%;">3. මැරකම හා නීතිය බල්ලාට දැමීම </span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;"> <br /></span></strong>මැච් එකක් දිනන අතරතුර සබන් කෑල්ලේ මිල වැඩි කරන්නා සේම කිලිනොච්චිට අල්ලූ උණුසුමට මුවාවී මාධ්‍යය කරුවන් මරා දමන්නටත් යුධ ජයග‍්‍රහණ වලට මුවාවී තමාට අභියෝගයක් විය හැකි මාධ්‍ය ආයතන ගිනි තබන්නටත් පෝද්දල වැන්නන් රැසකගේ අඬු කඩන්නටත් ජනාධිපතිතුමා වගබලා ගත්තේය. ඒ හරහා ලසන්ත වැන්නවුන්ගේ ඉරණම මහ දවල් අධි ආරක්ෂිත කලාපයක් තුළදී යතුරුපැදි වලින් පැමිණි සූක්ෂම ආයුධ රැගත් මැරයන්ගේ අතින් විසඳුනි. ඒ හරහා සෑම මාධ්‍යය කරුවෙක්ම තැතිගැන්වූයේ තවත් එවැනි ශබ්දය නොනැගෙන (උසාවියේ හා පොලීසියේවත් ශබ්දය නොනැගෙන) උණ්ඩ ඇති බව නොකියා පවසමිනි. ඒ උණ්ඩ වල නෑසෙන බව කෙතරම්ද යත් අද වන විටවත් පොලීසියට එකඳු සැකකරුවෙක්වත් අත්අඩංගුවට ගැනීමට හැකිවී නැති තරමිය. ඒ එක මාධ්‍ය කරුවෙකුට හිමිකර දුන් නින්දිත මරණයක් පමණි. මීට අමතරව පෝද්දල ජයන්ත දක්වා පහරදීම් වලට ලක්වූ මාධ්‍යවේදීන්ගේ හා පණ රැකගැනීමට රට හැර ගිය මාධ්‍යවේදීන්ගේත් දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරීන්ගේත් ලැයිස්තුව මෙම ලිපිය මෙන් කීප ගුණයක් දීර්ඝය. එපමණකින් නොනැවතුණු සහෝදර ගැන්සිය සිරසට ගිනිතබා කියා සිටියේ ස්වාධීන මාධ්‍යයක පැවැත්මට අත්විය හැක්කේ මීටත් එහාගිය ඉරණමක් බවයි. <br /></span></strong> <br />ජනාධිපතිතුමන්ගේ කොන්ත‍්‍රාත් කිරීම හරහාම පන්නරය ලැබූ මර්වින් ආචාර්‍යතුමා සිරස කැමරා කුඩුකර ඇරඹූ ප‍්‍රාදේශීය මැර ව්‍යාපාරය නතර වූයේ කැළිණිය විශ්ව විද්‍යාලයටත් පහර දී (පබිලිස් සිල්වා සමග ආචාර්‍යකම ගත්ත මර්වින් විශ්ව විද්‍යාල තියෙන්නේ මොකටදැයි නොදැනීම ගැන කණගාටු නොවෙමු.) කැළණිය පාර දිගේ සාමකාමී පා ගමනක් තියා සැදැහැවතෙකුට කැළණිය පන්සල වඳින්නටවත් ඉඩ නොදීමෙනි. කැළණිය භූමියේ බහිරවයෙකුව ඉපිද සිටින ආචාර්‍යතුමන්ට අද පෙනන බුද්ධ පුත‍්‍රයන් වනුයේ සල්ලාලයෙකු වූ තම පුතා හා කැළණිය නම් පූජනීය භූමියේ සිටින පොලූ මුගුරු රැගත් කුඩුකාරයන් රැලත් පමණි. එහි ප‍්‍රධානම වැරැද්ද ඒ සියල්ල සහිත තමා බුද්ධ පුත‍්‍රයෙකැයි ආචාර්‍යතුමා සිතාගෙන සිටීමයි.) මේ මොහොත වන විටත් ජනාධිපතිවරණයේ පළමු හා එකම මිනිස් බිල්ල බා ගැනීමේ ගෞරවය තමන් සතු කරගෙන සිටින ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු පිරිස ගෙනයන අනුකම්පා විරහිතවූත්, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධීවූත් ජඩ මැතිවරණ ව්‍යාපාරය වසාගෙන පැතිර ඇත්තේ ප‍්‍රචණ්ඩත්වය, මැරකම හා බලලෝභීත්වයයි. මේ බලයට මුවාවී නීතිය කඩන්නන්ගේ කතන්දරයයි. <br /> <br />මෙතරම් සිදුවීම් සිදුවෙද්දී ඇස්පියාගෙන ඇමතිවරුන්ගේ හෙන්චයියන් ගානට වැටී ඇති පොලීසිය මේ කිසිත් නොදැක්කා සේ කටවල් ඇරගෙන බුදියගෙන සිටිති. නීත්‍යානුකූල ප‍්‍රචාරණ වැඩවල නිරතවන එජාප හා ජවිපෙ ආධාරකරුවන් එන මග නවත්තන්නට පෙරට එන පොලීසියට පොලූ මුගුරු රැගෙන කැළණියේ රැක සිටින මැරයන් එලවන්නට තරම් ඔළුවක් නැත. පොළොන්නරු කාර්‍යාලයට බලෙන් ගස්සවා ගෙන සැකකරුවන් ලෙස විපක්ෂයේ ක‍්‍රියාකාරීන් පැය කිහිපයකින් අල්ලා සිරගත කරන්නට හැකි පොලීසියට හම්බන්තොට මිනීමැරුම කළ මැරයන් අල්ලන්නට කොන්ද පණ නැත. ලැජ්ජාවක් නැතිව මහින්දගේ නීති විරෝධී රියන් අසූවේ කටවුට් දෙපැත්තට වී ටී 56 තියාගෙන කටවුට් රකින පොලීසියට හම්බන්තොට විපක්ෂ ආධාරකරුවන්ගේ ගෙවල් වලට වෙඩි තියන විට හෝ කොලොන්නාවේ නාගරික මන්ත‍්‍රීගේ ගෙදරම වනසා ඔහුට බල්ලෙකුට මෙන් පහර දෙන විට රකින්නට තියා පසුව ඒ පැත්තට ගොස් විපරම් කර බලන්නටවත් තරම් පිරිමිකමක් නැත. මේ වෙනකක් නොව පසුගිය වසර 4 තුළ මහින්ද පොලීසියට ඉගැන්වූ නීතිය හා සාමය රැකීමේ කාර්‍යයයි. (මහින්ද සිතාගෙන සිටියේ පොලීසියේ ඉන්නේ පොලිස් බල්ලන් විතරක් දැයි කියා සැක සිතේ.) මේ නීතිය රකින්නන්ගේ කතන්දරයයි. <br /> <br />17 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පස්ස පෙන්නූ මහින්ද ‘‘ඒහි භික්ඛු භාවයෙන්’’ පත්කරන අගවිනිසුරු ඇතුළු විනිශ්චයකරුවන් ඉදිරියේ නීතියේ සරණ සොයන්නට ගිය තිස්සනායගම්ට අත්වූ ඉරණම තවත් එක් නිදසුනක්ම පමණකි. අධිකරණයේ උත්තරීතරභාවයද සින්නක්කර ලියාගත් විධායක ජනාධිපති බලතල නීතිය පසිඳලීම උදෙසා අත්‍යාවශ්‍යය වන අධිකරණ ස්වාධීනත්වයද කෙලෙසා දමා හමාරය. ඒ වූකලී නීතිය පසිඳලන්නන්ගේ කතාන්දරයයි. නීතිය හදන්නන්ගේ තත්වය කීමට අවශ්‍ය නැතැයි සිතන්නේ මෙම ලිපිය නවකතාවක් නොවී නවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය නිසා හා ඔබ වැනි ඇස් කන් ඇත්තවුන් ගැන අවතක්සේරුවක් නොකළ යුතු නිසාවෙනි. <br /> <br />මේ අනුව අද වන විට තමාට හතුරුවන්නා පොලීසියට ගෙන ගොස් අතහරිනවාද, අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර අවුරුදු කීයකට ඇතුලේ තබනවාද, බන්ධනාගාරය තුළදී මොනවා කරනවාද, අයුධ සොයන්නට ගෙන ගොස් අවසන් කර දමනවාද යන්න පවා තීරණය කරන්නේ එකම පුද්ගලයෙක් පමණි. ඒ අනුව පොලීබියස් රෝමයේ තිබූයේ යැයි උදම් ඇණූ ආයතනික පද්ධතියවත් ඒවා අතර වූ සංවරණ හා තුළන ක‍්‍රියාවලියවත් අද ලංකාවේ නැති බව කිවයුතු වනනේ ලැජ්ජාව අල්ලෙන් වසා ගන්නා ගමන්ය. (ගොඩක් දෙනෙක් එළිපිට වැනුවද එසේ නොවනන්නට තරම් අප සදාචාරාත්මක නිසාය.) <br /> <br />මේ අනුව බලන කළ මැරකම, අසාධාරණය වැනි ගංදියේ කරවටක් ගිලූණු ශ‍්‍රී ලාංකිකයා නීතිය රැකීම හා පසිඳලීම යන අයෝමය අත්දෙකෙන් ඔසවා තබා බේරාගන්නවා වෙනුවට සිදු කරනුයේ තව තවත් ඔහුව දිය තුළටම ඇදගෙන ගොස් මරා දැමීමකි. <br /> <br /><span style="font-size:130%;"><strong>4. නොමිලේ සෞඛ්‍යය කොමිස්කරණයට ලක්වීම.</strong> </span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br /></span>ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ සභාපතිධූරයට පත් අපේ ඇමතිතුමන් ආරම්භයේ සිටම ශ‍්‍රී ලංකාවේ වෛද්‍ය සේවක කඩාකප්පල් කිරීමට මහත් සේවක් ඉටු කළේය. ඩෙංගු හා කුරුළු උණ වැනි රෝගී තත්වයන් නිසා දිනෙන් දින අහිංසක ජීවිත බිලි ගන්නා අතරම පාසල් දැරිවියන්ට රුබෙල්ලා එන්නත් හරහා මරුකැඳවීමටද සෞඛ්‍යය අමාත්‍යංශය වගකිව යුතු වන්නේය. දිවයිනේ සතර අතින් හතු පිපෙන්නා සේ වීදුරු කටු සහිත බෙහෙත් කුප්පිත්, ප්ලාස්ටික් කැබලි සහිත සේලයින් බෝතලූත්, අපද්‍රව්‍ය සහිත ෙඖෂධ වර්ගත් බිහිවෙන්නට පටන් ගත්තේය. (ඇමතිතුමා නම් කීවේ දේශද්‍රෝහීන්ට මේවා කිරීමට වුවද හැකි මැජික් බලයක් පවතින බවයි.) ළමා රෝහල් වල දරුවන්ගේ කන් හා ඇඟිලි නිකරුණේ කපා දමන්නටත දකුණු කනේ රෝගයට වම් කනට ශෙල්‍යකර්ම කරන්නටත් තරම් ශ‍්‍රී ලංකාවේ සෞඛ්‍ය ක්ෂේත‍්‍රය ජාත්‍යන්තරකරණය විය. (තත්වයෙන් බාල ෙඖෂධ පිළිබඳව රටේ කතිකාව ඇති වන අතරම ඉන්දියාවේ කොමිස් සමාගම් මිත‍්‍රයන් ඇමතිතුමාට සම්මාන පිට සම්මාන පුදන්නට තරම් මානුෂීය වූයේ රෝගීන් ගැන සිතාගෙනද සැතිනම් තමාගේ ටෙන්ඩරය ගැන සිතාගෙනද කියා වෙන්කර හඳුනාගැනීමේ අයිතිය ඔබ සතුය.) <br /></span> <br /><strong><span style="font-size:130%;">5. නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පිරිහීම.</span></strong> <br /> <br />කලට වෙලාවට පොත් ටික බෙදාගන්නට තරම් කාර්‍යක්ෂම නොවන සුසිල් ඇමතිතුමාගේ පෙළපොත පාසලට යන්නේ වසර අවසාන විභාගයද නිමවූ පසුය. එවිට පොතේ පින්තූර ටික හා සුවඳ බලා ආපසු භාරදීමට සිදුවන ශිෂ්‍යයන්ගේ අධ්‍යාපනයේ තරම ගැනනම් කතා කරන්නේ කුමටද? නමුත් අමාත්‍යංශයේ සමහර පොත් දුටු විට ඒවා ලැබෙනවාට වඩා නොලබීම හොඳයැයි දෙමාපියන් හිතහදා ගන්නේ සුසිල් ඇමතිතුමාගේ පොත් වලට අනුව නවඅරහාදී බුදුගුණ පවා දහයක් තිබෙන නිසාය. ඒ පොත් වල තත්වයයි. වාර විභාග ප‍්‍රශ්ණ පත්තර දෙස බැලූවොත් තත්වය මීට වඩා ඉදිරියෙන් තිබේ. ඇමතිතුමන් ප‍්‍රශ්ණ පත්තර සමග දරුවන්ට කුණුහරප පන්තියක්ද දමා තිබූ අතර සමහර අවස්ථා වලදී දරුවන් ගැන අනුකම්පා සිතී පිළිතුරු ටිකත් ප‍්‍රශ්ණ පත්තරේම පැත්තක සටහන් කරන්නට තරම් ඔහු මානුෂික විය. එසේම සමහර ප‍්‍රශ්ණ පත්තර කුඹුරු වල පවා දමා තිබුණෙ මේ වැරදි සහිත ප‍්‍රශ්ණ පත්තර හදන්නේ පඹයන් විසින් යැයි ජනතාවට ඒත්තු ගැන්වීමට දෝ කියා විටෙක සිතෙයි. <br />මේ ගැන මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී අදහස් දැක්වූ අනුර ඇමතිතුමා කීවේ මෙතෙක් හැදූ ප‍්‍රශ්ණ පත්තර එකසිය ගණනකින් වැරදි ඇත්තේ 26ක පමණක් බවයි. එතුමාට මෙහි බරපතල කම නොතේරුණද අපගේ පශ්චාත්භාගයෙන් පවා සිනායන මෙවැනි ප‍්‍රකාශ කිරීම දුටු විට අපට සිතුනේ බල්ලාගේ වැඬේ බූරුවා කිරීමට යෑම කෙතරම් නම් විනෝදජනක දසුන් මවනවාද යන්නයි. <br /> <br />ඉහත කරුණු 5 ඔස්සේ අප පෙළ ගස්වන්නට උත්සහ කළේ මහින්ද යුගයේදී වුනා යැයි නිශ්චිතවම දක්වන්නට හැකි කරුණු රැසක් විවිධ වූ මාතෘකා හරහා ගොණුකර දක්වන්නටය. මෙහිදී තවත් බොහෝ දේ නොකියවුණේ යැයි ඔබ අප සමග අමනාප නොවෙනු ඇතැයි අප විශ්වාස කරමු. එසේම එවැනි අදහස් දැක්වීමට ඔබටද අවස්ථාව ඇතැයි මතක් කරමු. <br /> <br />අප දැන් තේරුම් ගත යුත්තේ මේ හැම සිදුවීමක් හරහාම නිරුවත් වනුයේ නැවතත් අප ඉදිරියට විත් ජනාධිපතිධූරය අයැද සිටින වත්මන් ජනාධිපතිතුමාගේ යටතේම බවයි. මෙය රටේ ජනතාවට අමතක නොවනු ඇත යන්න අපගේ දැඩි විශ්වාසයයි. ඒ හරහා අප පළමු ලිපියේදී විස්තර කළ පරිදි මහින්දට වාසිදායකව ලබාගත හැකි ඡන්ද ප‍්‍රමාණය මෙම අවාසිදායක තත්වයන් දකින ජනතාවගේ ඉවත් වීම හරහා නිශේධනීය තත්වයකට එහා ගිය ඍණාත්මක තත්වයත් මහින්දට උදාකරනු ඇත යන්න අපගේ තර්කයයි. <br /> <br />ශ‍්‍රී ලාංකික ඡන්දදායකයාගේ හැසිරීමද මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත යුතුය. අද වන විට සමස්ථ ඡන්ද ප‍්‍රමාණයෙන් 15% - 20% ත් අතර ප‍්‍රමාණයක් පාවෙන ඡන්ද ලෙස පවතී. ඒ අනුව අපගේ පළමු ලිපි දෙකෙහි ගණනය කිරීමට අදාල වන්නේ මෙම ඡන්ද ප‍්‍රමාණයන් පමණක් වන බවද තේරුම් ගත යුත්තේය. මන්ද පවතින තත්වය හා අතීත අනාගත තත්වයන් සසඳා තම මනාපය වෙනස් කිරීමට තරම් ශක්‍යතාවයක් ඇත්තේ මොවුන්ට පමණි. (ඒ අනුව මීට අමතරව පවතින අනෙක් කොටස අප මීළඟ ලිපියේදී විග‍්‍රහ කරන්නට යොදාගනු ඇත.) අප පළමු ලිපියෙන් පෙන්වූ පරිදි මහින්ද කෙරෙහි වාසිදායකව පවත්නා කරුණු හේතුවෙන් ඔහු කෙරෙහි නැඹුරුව පවතින්නේ මෙම පිරිසෙන් කොටසකි. එසේම අප දෙවැනි ලිපියෙන් පෙන්වා දුන් පරිදි මහින්දගේ අවාසිදායක තත්වයන් හමුවේ ඔහු කෙරෙන් බිඳී විපක්ෂයට එකතු වන්නේත් මේ පිරිසෙන් කොටසකි. එය හරියටම 10% බැගින් පවතිනවා යැයි අප කියනනේ නැත. නමුත් මේ පිරිස නියෝජනය කරන්නේ පක්ෂ බදාගෙන දේශපාලනය නොකරන දේශපාලනික වශයෙන් සවිඥනික ජනතාවක් බව අප අමතක නොකළ යුතුය. එබැවින් ඔවුන් යුධ ජයග‍්‍රහණය හා දූෂණ-වංචා-ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරොධීත්වය-පවුල් පෝෂණය ආදිය එකට ගෙන සලකා බලන කල්හී නිසැකවම මහින්දට විපක්ෂව සිටගනු ඇත. ඒ අනුව එම 20%ම නැතත් අති බහුතරය විපක්ෂව ඡන්දය භාවිතා කරනවා ඇත යන්න අපගේ විශ්වාසයයි. <br /> <br /><span style="font-size:180%;"><strong><em>සමස්ථ ඡන්ද වලින් 20% ක් අතරින් 15% ක් මේ මොහොත වන විටත් මහින්දට අහිමි වී ඇත.</em></strong></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-661857032015463624?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-50874103912611619722010-01-14T14:49:00.001+05:302010-01-14T15:09:58.618+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S07mGhelACI/AAAAAAAAAj4/pSeHzsBlBxI/s1600-h/_44002896_rajapakse_ap.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 293px; DISPLAY: block; HEIGHT: 270px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5426527600768253986" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S07mGhelACI/AAAAAAAAAj4/pSeHzsBlBxI/s400/_44002896_rajapakse_ap.jpg" /></a>ජනාධිපතිවරණයකදී ප‍්‍රකාශ විය හැකි ප‍්‍රතිඵලය පිළිබඳව දැනට පැවති පලාත් සභා මැතිවරණ සමග සන්සන්ධනය කර නිවැරදි විනිශ්චයක් දිය නොහැකිය. පලාත් සභා මැතිවරණ වලදී අපේක්ෂකයන් වන්නේ තමන්ගේ ගමේම පුද්ගලයන්ය. එනිසා ඔවුන් සමග ඇති පෞද්ගලික හිතවත්කම් සහ අපේක්ෂකයාගේ පවුලේ අය කෙරෙහි පවතින සම්බන්ධකම් වැනි සාධක බිම් මට්ටමේ ඡන්දදායකයාගේ හැසිරීමට දැඩි බලපෑමක් එල්ල කරයි. එබැවින් පක්ෂය, ප‍්‍රතිපත්තිය හා ජාතික මට්ටමේ චලනයන් ආදිය මේ තලයේදී ද්වීතීයික ඝණයේ බලපෑම් සාධක බවට පත්වන්නේය. නමුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මේ තත්වය බොහෝ දුරට වෙනස් වේ. තමාට කිසිසේත්ම සමීප නොවන අපේක්ෂකයා දෙස ජනතාව බලන්නේ පෙර කී ප‍්‍රාථමික තත්වයන්ගෙන් ව්‍යුක්තවූද ඊට එහා ගිය සවිඥනිකත්වයක් තුළ නිර්මාණය වූ මානසිකත්වයක් සමගය. <div><br /><div><br />එනිසා දැන් එළඹී ඇති ජනාධිපතිවරණය පලාත් සභා මැතිවරණ වල ප‍්‍රතිඵල සමග සසඳා නිගමන වලට එළඹීම අසාර්ථකය. නමුත් එය 2005 මැතිවරණයේ තත්වයන් සමග සසඳන්න යැයි අප ඉල්ලා සිටින්නේද නැත. මන්ද එදා තිබූ පරිසරය අද වන විට හාත්පස වෙනස් වී ඇති බව අප දන්නා බැවිනි. එබැවින් වත්මන් ප‍්‍රවණතාවන් එකිනෙක සමග සන්සන්දනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් පැන නගින්නේය. </div><br /><div><br />මෙහිදී අප මුලින්ම කළ යුතු වන්නේ එදා ප‍්‍රතිඵලයට වඩා මහින්ද දෙසට නැඹුරුවූ ඡන්ද බිහිවීමට හේතුවූ කරුණු සොයා බැලීමයි. ඉන් ප‍්‍රබලම කාරණය වන්නේ යුධ ජයග‍්‍රහණයයි. අතීතයේ යූ.එන්.පී ය මහවැලිය වික්කා සේම මහින්ද හැම ඡන්දෙකදීම විකුණන්නට තියාගත්තේ මෙම යුධ ජයග‍්‍රහණයයි. නමුත් ජනාධිපතිවරණයේදී මෙම යුධ ජයග‍්‍රහණයේ සමස්ථ වාසියම මහින්දට තනිව භුක්තිවිඳීමේ වාසනාව ගිලිහී යන්නේ මුළු යුද්ධය පුරාවටම හමුදාව මෙහෙයවූ හමුදාපතිවරයා ප‍්‍රබලම ප‍්‍රතිවාදියා ලෙස ජනාධිපතිවරණ සටනේදී විපක්ෂව සිටගැනීම නිසාය. එසේ ඉදිරිපත්වූවා යැයි කියා මහින්ද ජාත්‍යන්තරය සමග කළ සටන හෝ යුධමය වාතාවරණය තුළ සමස්ථ රාජ්‍යයේම නායකයා ලෙස කළ කාර්‍යය මුළිනුපුටා වැටෙන්නේ යැයි අප තර්ක කරන්නේ නැත. නමුත් පලාත් සභා වේදිකාවන් සිසාරා රනිල්ගේ අලි-කොටි ගිවිසුම සමග සැසඳූ පරන්තන්, කිලිනොච්චි හා අලිමංකඩ ජයග‍්‍රහණ වල ප්‍රෞඩත්වය මෙම ජනාධිපතිවරණ වේදිකාවේදී අවලංගු කාසියක් වන බවත්, රනිල්ගේ සාමකාමී පෞරුෂය යටකරගෙන නැගී සිටි යුධ ජයග‍්‍රහණයෙන් ඔද වැඩුණු මහින්දගේ වීර පෞරුෂය තව දුරටත් ජනාධිපතිවරණ වේදිකාවේ අසමසම වන්නේ නැති බවත් අප අවිවාදයෙන් පිළිගත යුතු වන්නේය.(බිම් මට්ටමට යන විට ජනතාව තීරණ ගන්නේ පුද්ගලබද්ධ සාධක මත බව අප හොඳින් තේරුම් ගත යුතුය. එනිසා පුද්ගල පෞරුෂය එහිදී වැදගත් කාර්‍යයක් ඉටු කරනු ඇත.) මේ අනුව 2005දී යූ.එන්.පී ය සතුවූ උතුරේ ඡන්ද ලක්ෂ ගණනක් ප‍්‍රභාකරන්ගේ බලපෑමෙන් වැළකුණු තැන්හීදීත් ලක්ෂ එකහමාරක වැඩි ඡන්දයකින් පමණක් ජයගත් මහින්දට මේ තත්වයේ යුධ ජයග‍්‍රහණයකින් අද්විතීයිය වාසියක් අත්වනු ඇතැයි වහසිබස් දොඩවනු නොහැකි වනු ඇත්තේය. </div><br /><div><br />මහින්ද සතු දෙවැනි වාසිදායක තත්වය වන්නේ ඔහුගේ සම්ප‍්‍රාප්තියේදීම ගෙනා ‘‘අපේකම’’ පිළිබඳ වූ තර්කයයි. ඒ හරහා ඔහු විසින් කළ බොහෝ දේ ඇත. නමුත් අප මෙහිදී අප සිහි එළඹවා ගත යුතු වන්නේ මේ අපේකම පිටුපස තිබුණේ ජවිපෙ වාමාංශික හස්තය බවටයි. ඒ නිසා මෙම අපේකමද ජවිපෙ හරහා පොම්ප කරන ලද ප‍්‍රතිපත්තියක් විය. ඒ අනුව නිර්මාණය වූ ‘‘අපි වවමු - රට හදමු’’ ‘‘වැව් දසදහසේ වැඩසටහන’’ ‘‘කිරිගොවීන් දිරි ගැන්වීම’’ ආදිය තදින් ගැමි ජනතාවගේ සිත් සතන් තුළ සටහන් විය. නමුත් පසුකාලීනව ජවිපෙ ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වීමත් සමග ආණ්ඩුව විසින් කුළියට ගත් එජාපයේ කෝප් ගැන්සිය තමන්ට හුරු ධනවාදී ප‍්‍රතිපත්තීන් සමග නොගැලපුණ මේ සමාජවාදී හෙවනැලි වලට ස්වාභාවික මරණයක් අත්වන්නට ඉඩ දුන්හ. මෙහි ප‍්‍රතිඵලය වූයේ බන්දුල ගුණවර්ධන ඇමතිතුමා උඩ පැන පැන කියවූ ස්වයංපෝෂීත්වය වෙනුවට හාමතේ සිටින ජනතාවක් හා රුපියල් 100ට ඉහළ ගිය හාල් කිලෝවක් ඇති වීමයි. ඊට එතුමාගේ ආර්ථික විද්‍යාවේ තිබූ පිලියම වූයේ මහින්ද විසින් මුරුංගා අත්තේ තබා තිබූ දේශීය ගොවියාට පාඩමක් ඉගැන්වීමට පකිස්තානයෙන් හාල් මෙටි‍්‍රක් ටොන් ගණන් ගෙන්වීමය. එපමණක්ද නොව කිරිගොවීන්ට වෙන් කළ මුදලින් දෙකෙන් පංගුවක් ගසා කෑ උතුරුමැද මහඇමතිතුමන් රුපිලන් 200,000 ක් මිල වූ කිරිගොවි අලෙවි සැලක් හදන්නට රුපියල් 400,000ක් ගෙවා තිබුණේ ඇස් පියාගෙන මෙනි. මේ සිදුවීම් හරහා ආණ්ඩුවේ සැබෑ අපේකම හඳුනාගත් ග‍්‍රාමීය ජනතාව 2005දී ජවිපෙ සමග එක්ව ගත් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයම ජවිපෙ විපක්ෂව සිටගත් විටත් ලබා දෙන්නට තීරණය නොකරනු ඇතැයි පැහැදිලිව කිව හැකිය. </div><br /><div><br />මහින්දගේ වාසියට පවතින තෙවැනි හා අවසාන සාධකය වන්නේ සංවර්ධනයයි. ඒ තුළ මහාමාර්ග, ගුවන් පාලම්, ග‍්‍රාමීය මාර්ග, විදුලි බලාගාර, රණවිරු නිවාස ආදිය වන්නේය. මේවා මහින්ද දෙසට යම් ඡන්ද ප‍්‍රමාණයක් නැඹුරු කරන්නට ශක්‍යතාවයක් ඇති කරුණු ලෙස අප දකිමු. නමුත් මේ සංවර්ධයේ හොඳම කොටස පවතින්නේ ඒවාට අදාල අමාත්‍යංශයන් සතුව නොව. මාර්ග සංවර්ධනය සිදු කළ යුතු වන්නේ මහා මාර්ග අමාත්‍යංශයෙන් වුවද එය සිදු වන්නේ මග නැගුම හරහාය. උතුරේ හා නැගෙනහිර සමස්ථ මාර්ග සංවර්ධනය සිදුවන්නේ උතුරු වසන්තය හා නැගෙනහිර නවෝදය නම්වූ බැසිල්ගේ වැඩසටහන් හරහාය. (නැවත පදිංචි කිරීම් ගැන ඇමතිතුමන් කිසිවක් දන්නේ නැත. වරක් ඒ ගැන විමසූ විට එය බැසිල්ගෙන් විමසන්න යැයි ඇමතිතුමාම පවසා ඇත.) මේ හරහා පෙනෙන සංවර්ධනයට එහා ගිය නොපෙනෙන රාජපක්ෂ පවුලේ සංවර්ධනය සාර්ථකව සිදුවන බවයි. තවත් අවුරුදු 100කට ප‍්‍රමාණවත් ලෙස වරායන් 5ක් රට වටේ ඉදිවන බව මහින්ද පපුවට ගසාගනිමින් කෑගසයි. නමුත් එහි අයිතිකරුවා වන චමල් අයියාගේ නෝනා ලක්ෂ ගණන් වලට එම වරායන් වල රැකියා විකුණමින් හම්බකරන මුදල තවත් අවුරුදු 100කටත් වඩා කාලයකට තම පවුලට ප‍්‍රමාණවත් වනු ඇතැයි මහින්ද කියන්නේ නැත. එපමණක්ද නොව පොළොන්නරුවේ ඈත ගම්වල ජනතාව මෛත‍්‍රීපාලගේ බලාපොරොත්තු දේශපාලනයෙන් සංවර්ධනය එනතුරු බලාසිටියද හම්බන්තොටට විතරක් විශේෂිත වූ සීත මාලිගා ඉදිවන්නේය. මේ තත්වයන් කෙරෙහි සවිඥනිකව සිටිනා ජනතාව නැගෙනහිරින් ලැබීමට නියමිත නගරාධිපතිනියගේ හා තවමත් ප‍්‍රකාශ නොවූ පිල්ලෙයාන්ගේ සහය මත එකතු වන ලක්ෂ ගණනක් ඡන්ද පරද්දා ජනාධිපතිතුමන් බේරාගනු ඇතැයි කිසිවෙකුටත් කිව නොහැකිය.<br /></div><br /><div>මේ අනුව මෙම සටහනේදී අප උත්සහ දැරුවේ මහින්දට වාසිදායකව ඇතිවූ වෙනස්කම් පමණක් ගෙන ඒ හරහා ඔහුට මෙම මැතිවරණයේදී එම තත්වයන් කෙතරම් වාසිදායක වනු ඇත්දැයි සලකා බැලීමටය. අප මීලඟ ලිපියේදී ඔහුට අවාසිදාක ලෙස මේ වසර කිහිපය තුළ සිදුවී දේවල් ගෙන විග‍්‍රහ කිරීමට බලාපොරොත්තු වන අතර අවසන් ලිපියේදී වත්මන් පක්ෂ වල හැසිරීම මීට පෙර තත්වයන් හා සසඳා සැබෑ ජයග‍්‍රහණයේ දිශාව නිශ්චය කරගැනීමට උත්සහ දරන්නෙමු.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-5087410391261161972?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-47510341319396302952010-01-07T11:19:00.001+05:302010-01-07T12:17:21.754+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V6-d5xepI/AAAAAAAAAjA/dTxz5COBwYU/s1600-h/mahinda-rajapaksa.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 370px; FLOAT: right; HEIGHT: 274px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423876539835054738" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V6-d5xepI/AAAAAAAAAjA/dTxz5COBwYU/s400/mahinda-rajapaksa.jpg" /></a><br /><em><span style="color:#000000;"><strong>‘‘මටයි මගේ පවුලේ අයටයි මඩ ගහන්න විපක්ෂයේ අය බොරු ගොතනවා. අපි ගත්ත ඉඩමක් නෑ. තියෙනවනං මට කියන්න මං ඒක ඕනේ කෙනෙක්ට ලියලා දෙනවා.’’</strong></span></em> මේ වත්මන් ජනාධිපතිතුමන්ගේ වදනින්ම කියැවෙන රාජපක්ෂ සහ සහෝදරයන්ගේ වත්කම් වල සුජාතභාවයයි. මේ සුජාතභාවයට හොර උප්පැන්න හදන්නට භාරගත් ජොන්ස්ටන් කියන්නේ මෙවැන්නකි. <em><span style="color:#000000;"><strong>‘‘මංගල තමයි මේ ඔක්කොම කරන්නේ. එදා සිරිකොත රැස්වීමේදී මංගල කිව්වේ හොරා...හොරා...හොරා කියලා දිගින් දිගටම කියන්න කියලයි. එතකොට මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමයි සහෝදරවරුයි හොරු කරන්න අපිට පුළුවං’’</strong></span></em> බඩපුරවාගත් ජනතාවට දන්සැල් අධිපතිතුමන් ඩෙසට් එක හැටියට කියනා කතාවලිනුත්, අවතැන් වූවන් අනාථ කරමින් කතා පවත්වන බැසිල් සහෝදරයාගේ කතා වලිනුත්, සූරියප්පෙරුම සමග වටේ යන ගෝඨාභය සහෝදරයාගේ කතා වලිනුත්, තාරුණ්‍යයේ අනාගතය කුලියට ගත් නිල්බලකායේ නාමල් පුත‍්‍රයාගේ කතා වලිනුත් පුන පුනා කියනා සුජාතභාවයේ ආයාචනය හා ජොනීගේ කේලම තකට තක ගැලපෙන නිසා මේ හරහා ජනතාව විසන් රාජපක්ෂවරුන්ගේ නිවැරදිභාවයට තර්කයක් නිර්මාණය කරගනු ඇතැයි ඔවුහූ මෝඩ නිගමනයක එල්බ සිටිති. නමුත් බුද්ධිමත් ජනතාව හැටියට අප මෙය නැවතත් විමසා බැලිය යුතු වන්නේ හොරාගේ අම්මාගෙන් පේන ඇසීමට තරම් හරක් චින්තනයක් තවමත් අප තුළ ඇතිවී නැති නිසාවෙනි.<br /><br /><br /><br /><br />රූපවාහිනිය හා අයි.ටී.එන් එක හරහා මහින්ද ප‍්‍රමුඛ ජනහිතකාමී ඇමතිරැල නන්දොඩවන ගොබෙල්ස් න්‍යාය යන්නද මෙහිලාම නිරාකරණය කරගත යුතු තවත් සිද්ධියක් වන්නේය. ගොබෙල්ස් කීවේ බොරු වුවද නිතර නිතර කීමෙන් සත්‍යය වන බවයි. ඒ අනුව විපක්ෂය ගොබෙල්ස් න්‍යාය භාවිතා කරයි නම් රාජපක්ෂවරුන් හොරකම් නොකර සිටියා විය යුතුය. නමුත් රාජපක්ෂ සහ සහෝදරයෝ හොරකම් කරන ගමන් තමන් හොරකම් කරන්නේ නැතැයි නිතර කියවයි නම් ගොබෙල්ස් න්‍යාය භාවිතා කරන්නේ විපක්ෂය නොව රාජපක්ෂවරුන්ම බව ඉතාම පැහැදිලිය.<br /><br /><br /><br /><br />තත්වය මෙසේ නිසා අප දැන් විමසා බැලිය යුතු වන්නේ රාජපක්ෂවරුන් ඔය කියන ආකාරයට සතයක්වත් වමට නොගැසූ බබ්බුද කියාය. මහින්ද යුගය තුළ කොළඹ ගුවන් පාලම් 4ක් ඉදිකර ඇත. ඒවා සඳහා වියදම් කළ මුදල් ප‍්‍රමාණයන් පහත පරිදිය.<br /><br /><br />කැළණිය - රුපියල් මිලියන 2000<br />නුගේගොඩ - රුපියල් මිලියන 1200<br />දෙහිවල - රුපියල් මිලියන 900<br />ඔරුගොඩවත්ත - රුපියල් මිලියන 1000<br /><br /><br />මහින්ද රාජපක්ෂගේ සංවර්ධනය මේ තරම් මිල අධික වුවද මෙම පාලමක් ඉදිකිරීමට යන ජාත්‍යන්තරව පිළිගත් වියදම රුපියල් මිලියන 400කි. දේශපේ‍්‍රමීත්වයෙන් ඉහවහා ගිය මහින්ද මේ ගණුදෙනුව හරහා රටේ ජනතාවගේ රුපියල් මිලියන 3500ක් (ලක්ෂ 35,000) කාබාසිනියා කර දැමීමට තෝරාගෙන ඇත්තේද ජාත්‍යන්තරව තහනමට ලක්වූ ‘බී ජොන්සන්’ සමාගම වෙනුවෙන් වෝටර්ස් එජ් ගණුදෙනුවේදී අධිකරණ උදහසට ලක්වූ Access නම් සමාගමයි. දකුණේ හැදෙන ගුවන් පාලම් ගැන අප ඉරිසියාවෙන් හූල්ලන්නේ නැත. නමුත් පොදුජන තාවගේ මුදල් මේ ආකාරයට ගසාකෑම ගැන දුකක් ඇත. ගම්බදට වන්නට බෙහෙත් ටිකක් ගැනීමට ඉස්පිරිතාලයකට යෑමට බස් රථයක් නැතිව ගස්යට වේලෙන අහිංසක ජනතාවට අවශ්‍ය පරිදි බස්රථයක් යොදවන්නට මේ මුදල් යොමුකළා නම් පව් නැතැයි අප සිතමු. බස් රථයක් රුපියල් ලක්ෂ 20ක් මිල වේයැයි සිතුවොත් මේ මුළු වංචා කළ මුදලින් ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රවාහණය විධිමත් කරනු වස් බස්රථ 1750ක් අළුතින්ම වුවත් ගෙන්වීමේ හැකියාව පවතී. මේ ආකාරයට අහිංසක ජනතාව තව තවත් හෙම්බත් කරවන දේශප්‍රෙමීත්වය කුමක්දැයි අපට නම් වැටහෙන්නේ නැත.<br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V7vej6MsI/AAAAAAAAAjY/pMZ9OArKmKA/s1600-h/Asantha-De-Mel.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 326px; FLOAT: left; HEIGHT: 248px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423877381825376962" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V7vej6MsI/AAAAAAAAAjY/pMZ9OArKmKA/s400/Asantha-De-Mel.jpg" /></a>ශිරන්ති රාජපක්ෂගේ ඥති සොයුරු අපොස සා/පෙළ වත් සමත් නැති අසන්තද මෙල් ඛණිජ තෙල් සංස්ථා සභාපතිධූරයෙන් ඉවත්කරවන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව පවා දුන් හෙජිං වංචාවද තවත් මෙවැනිම මහජන මුදල් මංකොල්ලකෑමකි. රජයට , බැංකුවලට සහ සමස්ථ ජනතාවටම රුපියල් බිලියන 230ක මුදලක් අහිමි කළ මෙම වංචාවට විරුද්ධව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය දුන් උත්තරීතර තීන්දුව පවා නොපිළිගනිමිත් වත්මන් ආණ්ඩුව ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය පිළිබඳව කතා කරන්නේ රෙදි ඇඳගෙනද යන්න නැවත නැවතත් විමසා බැලිය යුතුය. රුපියල් බිලියන 230ක් යනු මිලියන 230,000කි. එනම් රුපියල් ලක්ෂ 2300,000කි. වචනයෙන් කියනවානම් රුපියල් ලක්ෂ ලක්ෂ දෙසිය තිහකි. එවැනි මුදලක් කියන්නට අපගේ කටවත් හුරුනැත. නමුත් ඒ මුදල කාබාසිනියා කිරීමට යන්න මහින්ද ගැන්සියට එතරම් ගේමක්ද නැත. උපාධි ලබා ගෙදරට වී සිටින උපාධිධාරියෙකුට රුපියල් 25,000ක මාසික වැටුපකට රැකියාවක් දීමට වසරකට වැයවන්නේ රුපියල් ලක්ෂ 3කි. ඔහු වසර 30ක් සේවය කළද ඔහුට ගෙවිය යුතු වන්නේ රුපියල් ලක්ෂ 90ක් හෙවත් රුපියල් මිලියන 9කි. ඒ අනුව මේ හෙජිං වංචාව හරහා පමණක් කාබාසිනියා කළ මුදල උපාධිධාරීන් 25,556 දෙනෙකුට වයස 25දී රාජ්‍ය සේවයට බඳවාගෙන විශ‍්‍රාම යන තුරු ගෙවීමට වුවද සෑහේ. එනම් මෙලෙස විනාශ කර ඇත්තේ වත්මන් සමස්ථ රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන්ගේම රැුකියා ප‍්‍රශ්ණය විසඳීමට තිබූ මුදල්ය. මෙහෙව් විගඩං නටන මහින්ද ලබන 10 වෙනිදා මන්දිරේ දන්සැල් වැඳීමට ගෙන්වන උපාධිධාරීන් ඉදිරියේ සිටගත යුතු වන්නේ ජාතික ඇඳුමෙන් නොව සාටකෙන් විලිවසාගෙන බව අපගේ නම් හැඟීමයි.<br /><br /><br /><br /><br />රූපවාහිනියෙන් උඩ පැන පැන කියවන උතුරු වසන්තය නම් බැසිල් සහෝදරයාගේ බූදලය හරහා කරගෙන<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V6-oXxo2I/AAAAAAAAAjI/ugEkCF4xqqk/s1600-h/Picture-1_jpg.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 364px; FLOAT: right; HEIGHT: 261px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423876542645248866" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V6-oXxo2I/AAAAAAAAAjI/ugEkCF4xqqk/s400/Picture-1_jpg.jpg" /></a> යන උතුරේ මාර්ග සංවර්ධනය පමණක් ගෙන බලන කල්හී පහත වංචාවන් දැක්විය හැකිය. (ගෙවල් හැදීම, ආහාර, සහනාධාර, පාසල්-රෝහල්-රජයේ ආයතන ඉදිකිරීම හා අළුත්වැඩියා කිරීම ආදිය කිසිවක් නොසලකා) අනුරාධපුරය යාපනය A9 මාර්ගයේ කිලෝමීටර් 153ක් සංවර්ධනයට චීන කැතික් සමාගමට ඩොලර් මිලියන 166කට (කිලෝමීටරයකට රුපියල් මිලියන 125කට) භාරදෙන ලදි. ඒ සමාගම කිසිම වැඩක් නොකර කිලෝමීටරයට රුපියල් මිලියන 60 බැගින් ශ‍්‍රී ලාංකික සමාගම් දෙකක් වන අයි.සී.සී යට සහ මාගා ආයතනයට පවරන ලදි. මේ අනුව කැතික් සමාගම නිකං සිට කිලෝමීටරයට රුපියල් මිලියන 65ක් ලබා ගන්නේ වැඩකරන ශ‍්‍රී ලාංකීය සමාගම් වැඩකරමින් කිලෝමීටරයට රුපියල් මිලියන 60ක් ලබාගන්නා විටය. මහින්ද පපුවට ගසාගනිමින් කියවන අපේකම යනු චීන කමදැයි මෙහිලා සැකයක් මතු කරයි. මේ ආකාරයට යාපනය පොයින්ට් පේදුරු කන්කසන්තුරේ පලාලි මාර්ගය කිලෝමීටර් 85ක්ද, A32 මන්නාරම පුනරින් මාර්ගයද, නන්දකුලෙයි මන්නාරම පාර කිලෝමීටර් 67ක්ද චීන වරාය සමාගමට සහ චීන රේල්වේ සමාගමට කොන්ත‍්‍රාත් දීම හරහා ගසාකන ලද මුලූ මුදල රුපියල් මිලියන 28,000කි. එනම් රුපියල් ලක්ෂ 280,000කි. ග‍්‍රාමීය පාරවල් කීපයක් කොන්ක‍්‍රීට් කළ පමණින් සමස්ථ ග‍්‍රාමීය ප‍්‍රජාවම තෘප්තිමත් යැයි වහසිබස් දොඩවන රාජපක්ෂ සහ සහෝදරවරුන්ට කීමට ඇත්තේ තවමත් සංවර්ධනයේ සුවඳක්වත් නොදැනුන ගම් අනන්තවත් ඇති බවය. ග‍්‍රාමීය මාර්ගයක කිලෝමීටරයක් කොන්ක‍්‍රීට් කරීමට ඇස්තමේන්තු කරන මුදල රුපියල් ලක්ෂ 5ක් නම් මෙම ගසාකෑමෙන් පමණක් අපතේ ගිය මුදලින් පිටිසර ගම් වල පාරවල් කිලෝමීටර් 56,000ක් කොන්ක‍්‍රීට් කර නිම කිරීමේ හැකියාව තිබේ. එනම් කොළඹ සිට නුවරට ඇති දුර මෙන් 500 ගුණයකි. ඒ කෙතරම් දුරක්දැයි මෙයින්ම ඔබට වටහාගත හැකිවනු ඇත. පාරවල් හැදීමට පිහිටුවා ඇති මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරිය කොන්ක‍්‍රීට් පාරවල් වලට සීමාකර කුට්ටිපිටිං ගැසිය හැකි දැවැන්ත මහාමාර්ග සංවර්ධනයට බැසිල් කැහැපොට ගසාගෙන බැසීමේ රහස මෙය නොවේද?<br /><br /><br /><br /><br />උමා ඔය ව්‍යාපෘතිය මගින් පුහුල්පොල සහ ඩයරාබා යන <a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V7vFqGQzI/AAAAAAAAAjQ/jPZ240G3XnI/s1600-h/_45438782_-5.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 304px; FLOAT: left; HEIGHT: 181px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423877375140447026" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V7vFqGQzI/AAAAAAAAAjQ/jPZ240G3XnI/s400/_45438782_-5.jpg" /></a>ජලාශ දෙක ඉදිකිරීමට සැලසුම් කර ඇති අතර එම ජලාශ දෙකහි මුළු බිම් ප‍්‍රමාණය අක්කර 60කි. මෙම ජලාශ දෙක යා කෙරෙන උමං මාර්ගය කිලෝමීටර් 23කි. මෙමගින් සංවර්ධනය කෙරෙන පහළ බිම් ප‍්‍රමාණය අක්කර 5000කි. විදුලි ජනනය මෙගාවොට් 50කි. මුලින් මෙයට ඇස්තමේන්තු කළ මුදල වූ ඩොලර් මිලියන 265 පසුව නැවත වංචනික ලෙස ඩොලර් මිලියන 529 දක්වා වැඩිකළ අතර මින් ගසාකෑ මුදල රුපියල් බිලියන 30.3ක් හෙවත් මිලියන 30,360කි. එනම් රුපියල් ලක්ෂ 303,600කි. (මෙම ඉලක්කම් කියවීමට අපගේ කටවල් හුරුනැති බව දනිමු. නමුත් මිලියන බිලියන නුහුර අපට කෙසේ හෝ තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් ඇතිවන ලෙස මේ ආකාරයට දක්වා ඇත්තෙමු.) එසේම මෙම ව්‍යාපෘතිය ඉරාන පරාබි සමාගමට පවරා ඇත්තේද ටෙන්ඩර් කැඳවීමකින් පවා තොරවය. මෙම වංචාව සමගම කොළඹ වරායේ ගැන්ටි‍්‍ර කේ‍්‍රන් වංචාවද එක්ව ගැනීමට කැමැත්තෙමු. එහිදී සිදුවූයේ අවශ්‍ය කේ‍්‍රන් 6 වෙනුවට කේ‍්‍රන් 35ක් මිලදී ගැනීමට කැබිනට් අනුමැතිය ලබා ගැනීමයි. එසේම වසර දෙකකට පෙර ඩොලර් ලක්ෂ 6ක් වූ එකක් වෙනුවෙන් මෙවර ඩොලර් ලක්ෂ 12ක් අනුමත වීමද විමතියට කරුණකි. මේ අනුව සමස්ථ කේ‍්‍රන් වංචාවේ වටිනාකම රුපියල් බිලියන 24.2ක් හෙවත් මිලියන 24,150කි. එනම් රුපියල් ලක්ෂ 241,500 කි. මෙම හොරකම් දෙකෙහිම එකතුව රුපියල් බිලියන 54කි. නමුත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ එතෙක් මෙතෙක් ඉදිවූ දැවැන් තම බහුකාර්‍යය යෝජනා ක‍්‍රමය වන කඩිනම් මහවැලි ව්‍යාපෘතියේ සමස්ථ වියදම වූයේද රුපියල් බිලියන 50කි.<br /><br /><br /><br /><br />ශිරන්ති රාජපක්ෂ ආර්‍යාවගේ මල්ලිගේ පුතා වන ඩිල්හාන් වික‍්‍රමසිංහ ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 16ක් (රුපියල් මිලියන 1840ක්) ගෙවා සියළුම ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්‍යාල වලට පිළිගත් වෙළඳනාම <a href="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V-7iu6_dI/AAAAAAAAAjg/JfJ9EU3_KSo/s1600-h/veronika6_Large.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 339px; FLOAT: right; HEIGHT: 281px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423880887638621650" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0V-7iu6_dI/AAAAAAAAAjg/JfJ9EU3_KSo/s400/veronika6_Large.jpg" /></a>සහිත පරිඝණක ලබා දීමට කොන්ත‍්‍රාත්තුව ගන්නා ලදි. නමුත් ලබාදී ඇත්තේ දේශීයව එකලස් කළ වටිනාකම රුපියල් 50,000 කට ආසන්න පරිඝණක වන අතර මේවන විටත් ඉන් බහුතරය භාවිතයට ගැනීමට නොහැකි තත්වයක පවතී. ඉන් ඥති පුත‍්‍රයා ගසාකෑ මුදල රුපියල් මිලියන 1200 ක් හෙවත් රුපියල් ලක්ෂ 12,000 කි. මහින්ද රාජපක්ෂ කොළඹ ප‍්‍රධාන පෙළේ පාසල් වල දැරිවියන් ඔඩොක්කුවේ තබා ගෙන හුරතල් කළද නගරයේ ශබ්දය නෑසෙන ඉතා ඈත පිටිසර ගම්වල ගරාවැටුණු ගොඩනැගිල්ලක හෝ අඹ ගසක් යට වටේට වාඩිවී අකුරු කරන අහිංසක දරු දැරියන් පරිඝණකයක් ඇල්ලීමට තියා දැකීමටවත් පින් කර නැත. 10,000 කට ආසන්න සමස්ථ පාසල් පද්ධතියෙන්ම ඉතා දුෂ්කර පාසල් 5 000 ක් තෝරා එක් පාසලකට රුපියල් 50,000 ක් වන පරිඝණක 4 බැගින් ලබා දීමට වැය වන්නේත් රුපියල් ලක්ෂ 10,000 ක් පමණි. ශිරන්තිගේ ඥති පුත‍්‍රයාගේ වමට ගැසීම මීටත් වඩා ලක්ෂ 2000ක් වැඩි බව කියා පාන්නේ දරු දැරියන්ට සුභ අනාගතයක් තනන්නට යන මහින්දගේ පැටිකිරිය නොවේද?<br /><br /><br /><br /><br />රාජපක්ෂ සහ සහෝදරයන්ගේ ගසාකෑම් වල ප‍්‍රමාණය මෙපමණක් නොව. මෙලෙස ලියා දක්වන්නේ නම් තව සති ගනන් වුනත් ලිවීමට කරුණු පවතී.<br /><br />එයාර් ලංකා පාඩුව බිලියන 10 කි.<br />මිහින් එයාර් පාඩුව බිලියන 5 කි.<br />වීරවිල ව්‍යාපෘතියේ පාඩුව මිලියන 500 කි.<br />මිග් වංචාව මිලියන 400 කි.<br />කෙරවලපිටිය ව්‍යාපෘතියේ වංචාව බිලියන 23 කි.<br /><br /><strong></strong><a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0WAaUsikTI/AAAAAAAAAjo/pFfsH6fzRz8/s1600-h/mr_041406_02.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 351px; FLOAT: right; HEIGHT: 216px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423882515958108466" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0WAaUsikTI/AAAAAAAAAjo/pFfsH6fzRz8/s400/mr_041406_02.jpg" /></a><br /><strong>මෙපමණකුත් නොව තවත් වංචා , දුෂණ හා ගසාකෑම් අනන්තවත් ඇත. ඒ අනුව මෙතරම් ගසාකෑම් හරහා රාජපක්ෂ සහ සහෝදරයෝ විසින් බිලිගෙන ඇත්තේ අද උපන් දරුවාගේ සමස්ථ අනාගතයයි. තරුණ තරුණියන්ගේ හෙට දවසේ මුහුණු වල මැවෙන්නට තිබූ සිනහවයි. දරුවන් වෙනුවෙන් ජීවිතයම කැපකළ දෙමාපියන්ගේ අනාගත සිහිනයයි. මෙසේ ගසාකෑම් කර ලැජ්ජා විරහිතව ජනතාව ඉදිරියට විත් ‘‘සුභ අනාගතයක්’’ තනන්නට වරමක් ඉල්ලන මහින්දගෙන් අසන්නට ඇත්තේ රාජපක්ෂවරුන්ගේ හත්මුතු පරම්පරාවේම සුභ අනාගතයට තවත් රුපියල් බිලියන කීයක් මදිද කියාය............</strong><br /><br /><br />(සංඛ්‍යාලේඛණ ලබා දුන් සොයුරියට ස්තූතිය)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-4751034131939630295?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-10570106077538450152010-01-06T14:09:00.000+05:302010-01-06T14:20:48.504+05:30<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423545062158660258" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0RNf7VKcqI/AAAAAAAAAiQ/lxlBTbjmNfg/s400/06_4.jpg" /><span style="color:#ff0000;">2009 අද වැනි දිනෙක ආණ්ඩුවේ මැරයන් විසින් තමන්ට අවනත කරගත නොහැකි වූ සිරස මාධ්‍ය අයතනයට පහර දුන්බව කාටත් අමතකව නැතැයි අප විශ්වාස කරමු. සමස්ථ රාජ්‍ය මාධ්‍යයන් සහ අනෙකුත් පෞද්ගලික මාධ්‍යයන්ද තම අණසක යටතට නම්මා ගත් යුධ ජයග‍්‍රහණයේ කඩතිරට මුවාවී සිරස මාධ්‍ය ආයතනයේ අපක්ෂපාතී වාර්ථාකරණයන් ඉවසාගත නොහැකි වූ වත්මන් ආණ්ඩුවේ ඉහළ මැරයන්ගේ අණ පරිදි ආයුධ පෙන්නන්නට ගොස් මරා නොදමා ජීවිත දානය දී තමන්ගේ ඡන්ද වැඩවලට ඉතුරු කරගත් හීලෑ මැරයන් ලවා ශ‍්‍රී ලාංකීය මාධ්‍ය නිදහස වලදමා අදට වසරක් සපිරේ. </span><br /><br /><br /><div><div><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 313px; FLOAT: right; HEIGHT: 259px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423545779168961362" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0ROJqZvY1I/AAAAAAAAAiY/wCtM2FhKl9M/s400/sirasa_attack280px_01_06.jpg" /><span style="color:#ff0000;">මෙවන් මොහොතක නැවත මාධ්‍ය නිදහස කරලියට විත් ජනාධිපතිවරණ වේදිකාවේ සටන් පාඨයක් බවට පත්ව ඇත. නමුත් ලැජ්ජාවට කරුණ නම් මේ මාධ්‍ය නිදහසට මරණ සහතික ලියූ අසික්ෂිතයන්ම නැවතත් මාධ්‍ය නිදහස නම් සටන් පාඨයත් තම ගොඩට බා ගැනීමේ උත්සහයක නිරත වීමයි. මහින්ද ප‍්‍රමුඛ ඉහළම පෙලේ ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රියාකාරීත්වයට නොව මේ ආණ්ඩුවේ ඇස් කන් නැති ඇමතිවරුන්ට කීමට දෙයක් ඇත.<br />‘‘ඔබ දේශපාලන වේදිකාවල ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, යහපාලනය, මාධ්‍ය නිදහස ගැන කියවන්නට යන්න එපා. මන්ද එය කරලියට ගෙන එ්මේ ගෞරවය ඔබේ නායකයාට ලැබුනද එය වෙනුවෙන් සටන් කිරීමේ අයිතිය ඇත්තේ ඔහුට නොව. ඔහු එම දේවල් අමු අමුවේ මරා දැමීම හේතුවෙන් මේ රටේ එම මාතෘකා ඇති වූවා මිස ඒවා රැකීම පිළිබඳ ඔහුට හොඳ නමක් ගන්නට ගිය වසර ගැන අමතකව නැති ශ‍්‍රී ලාංකීය ජනතාව ඉඩ නොතබනු ඇත. එබැවින් මාධ්‍ය නිදහස ආදී මාතෘකා මතක් කරන විට ඔබගේ ඡන්දද එකිනෙක නැතිවී යෑමක් පමණක් සිදුවනු ඇත. එබැවින් සෝමරත්න දිසානායක කී පරිදි මාධ්‍ය මෙල්ල කරනවා වැනි පෙර දුන් පොරටෝක්ම දීම ඔබට ගැලපෙනු ඇත.’’<br /></span></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0ROhB0fF6I/AAAAAAAAAig/PFj8V_nMeoY/s1600-h/premsm45dojrpqnmsl3agd55_sirasa-protest-main.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 310px; FLOAT: left; HEIGHT: 223px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423546180592146338" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/S0ROhB0fF6I/AAAAAAAAAig/PFj8V_nMeoY/s400/premsm45dojrpqnmsl3agd55_sirasa-protest-main.jpg" /></a><span style="color:#ff0000;"></span></div><div><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div><span style="color:#ff0000;">මේ කෙටි සටහන තැබූයේ මාධ්‍ය හිතවාදියෙකු ලෙස සිරස මාධ්‍යයට එල්ල කළ ආණ්ඩුවේ ලැජ්ජාශීලී මැර ප‍්‍රහාරය හෙළා දැකීම වස්ය. නමුත් මින් කිසිසේත්ම එම ප‍්‍රහාරයේ වගකිව යුත්තන් අත්අඩංගුවට නොගත්තේ ඇයි දැයි ඇසීමට තරම් අප මෝඩ වන්නේ නැත. මන්ද තව දින දෙකකින් යෙදෙන මීළඟ සැමරුම වන මාධ්‍යවේදී ලසන්තව මහදවල් අධිආරක්ෂිත කලාපයක් තුළදී ඝාතනය කළ මැරයන් සොයා ගැනීමට බැරි වුණ ආණ්ඩුවට හා පොලීසියට මෙය කිරීමට කිසිම ශක්තියක් නැති බව අප දනිමු. </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-1057010607753845015?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-28167270764491466702009-12-28T00:44:00.000+05:302009-12-28T01:05:13.606+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0CAf10zI/AAAAAAAAAhw/_6ZiaU5_D4Q/s1600-h/default.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 302px; FLOAT: left; HEIGHT: 250px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419998623149970226" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0CAf10zI/AAAAAAAAAhw/_6ZiaU5_D4Q/s400/default.jpg" /></a>ශ‍්‍රී ලංකාව වැනි දියුණුවේ මාර්ගය තවමත් වෙන් කර හඳුනා නොගත් රාජ්‍යයන් හී දැකිය හැකි ප‍්‍රධානම කාරණයක් වන්නේ මූලික අවශ්‍යතා, අධ්‍යපනය, සෞඛ්‍යය, රැකියා, ප‍්‍රවාහණය හා සන්නිවේදනය ආදී වූ සියලූ ක්ෂේත‍්‍රයන් තවමත් ප‍්‍රාථමික තත්වයක පවතින බවයි. එසේම එවන් පසුබිමක කාන්තා අයිතීන්, ළමා අයිතීන්, ආබාධිතයන්ගේ අයිතීන් හා ඒඞ්ස් රෝගීන්ගේ අයිතිවාසිකම් වැනි විශේෂිත කණ්ඩායම් වල අයිතීන් හෝ අවශ්‍යතා පිළිබඳව ගොඩනැගෙන කතිකාවද ඉතාම දුර්වල මට්ටමක පවතී. වත්මන් ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ තාරුණ්‍යය යන සුවිශේෂී කණ්ඩායමටද මෙම පොදු ධර්මතාවය බලපා ඇති නිසා එය තරුණ අනන්‍යතාවය පිළිනොගත් ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියයි.<br /><br />එහෙව් වටිනාකමක් නොලද මුත් ඉතිහාසයේ සිට තාරුණ්‍යය නැතිවම බැරිවූ සිදුවීමක් වත්මන් මහින්ද යුගයේදීත් එළඹෙනු ඇතැයි කල්තියාම හඳුනාගත් නිසා අප මේ පසුකරමින් සිටින යුගයේදීත් නැවතත් තාරුණ්‍යයේ වටිනාකම් තරමක් වැඩිවෙනු ඇතැයි අපගේ කතානායකයා ඉවෙන් මෙන් දැනගන්නට ඇත. (සමහර විට තාත්තා හෝ බාප්පලා ඉව අල්ලා දුන්නා විය හැකිය.) එසේම සිංහල තාරුණ්‍යය ජයකෙහෙළි නංවන අනාගත දිනයේදී සතුරාගේ තාරුණ්‍යය තමා ඉදිරියේ දණ නමනු දුටු විට තාරුණ්‍යයේ සිත්තුළ මහා ශක්තියක් ජනිත වන බවද කතානායකයා මනාව දැන සිටියේය. මේ නව ශක්ති ප‍්‍රවාහය තමාගේ කරගැනීමේ අරමුණින් අතීතයක් නැතිව සිටි ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යයට සුභ අනාගතයක් ගැන බලාපොරොත්තු කන්දරාවක් පොදි බැඳ හිස මත තබා ඒ මත සිට ගත් නාමල් රාජපක්ෂ නම් කුමාරයාණෝ තාරුණ්‍යයට හෙටක් සංවිධානය හදාගෙන තෙමේම සභාපති බවට පත්විය.<br /><br />පලපුරුද්ද ගැන නිතර කියවන ඔහු මේ තනතුරට පත් වනුයේ ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යයේ හද ගැස්ම තියා ගැමි තරුණයෙකුගේ දහඩිය සුවඳවත් හඳුනාගෙන නොව. තරුණ බෞද්ධ සංගම්, තුරුණු ශක්ති වේදිකාවල් හා යෞවුන් සේනාංකයන්ගේ ක‍්‍රියාකාරකම් හරහා ගොඩනැගුණු තාරුණ්‍යයේ නිහඬ ඉතිහාසයවත් නොද<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0XHx0RaI/AAAAAAAAAh4/Z2AelENT3BI/s1600-h/m_96739700667aa0c2196b35281d64b017.gif"></a>න්නා නාමල් රාජපක්ෂ තාරුණ්‍යයට හෙටක් නම් රාජධානිය හදාගෙන තමන්ම රජවෙන්නට හිතා ගත්තේය. තාත්තා දිව්රුම් දෙන මොහොතේ පළමු වරට වේදිකාගතවූ ඔහු මීලඟට කළඑලි බැස්සේ ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යයට ආමන්ත‍්‍රණය කරගෙනය.<br /><br />නාමල් නොදන්නවා වුනාට ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යය යනු සැබෑවටම හෙටක් නැතිව අසරණ වූ පිරිසකි. හෙටක් තියා ඔවුන්ට අදක් හෝ ඊයේ දිනයක්වත් තිබී නැත. සුවිශේෂී ලෙස තාරුණ්‍යය පමණක් ගෙන සලකා බලන කල්හී ඔවුන්ට ආවේණික වූ ඉතා බැරෑරුම් ප‍්‍රශ්ණ ගණනාවක් දැකිය හැකිය. එබැවින් තාරුණ්‍යය එකතු කොට ශක්තිමත් කළ යුතු අනන්‍යතාවයක් බවට කිසිඳු තර්කයක් නැත. නමුත් ප‍්‍රශ්ණය ඇත්තේ එතැන නොවේ. ප‍්‍රශ්ණය ඇත්තේ නාමල් එකතු කරගත් තාරුණ්‍යය භාවිතා කරන ආකාරය ගැනය. ‘තාරුණ්‍යයට හෙටක්’ තාත්තාට හෙටක් ලෙසට භාවිතා කරන නාමල් නොදන්නවා වුනාට ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යය පෙළන ප‍්‍රධානම ප‍්‍රශ්ණය වන්නේ ආර්ථික ස්වාධීනත්වයක් නොමැති වීමයි. ඉන් ඉතාම ප‍්‍රබල වන්නේ රැකියා ප‍්‍රශ්ණයයි. උපාධි ලබා තරුණ තරුණියන් 30,000 ක් ගෙවල් වලට වී සිටීම තුළින් නොකියා කියැවෙන සා/පෙළ හෝ උ/පෙළ සමතුන්ගේ විරැකියාව ලක්ෂ ගණනකි. ඒ හරහා කිසිඳු මුදලක් අත නැති තාරුණ්‍යය තමන්ගේ අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් මේ මොහොතේත් දෙමාපියන් ඉදිරියේ සිඟමන් යදින්නට පොළඹවා ඇත. ඒ අනුව අභිමානවත්ව නැගී සිටිය යුතු තාරුණ්‍යයේ ප්‍රෞඩත්වය තිඹිරිගෙයිම මිය ගොස් හමාරය. ජනාධිපති තාත්තා තෑගි දෙන ඇස්ටන් මාටින් කාර් වල යන නාමල් මේ හැඟීම් දැනගන්නේ කොහොමද?<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Szez3BNs0OI/AAAAAAAAAho/rHeZiu2IiWM/s1600-h/namalrajapakshaface.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 315px; FLOAT: left; HEIGHT: 216px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419998434363756770" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Szez3BNs0OI/AAAAAAAAAho/rHeZiu2IiWM/s400/namalrajapakshaface.jpg" /></a>අනෙක් අතට විරැකියාවෙන් පීඩිත තරුණයින් කෙසේ නම් දෙමාපියන් වෙනුවෙන් තම යුතුකම් ඉටු කරාවිද යන්නත් අප සිතා බැලිය යුතුය. තමා හම්බ කළ මුදලකින් අම්මට තාත්තට ඇඳුමක් ඇරන් දෙන්නට හෝ වේලක් කන්නට දෙන්නට සිහින මවන ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යයේ ශක්තිය රැකියා හොයන්නටම වියැකී ගොස් හමාරය. එබැවින් යුතුකම් ඉටුකිරීමෙන් ලබන තෘප්තිය ඔහුට උරුම නැතැයි හිතහදාගන්නට වී තිබේ. අධ්‍යාපනයට කෙතරම් හිත ඇතත් අවාසනාවකට පියා මියැදුන පවුලක බර මුලූමනින්ම පැටවෙනුයේ තාරුණ්‍යය පිට පැටවෙනුයේ උසස් අධ්‍යාපන සිහිනට කඩා බිඳ දමමිනි. නංගිලාට මල්ලිලාට හෙටක් තනන්නට ගඩොල් පෝරණුවක, බේකරියක, ගැරජ් එකක හෝ ගාමන්ට් එකක හිඟාකන තාරුණ්‍යයේ ඉකිබිඳුම නාමල්ගේ සඳළුතලයට ඇහෙනවා ඇත්ද?<br /><br />අද උපාධියක් රැගෙන ගෙදර එන දුවක් යනු අම්මලාගේ තාත්තලාගේ හිතට මහා බරකි. අවුරුදු 30ක් වුණ රැකියා විරහිත තරුණියක් රන්මල් මාලා දා කැන්දන් යන්නට කුමාරවරු මහබලාගෙන නැත. දෑවැදි දෙන්නට අතමිට පිච්චියක් වත් නැති අම්මලා තාත්තලාගේ හිත්වල ඇවිලෙන ගින්න අනර්කලීලාගේ Hot scene දකින නාමල් කෙසේනම් දකින්නද? රන්මල්මාලා කෙසේ වෙතත් හඳපානේ හරි කැන්දන් යන්නට කුමරෙකු සිටියද රැකියාවක් ලැබෙන තෙක් විවාහය කල් දැමීමට සිදුවනුයේ ඉගෙනගත්ත කරුමයටදැයි ඔවුන් අසති. ඒ අනුව යුතුකම් ඉටුකිරීමෙන් නිදහස් නොවුණු තාරුණ්‍යයේ සිත වගකීම් දෙස බලන්නේද බියමුසු හැඟීමකිනි. බලාගෙන හිඳ පලක් නැති කල්හී උපාධිය, උසස් පෙළ හෝ සාමාන්‍ය පෙළ සහතිකය බල්ලාට දමා හිනාවෙන ගම්මුන්ට හොරෙන් ගාමන්ට් එකකටවත් ගොස් ශ‍්‍රමය විකුණන්නට තරුණියන් පෙළඹෙන්නේ ලැජ්ජාවට වඩා බඩගින්න ලොකු නිසාය. එසේ ගිය කල්හී ශ‍්‍රමයට අමතරව තවත් දේවල් හොයන කොම්පැනි ලොක්කන්ගේ මුදල් බලයට හා මැර බලයට යටවී ගාමන්ට් එකේ කාමරයක් තුළ වියැකී යන ගෑණු කම හඩනගා අයදින පිළිසරණ වන්නට නාමල්ට සදාචාරාත්මක අයිතියක්වත් තිබෙනවාද?<br /><br />සැබෑ තාරුණ්‍යයේ හැඟීම් ඉතාම බොලඳය. වෛවර්ණ හින්දි චිත‍්‍රපට ජීවිත යැයි මවාගත තරුණියන් බැගී කලිසම හා බොඩිෆිට් ටීෂට් එක යනු පිරිමිකම යැයි සිතා ඒ තුලින් ආදරය හොයන්නට පෙළඹෙති. විරැකියාවෙන් පෙළෙමින් වුවත් හැඩට ඇඳ පැලඳගත් තරුණයින්ද තරුණියන්ට ලස්සන අනාගතයන් ගැන සිහින මවා දෙන්නේ තමන්ට ඇති හැකියාව පිළිබඳ පවතින තක්සේරුවට වඩා තාරුණ්‍යයේ හැඟීම් ඉස්මතුවන නිසාවෙනි. තරුණියන්ගේ දෙමාපියන් හමුවී අවසර ඉල්ලන්නට ශක්තියක් තමන්ට නොතනා හිනාවෙන්නට බලා සිටින ලෝකයෙන් වහංවී හෝටල් කාමර තුළ නිරුවත් වන්නේත් නාමල් හඳුනා නොගත් ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යයයි. සතිඅන්ත දිනවල අමතර පන්ති පිරෙන්නාම සෙනගකින් නගරබද හෝටල් කාමර පිරෙන බව නොදන්නා නාමල් දැනගතයුතු දෙය වන්නේ තමා අයිති වන්නේද ඉන් එකෙකු ලෙස මිස උන්ගේ ගැලවුම්කරුවා ලෙස නොවන බවයි. <a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0X9bR5qI/AAAAAAAAAiI/B69BEc48VgU/s1600-h/Football-President1.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 434px; FLOAT: right; HEIGHT: 308px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419999000282654370" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0X9bR5qI/AAAAAAAAAiI/B69BEc48VgU/s400/Football-President1.jpg" /></a><br /><br />තවත් අතකින් තාරුණ්‍යය ගිලගනිමින් සිටින ප‍්‍රධානම යක්ෂයෙකි මත්ද්‍රව්‍ය. තමාගෙන් රටට වැඩක් නැතැයි ප‍්‍රත්‍යක්ෂ වුණ තාරුණ්‍යයේ අභිමානය හෑල්ලූවී යන්නේය. ගම්බදට වන්නට තරුණයින් හවසට බෝක්කු උඩට වී බීඩි උරමින් අළුකර දමනුයේ මේ රට ගොඩනැගීමට උරදිය හැකි මිනිස් පැය නොවේද? බීඩියෙන් පටන්ගෙන ගංජා සුරුට්ටුව දක්වා තාරුණ්‍යය රැගෙන යන්නේ ඔහුගේ වටිනාකමට වින කළ මේ සමාජය බව නාමල් කවදානම් දැනගනීවිද? රා කසිප්පු වලින් ගමන් කොට මෙහෙව් වටිනා තාරුණ්‍යය නවතින්නේ බාර් අසල කානුවලය. මතට ඇබ්බැහිවී මුදල් නැති කල බසයකට නැග පොකට් ගසන්නේත් පාරේ යන තරුණියකගේ මාලයක් කඩාගෙන දුවන්නේත් මේ සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රමය විසින් නන්නත්තාර කළ තාරුණ්‍යයම බව තාත්තාට හෙටක් හදන නාමල්ට හිතන්නටවත් වෙලාවක් ඇද්ද?<br /><br />මෙලෙස ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යය යැයි මහාර්ඝ වචනයකින් සේල් දමා ඇති වටිනා සාධකය මේ මොහොත වන විටත් අන්ත අසරණව බලාසිටියි. එහෙව් තාරුණ්‍යය සිතුම් පැතුම් තේරුම් ගැනීමට හැකි හෝ තරුණයන්ගේ මට්ටමින් සිතිය හැකි නියෝජිතයින් නියෝජනය නොකරන මහජන නියෝජිතායතන මෙම ප‍්‍රශ්ණය කෙරෙහි ඇස් ඇර නොබැලීමද සාධාරණය. මහජන නියෝජිතායතන සඳහා තාරුණ්‍යයට වෙන්කළ කෝටා එකවත් නිසි ලෙස භාවිතා නොවන අතර පාර්ලිමේන්තුවේ සිටින මැති ඇමතිවරුන් තාරුණ්‍යයට අදාල නොවනුයේ අද ඊයේ සිට නොව මීටත් වසර 50කට පමණ පෙර සිටය. එබැවින් ඔවුන් තාරුණ්‍යය හඳුනා නොගැනීම ගැන අද ඇනුම්පද කියන්නේද නැත. නාමල් සැබෑ ලෙසම තාරුණ්‍යයේ හෙට උදෙසා දේශපාලනයට අතගැසුවේ නම් කළ යුතුව තිබුණේ තාත්තා රජ කර තමන් පාර්ලිමේන්තු යන්නට තරුණයින් කඬේ යවා ගැනීම නොවේ. ඔවුන්ට හිමි කෝටා එක වෙනුවෙන් තරුණයින් පෙළ ගැස්වීමය.<br /><br />මේ ආකාරයට ආර්ථික, සමාජයීය, දේශපාලනික හා සදාචාරමට අතින් අගාධයකට ඇද දමා තිබෙන තාරුණ්‍යය මානසික අතින්ද බිඳ වැටී ඇත. අද වන විට වෙසක් සතියට කූඩුවක් හදන්නට හෝ තොරණක් ගසන්නටවත් එකතු නොවන ගමේ තරුණ කැල මේ තත්වයට ඇද දැමීම සම්බන්ධයෙන්<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0Xfdb-CI/AAAAAAAAAiA/JARShQ2wnqc/s1600-h/jnzhiun1y1mjwbi0xwhxqj55_Namal1.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 428px; FLOAT: right; HEIGHT: 289px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419998992238639138" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sze0Xfdb-CI/AAAAAAAAAiA/JARShQ2wnqc/s400/jnzhiun1y1mjwbi0xwhxqj55_Namal1.jpg" /></a> වගකීම ගත යුතු වන්නේ පාලන තන්ත‍්‍රයේ ඉහළ සිට පහළට සිටින සියලූ නිලතලයන් පමණක් නොව සමස්ථයක් ලෙස මේ මුළු සමාජයමය. කෙසේ වුවද එලෙස අසරණව වේදනාවෙන් හඬමින් සිටි තාරුණ්‍යයට ආමන්ත‍්‍රණය කොට ඔවුන්ට බොරු පොරොන්දු දී ඔවුන්ගේ කරෙන් දේශපාලන වේදිකාවල් තනා ජනාධිපති තාත්තාට නැවත රජ වන්නට කඬේ යන ජනාධිපති පුතා පිළිබඳව අපට ඇත්තේ ලැජ්ජාවක් නොව හිරිකිතයකි. සැබෑ කලාකරුවන් නියෝජනය නොවන මහින්දවාදී හෙන්චයියන් රැලකට රඟපාන්නට සල්ලි විසිකරන ජනාධිපති පුතාගේ පෞද්ගලික කොම්පැනියක් බඳු තාරුණ්‍යයට හෙටක් සංවිධානය මේ මොහොත වන විටත් කරමින් සිටිනුයේ තමන්ගේ නමට බින්දුවක්වත් නොගැලපෙන වැඩකි. නන්නත්තාර වි සිටි තාරුණ්‍යයේ ශක්තිය එකතු කර, තරුණ තරුණියන්ගේ හිත් තුළ බුර බුරා නැගෙන වේදනාවන් හරහා ජනිත වූ ශක්තිය පොදි බැඳ ජනාධිපති තාත්තාගේ රජ සිහිනය වෙනුවෙන් සින්නක්කර ලියා දුන් නාමල් කුමරුණි, ඔබ කළේ පෞද්ගලික අවශ්‍යතාවක් වෙනුවෙන් නැවත කවදාවත් එකතු නොවන ලෙස ශ‍්‍රී ලාංකීය තාරුණ්‍යය සුනු විසුනු කර දැමීමකි. තරුණ තරුණියන්ගේ පමණක් නොව ඔවුන්ගේ අම්මලා තාත්තලාගේද සුභ අනාගතය කඩාබිඳ දැමීමකි. <strong><span style="font-size:130%;">කොටින්ම කිවහොත් අදක් නැතිව සිටි තාරුණ්‍යයට හෙටක්ද නැති කිරීමකි.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3825513316312756822-2816727076449146670?l=adawwa.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3825513316312756822.post-84178157481843629392009-12-22T15:40:00.000+05:302009-12-23T09:15:04.674+05:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/SzCdBwRZj-I/AAAAAAAAAhI/TRwUAZJvq50/s1600-h/sarath-fonseka-2009-7-15-6-42-37.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 307px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418003005190016994" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/SzCdBwRZj-I/AAAAAAAAAhI/TRwUAZJvq50/s400/sarath-fonseka-2009-7-15-6-42-37.jpg" /></a><br /><br /><div><span style="color:#999999;"><em>මැතවරණ සටන් ඉතිහාසය බලන කල දැකිය හැකි වැදගත්ම සිද්ධියක් වන්නේ 77ට පෙර එකම පක්ෂයකට දෙවතාවක් බලයේ සිටීම අමාරු කාර්‍යයක් වූ බවයි. එම නිසා සෑම මැතිවරණයකදීම වගේ ජයගත්තේ ජනතාවට අනාගතය ගැන සිහින ලෝක මවාදුන් පාර්ශවයයි. නමුත් 77න් පසු මේ තත්වය කනපිට හරවා එජාපය වසර 17ක් සහ අනෙක් පාර්ශවය මේ මොහොත වන විටත් වසර 15ක් තම බලය රැක ගන්නට සමත්ව ඇත. ඒ අතරින්ද සෑම ජනාධිපතිවරයෙක්ම (ප‍්‍රභාකරන් අවසර දුන්) ව්‍යවස්ථා ප‍්‍රකාරව දෙවන වතාවටත් බලය ලබා ගැනීම වැදගත් සිද්ධියකි. නමුත් ඔවුන්ද දෙවන වතාවේ භාවිතා කළේ අනාගත පොරොන්දු දීමේ ඓතිහාසික උපක‍්‍රමයම විය. ඒ මාවතම තෝරා ගනිමින් 2005දී විධායක බලතල තමන්ගේ කරගත් මහින්ද රාජපක්ෂ මෙවර එම ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීමේ අරමුණින් මැතිවරණ සටනට අතගැසීය. දකුණේ ඡන්දය පවා මේ නව සටන් පාඨය හරහා ජයගන්නට ඔහු සමත් විය. ඒ වූකලී ‘වසර 30ක යුද්ධය නිම කිරීමේ ක‍්‍රියාව’යි.</em></span> </div><div><br />ඒ අනුව ඔහු මෙවර ජනාධිපතිවරණ සටනට පිවිසෙන්නට සිටියේ අතීතය පිළිබඳ කතාවක් ජනතාවට කියා ඡන්දය ඉල්ලන්නටය. නමුත් වැඬේ ගැස්සී ගියේය. නොසිතූ නොපැතූ ලෙස එම සටන් පාඨය මහින්දට හෝ ඇමති රැලට පෞද්ගලිකව භාවිතා කර විපක්ෂය හොම්බෙන් යවන්නට නොහැකි විය. උපක‍්‍රමික වූ විපක්ෂය ප‍්‍රායෝගික දේශපාලනයේ චලනයන් මනාව හඳුනාගෙන තම අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් කළේද මහින්දකරණය කරගන්නට උත්සහ දැරූ යුධ ජයග‍්‍රහණයේම අනෙක් ප‍්‍රධාන පාර්ශවකරුවාය. මේ හේතුවෙන් තම මැතිවරණ සටන් ව්‍යාපාරය පුරා උඩ පැන පැන ෙදාඩවන්නට ඇමති රැල විසින් නිර්මාණය කරගෙන සිටි සටන් පාඨ සියල්ල පුස් වෙඩි බවට පත්වූවා පමණක් නොව බැරිවෙලාවත් ඉන් එකක් හෝ වේදිකාවක දිග හැරියේ නම් එය ජෙනරාල්ට මල් වරුසාවක් වන්නටද ඉඩ තිබිණි. එබැවින් මහින්ද විසින් තමන්ගේ කරගන්නට උත්සහ දැරූ ‘යුධ ජයග‍්‍රහණය’ තව දුරටත් පෞද්ගලික අනන්‍යතාවයක් නොවී විපක්ෂයේ උපක‍්‍රමික ප‍්‍රහාරයට ලක්විය. </div><div><br />නමුත් එහි කිසිඳු වරද